სინანული - ციტატები, გამონათქვამები

სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

სინანულის ცრემლი გულიდან გამონაჟონი სისხლია, ის ქათქათა თეთრი სამოსია, რომლითაც სული იმოსება სინანულის ცრემლი გულიდან გამონაჟონი სისხლია

ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ ძველი ფარისევლები. საეროდ, სახარებაში ჩვენ ჩვენი ყველა კითხვის პასუხს ვიპოვით, თუკი ყურადღებით წავიკითხავთ. პარისევლები მოელოდნენ მესიას, მაგრამ როცა იგი მოევლინა ქვეყანას, არ სცნეს. რატომ? - მათ, არსებითად არ სჭირდებოდათ მხსნელი, ვერ გრძნობდნენ თავიანთ საერთო საკაცობრიო დაცემას, სინანულის აუცილებლობას. ამიტომაც ქრისტე - სიყვარულისა და სინანულის მქადაგებელი - მათში მხოლოდ გაღიზიანებას იწვევდა, რაც შემდეგ გაბოროტებასა და სასტიკ სიძულვილში გადაიზარდა. ამაყ ადამიანს არ შეუძლია შეინანოს და, ამდენად, არც სულიერი განახლება და აღდგენა ძალუძს. ფარისევლებს მოსწონდათ საკუთარი თავი, თავიანთი წესები, მათდამი საყოველთაო პატივისცემას აუცილებლობასავით იღებდნენ, იფერებდნენ, მოძღვრებს რომ ეძახდნენ. ქრისტემ ამხილა ფარისევლები და უთხრა: ადამიანი ვისი მსახურიცაა, მასვე ემონება - ცოდვის მსახური ცოდვის მონაა და ანგვარი მონობა ყველაზე საშინელი და მტანჯველია ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ

მრავალი გზაი გიჩუენა შენ სინანულისაი, რაითა განგამარჯოს შენ ზეცად აღსავალი. უკუეთუმცა ერთი ხოლო გზაი ეჩუენა შენდა, ნუუკუემცა ჰმიზეზობდი და სთქუ: ვერ შემძლებელ ვარ ამას გზასა მისლვად. ამისთვის მრავალი გზაი გიჩუენა შენ მრავალ-ფერთა სათნოებათაი განმარჯუებისათვის შენისა სლვად გზასა მშვიდობისასა.
უკუეთუ გქონან შენ მრავალნი ცოდვანი, თქუ ხოლო, ვითარმედ: ვცოდე, და აღიხოცნენ ყოველნი ცოდვანი შენნი, რამეთუ ესრეთვე ყო დავით წინასწარმეტყუელან და აჰხოცნა ცოდვანი თვისნი. ესე პირველი გზაი არს შემნდობელი ცოდვათაი, რომელ არს სიმდაბლე. და მეორე გზაი - იგლოვდ ცოდვათა შენთათვის მრავალი გზაი გიჩუენა შენ სინანულისაი, რაითა

57. დაე, თითოეულმა უნებლიე მწუხარებამ გასწავლოს, გახსოვდეს ღმერთი და აღარასდროს გექნება სინანულის ნაკლებობა. დაე, თითოეულმა უნებლიე მწუხარებამ გასწავლოს

თუ კაცი მოეგო თავის თავს, ესე იგი ღრმად დაფიქრდა თავის უღირსებაზედ, თუ ცხოველად და პირუთვნელად წარმოიდგინა ყოველნი თვისნი ბოროტი სიტყვანი და საქმენი, არ შეიძლება სინანული არ აენთოს მას გულში. თუ კაცი მოეგო თავის თავს, ესე იგი ღრმად

55. ცოდვილი ძნელად თუ შეინანებს გასაჭირის გარეშე, რადგანაც შეუძლებელია, ღვთის სამართალს დაემალო. ცოდვილი ძნელად თუ შეინანებს გასაჭირის გარეშე

ვინემ კაცი არ მოიძულებს, არ მოიძაგებს თავის ცოდვას, არ ითქმის რომ იგი ჭეშმარიტად ნანობს და ჭეშმარიტად ჰსურს საუკუნოდ გაყრა ცოდვასთან, საუკუნოდ მისგან განშორება. ვინემ კაცი არ მოიძულებს, მოიძაგებს თავის

ერთი მიუცილებელი თვისება აქვს ჭეშმარიტს სინანულს. კაცი ჭეშმარიტად შემნანებელი მოიძაგებს თავის ცოდვას, ესე იგი არა თუ სწუხს მასზედ, არამედ კიდეც სძულს თავისი ცოდვა, და მაშასადამე, რასაკვირველია, უარჰყოფს მას, გააგდებს და ეზარება მისი არა თუ კიდევ აღსრულება, არამედ წარმოდგენაც. ერთი მიუცილებელი თვისება აქვს ჭეშმარიტს

წინასწარმეტყველი დავით იტყვის ფსალმუნსა შინა თვისსა: „უსჯულოება ჩემი მე ვუწყი და ცოდვა ჩემი ჩემ წინაშე არს მარადის“ (ფს. 50). ამ სიტყვებისაგან სჩანს, რომ ორი საშუალება, ანუ ღონისძიება უნდა იხმაროს ყოველმა კეთილგონიერმა კაცმა ქრსტიანემან, თუ ჰსურს, რომ არა უნაყოფოდ დარჩეს ზრუნვა მისი ცოდვათათვის და მოთხრობა უსჯულოებისა მისისა, ესე იგი, სინანული და აღსარება. პირველი ღონისძიება არის ცოდნა, ანუ შეტყობა თვისთა უსჯულოებათა: „რამეთუ უსჯულოება ჩემი მე ვუწყი“; მეორე არის ღმრად გრძნობა თვისისა უღირსებისა და სიცოდვისა: „და ცოდვა ჩემი წინაშე ჩემსა არს მარდის“. წინასწარმეტყველი დავით იტყვის ფსალმუნსა შინა

თუ ატყობ, რომ გული გაგიცივდა, თუ ხედავ, რომ ეკლესიაში დაფანტული გონება გაქვს, თუ გამოსცადე, რომ ცოდვა გერევა, გიზიდავს, მომეტებულითა ერთგულებითა ილოცევდი: „სინანულისა ბჭე განმიღე, მხსნელო“. როგორადაც სხვა ყოველი ნიჭი და მადლი ღვთისაგან არის გარდამომავალი კაცთა ზედა, მზგავსადვე და უმეტესად, ყოველთა უდიდესი ესე ნიჭი და მადლი სინანულისა იმავე წყაროისაგან არის მომდინარე და მიეცემა კაცს. თუ ატყობ, რომ გული გაგიცივდა, ხედავ

სინანული, გამონათქვამები, ციტატები

2