სინანული - ციტატები, გამონათქვამები

ყველაფერს, რაზეც სინდისი წუხს, მაშინვე თავი უნდა ანებო და თუ რამეში განგსჯის, დაუყოვნებლივ უნდა დააკმაყოფილო მონანიებით.

სწორი გზა იწყება მოძღვათან ნათქვამი აღსარებით. ამ დროს ადამიანმა განსაკუთრებით უნდა შეინანოს თავის სულიერი უმეცრება - რომ სრულიად არაფერი იცის ქრისტეს საიდუმლოებებზე, არ იცის, რაში ან რა არის რწმენა (წმ. სვიმეონ ახალი ღვთისმეტყველი).

წმიდა თეოდორა კარგად პასუხობდა, როდესაც აწამებდნენ საზვერეებში: "შენ ესა და ეს ჩაიდინიე!" - ეუბნებოდნენ ეშმაკები. ის პასუხობდა: "დიახ, ჩავიდინე, მაგრამ მოვინანიე და მივიღე შენდობა". აი, ყველაზე კეთილი პასუხი. მთელი ჩვენი ყურადღება აქეთ უნდა იყოს მიმართული. ჯერ აღსარება, შემდეგ ცხოვრების გამოსწორება.

იესოს ლოცვა განსაკუთრებულ ძალას იღებს მორჩილებისა და გულის შემუსვრილობისაგან, აგრეთვე სინანულისაგან, რითიც იგი წარმოითქმება.

ეკლესიის წესების მიხედვით წმინდა შვიდეულის დღეებში სინანულის კანონის კითხვა არ შეიძლება. ეს მარხვის დროს საკმარისია. ჩადენილი ცოდვა კი აღსარებაზე განიწმინდება. ამ დღეებში ეცადე, არ შესცოდო.

არასოდეს დაგავიწყდეთ ღამე მეტანიები. თუ ვერ ახერხებთ, სამჯერ მაინც მოიდრიკეთ მუხლი. ღამის მუხლმოდრეკითა და ლოცვით ადამიანი ეშმაკზე იმარჯვებს: რასაც დღისით შესცოდავს, ამით გამოისყიდის.

იმიტომ, რომ მან გულწრფელად არ მოინანია იმ დღეს ჩადენილი ცოდვები, რითიც გული წაიბილწა. ამით კი უფალი განარისხა. მაგრამ თუ გაიხსენებს თავის დანაშაულს, მთელი გულწრფელობით შეინანებს და მიუკერძოებლად განიკითხავს საკუთარ თავს, მაშინვე გულში შემოვა სიმშვიდე, "რომელიც ყველა გონებაზე უზენაესია" (ფილ. IV, 7). საეკლესიო ლოცვებში არის ცოდვების ჩამონათვალი, მაგრამ იქ ყველა ცოდვა არ არის ნახსენები. ხშირად სწორედ ის ცოდვა არ არის ნახსენები, რომელიც ჩვენ ჩავიდინეთ. საჭიროა დაუყოვნებლივ თავად ჩამოვთვალოთ ისინი ლოცვაზე მათი მნიშვნელობის სრულად გაცნობიერებით, მორჩილებითა და გულშემუსვრილებით. ამიტომაც არის საღამოს ლოცვებში ცოდვების ჩამონათვალი: ჩავიდინე ესა და ეს, ესე იგი საშუალება გვეძლევა ჩვენი ნებით გავიხსენოთ ესა თუ ის ცოდვა (წმ. იოანე კრონშტადტელი).

სთხოვე სინანულის ცრემლები, რათა ცრემლებით შეგიმსუბუქდეს სულის სისასტიკე. შესთხოვე, გიბოძოს გულისხმისყოფა, ვნებებისა და ყოველგვარი ცდუნებისაგან განთავისუფლება.

ღმერთი მოითხოვს, რომ ადამიანი აღიარებდეს თავის ცოდვებს სიმდაბლით, იყოს გონიერი, არავინ სძულდეს; რომ ყოველჟამ ინანიებდეს ცოდვებს - ნებსითს თუ უნებლიეს, ცნობითს თუ უმეცრებითს; რომ სთხოვდეს უფალს სულიერ ძალებს ეშმაკის ძალების შესაცნობად (ღირსი სვიმეონ ახალი ღვთისმეტყველი).