სინანული - ციტატები, გამონათქვამები
სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები
როცა აღმოსავლური ეკლესიის წმინდა მამებმა, განსაკუთრებით მეუდაბნოვეებმა, სულიერი ვარჯიშების სიმაღლეს მიაღწიეს, მაშინ ყველა ეს ვარჯიშები მხოლოდ ერთს - სინანულს ერწყმოდა. მათი ცხოვრება და მოღვაწეობა მთლიანად სინანულს წარმოადგენდა, რაც იყო საკუთარი ცოდვების დანახვის შედეგი.
ერთ-ერთ დიდ მამას ჰკითხეს: რას უნდა საქმიანობდეს განდეგილი მონაზონი? მან უპასუხა: “დამდაბლებული სული შენს თვალწინაა და შენ კითხულობ, რას უნდა აკეთებდე?” (წმ. ისააკ ასური, სიტყვა 21). ტირილი - ეს არის ქრისტეს ჭეშმარიტი მიმდევრის არსებითი ქმედება; ტირილი - ეს არის ქმედება მის ღვაწლში შესვლამდე და ღვაწლის შემდეგ.
საკუთარი ცოდვების დანახვა და მისგან წარმოშობილი სინანული იმ მოქმედებათა არსია, რომელიც დედამიწაზე დაუსრულებლად მიმდინარეობს: ცოდვის დანახვით სინანული აღიძვრება; სინანულს განწმენდა მოაქვს; თანდათანობით განწმენდილი გონების თვალი ადამიანურ არსებაში ისეთ ნაკლოვანებებსა და ვნებებს ხედავს, რომელსაც ადრე თავისი სიბნელის გამო სრულიად ვერ ამჩნევდა.
მოინანიე შენი წარსული ცხოვრება, რადგან იგი სრულიად საწინააღმდეგო იყო ქრისტეს ცხოვრებისა. რადგან აქამდე მისი მეგობრები მტრები იყვნენ შენთვის, ესენია: სიღატაკე და ღატაკები, მწუხარენი და მწუხარება, დევნა და დევნულნი. შენ ჰგავდი იმ ბოროტ ანგელოზს, რომელიც ტანჯულთა ბატონია, სრულიად საპირისპირო ქრისტესი, რომელიც უფალია ცხონებულთა. ასე რომ, შეცვალე შენი საბრძოლო ბანაკი და ამიერიდან დაუმეგობრდი შენს ძველ მტრებს, ხოლო ძველი მეგობრები მტრად გაიხადე და მათ წინააღმდეგ მიმართე მთელი შენი სულიერი საჭურველი, რათა მათზე გამარჯვება მოიპოვო. რამდენადაც გამარჯვება, რომელიც ამ გონიერ ბრძოლას მოჰყვება, უფლისაგან გვეძლევა, როგორც დაწერილია: “ცხენი გამზადებულია ბრძოლის დღისათვის, მაგრამ შველა უფლისაგან არის”. ამიტომ ილოცე, რომ უფალმა თავისი მადლით განგანათლოს, რათა ახლაც და მომავალშიც ნათლად ხედავდე შენთვის განკუთვნილ ჯვრებს, მწუხარებას და უპოვარებს; რათა მოგცეს ძალა, უდრტვინველად და მადლობით დაითმინო ისინი, როგორც ეს მის მიმბაძველს შეეფერება.
მინახავს უწმინდური სულები, რომლებიც ხორციელი სიყვარულის ვნებით იწვოდნენ, მაგრამ შემდეგ სინანული მოიპოვეს და რადგან სიყვარულის გამოცდილება ჰქონდათ, მთელი ტრფობა ღვთისკენ მიმართეს, ყოველგვარი შიში უკუაგდეს და ღვთის სიყვარულს მისწვდნენ. ამიტომ მახარებელი კი არ ამბობს: „შეეშინდა ფრიადო“, არამედ - „შეიყვარაო ფრიად“ (ლუკ. 7, 47) და შეძლო, რომ ბოროტი და უწმინდური სიყვარული საღმრთო და წმიდა სიყვარულით განედევნა.