სინანული - ციტატები, გამონათქვამები
სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები
სიჭაბუკეში აპირებდი მონანიებას; წავიდა სიჭაბუკე და მოვიდა სიბერე, შენ მაინც არ შეინანე. ვნებების დაკმაყოფილებასა და ბოროტმოქმედებაში გალიე შენი ცხოვრების დღეები და სინანულში არ მოხვედი. ახალგაზრდობისას მედიდური, ამპარტავანი და უმოწყალო იყავი. აი, მოიწია სიბერე და ახლაც არ გნებავს მონანიება, არამედ ყოველდღე აყოვნებ სინანულს და მე ვფიქრობ, საერთოდ ლტოლვილია იგი შენგან. როცა ჭაბუკი იყავი, ამბობდი: ახლა ჩემი გულის ნებას ავისრულებ და მერე ლმობიერად შევინანებ. მოუხმე იმ დღეს მანამ, ვიდრე სიკვდილი მოგიხმობს; გაუღე მას შენი გულის კარი, რათა შემოვიდეს მანამ, სანამ ჯოჯოხეთში ჩასულხარ. იცოდე, რომ სიკვდილის შემდეგ მონანიება შეუძლებელია და მკვდარი არ ინანიებს
სიკვდილს დაასწარი და ახლავე შეინანე, დღეს აღასრულე სიკეთე, რომლის აღსრულებასაც ცოტა ხნის შემდეგ ვეღარ შეძლებ. წარსული დღეები გაუწყებენ მომავალ დღეთა შესახებ: როგორც მათ არ დააყოვნეს და წავიდნენ, ისე მომავლის დღეებიც არ დააყოვნებენ. გახსოვს, რა შორს იყო და რა შორეულად გეჩვენებოდა დღევანდელი დღე? აი, მოვიდა, მოგეახლა და ესეც სასწრაფოდ მიდის შენგან ისევე, როგორც განვლილმა დღეებმა გაიქროლეს. შენი სულისთვის იბრძოლე და იღვაწე და იბრძოლე დღევანდელი დღის გასვლამდე, სიკეთის ყოფას დაეშურე საფლავში ჩასვენებამდე. მოიწია ჟამი! სიჭაბუკე მსწრაფლწარმავალია და მშვენიერება აჩრდილივი განქარდება. დრო მალემსრბოლივით მიქრის და მასთან ერთად ილტვის შენი ცხოვრებაც. ევედრე ერთ დღეს, რომ მისთვის განსაზღვრულ დროზე თუნდაც ორი საათით, ან ერთი საათით მეტ ხანს დააყოვნოს შენთან, და თუ გაგიჩერდება, მაშინ შენც დაუდევრად მოეკიდე სინანულს. შენი ცხოვრება წარმავალია როგორც ერთი დღე, და შენი ჟამი დაილევა როგორც ერთი ღამე. ბავშვობა ცისკარს ჰგავს, სიჭაბუკე შუადღეს და სიბერე მიმწუუხრს ედრება. ახლავე აღასრულე სიქველე - დღესვე შეინანე, სანამ დღეა; აჩქარდი, ვიდრე არ დაბნელებულა. იხილე, როგორ მიქრიან დღეები და როგორ განქარდება ჟამი.
აი, ხომ ხედავ, დღეებიც მკვდრებივით იფლვებიან და დავიწყებას ეძლევიან, რადგან გუშინდელი დღე დაასამარეთ და დღევანდელ დღეს მწუხრის ჟამს ასამარებთ. მაშ იგლოვე გუშინდელი დღე, რადგან წავიდა, და დღევანდელი დღე გამოიტირე, რადგან ისიც წარმავალია; და ისინი იტაცებენ შენს ცხოვრებას. ღამე დაგფლავს და განთიადი აღგადგენს, ყოველდღე გაკვდინებენ ისინი, რათა შეიგრძნო, რომ მოკვდავი ხარ. ღამე გაშიშვლებს, რათა გეუწყოს, რომ შიშველი გახვალ; და ცისკარი გმოსავს, რათა პირნათლად აღასრულო ყოველივე. ცხოვრება, რომელიც გუშინ შენი იყო, ხელიდან გაგისხლტა და მას ვეღარ იპოვი. დღევანდელი ცხოვრებაც ხელიდან გეცლება და მიდის. დაიძინებ თუ იფხიზლებ ღამე მდინარებას არ მიატოვებს; გულმოდგინე ხარ თუ დაუდევარი, დღე სრბისგან არ დაცხრება. და ესენი იტაცებენ შენს ცხოვრებას. არამედ შენც "იავაზაკე - გამოსტაცე მათ სულიერი სარგებელი - და ნუ ჰგონებ, რომ ცისკარი განგანათლებს, თუ შენი გონება ღვთის მიმართ არ განათლდება
ნუ გგონია, რომ ღამე განსასვენებლად გაქვს, ვიდრე სული დაბნელებული გაქვს ბოროტი სატკივრისგან. აქამდე ამბობდი, უნდა შევინანოო და არ ინანიებდი. ხოლო ამიერიდან ცოდვის გულისთქმა თუ მოგეძალება თუ მოგეძალება, უთხარი მას: "წადი ჩემგან, დღეს შენთვის არ მცალია, დღეს ქველმოწმედებისთვის მოვიცალე, სინანულს შევუდექი, სიმართლის გზას ვადგავარ მტკიცედ და ძველი წყლულების კურნება მნებავს. წადი ჩემგან დღეს და ნუ მაწუხებ, ნუ მომაცდენ იმის აღსრულებას, რა დავიწყე. როცა მას გავასრულებ, შევხედავ, და თუ ჯეროვნად მივიჩნევ, მე თვითონ მოგიხმობ.
ასე გაკიცხე ცოდვის გულისთქმა და გააძევე შენგან. შენი ცხოვრება ცოდვისგან დაიხსენი ისევე, როგორც წინათ სინანულს დევნიდი მიზეზ-მიზეზობით დღევანდლამდე. ახლა კი გააფხიზლე გონება და ცოდვას უფრთხილდი, ყოველდღე დევნე იგი შენგან მანამ, ვიდრე ძლევა მოგენიჭება. როგორც მდიდარს გლახაკისა. ჯერ-არს, ცოდვის მიზეზი განვდევნოთ და სათნოება შევიკრძალოთ. გონებით უმეცარი არ ხარ. თუ გულმოდგინე მოშურნეობას შეიძენ, გაიმარჯვებ და ერთ მანკიერებას სძლევ, სხვებიც გააძევე. როგორც სიკეთის აღსრულებას აყოვნებდი უწინ, ახლა ცოდვის ჩადენა დააყოვნე. როგორც ჭეშმარიტებას ძრახავდი წინათ, ახლა უსჯულოება გაკიცხე. აქამომდე ცოდვაში იყავი ჩაფლული და სინანულს აყოვნებდი; ხოლო ამიერიდან ქველმოქმედებას დაეშურე და ცოდვს ჩადენა დააყოვნე. სიტყვით აღუთქვი, ხოლო საქმით ნურაფერს იქმ
სათნოება მოიტაცე დასული ცოდვისგან გამოიხსენი, როგორც ჯერ-არს. ცოცხალი იყავი ღმერთისთვის ისევე, როგორც წინათ გაცხოველებული სოფლისაგანი იყავი. შენი სულიერი სიგლახაკე გაამდიდრე ისევე, როგორც წინათ სულიერი სიმდიდრე დააგლახაკე. უპოვარება ითხოვე ღვთისგან, როგორც ადრე ნივთიერ ქონებას ითხოვდი. თავი მოისულელე ღვთისთვის ისევე, როგორც ღვთისგან განიშორე თავი - წუთისოფლის მეძიებელმა - და დღემდე არ ემსახურებოდი სულს, არამედ სოფელს ემონებოდი; ამიერიდან კი სულზე იზრუნე. შენი ცხოვრება ბნელს ემონებოდა აქამომდე. როდემდე შესწირავ სულს ამაოებასა და ცოდვას? რა სარგებელი იპოვეს შენმა მშობლებმა თავიანთი ქონებისგან, - განა შენ არ დაიმკვიდრე ის მათგან და შენს ნებაზე არ გაფლანგე? იცოდე, შენგანაც მიიტაცებენ ცონებას, თუ წარუვალ საუნჯეში არ იუნჯებ გლახაკთა ხელით. მპარავებს რომ მოეპარათ იგი, იყვირებდი, ერთ ვაი-უშველებელს ატეხავდი. აი, მთელი შენი ქონება მოიპარეს და შენ ამას ვერ მიმხვდარხარ. ნუ გგონია, რომ უწინ ცოცხალი იყავი; შენ ახლა გაცოცხლდი ღვთისკენ მოქცევით. როცა წუთისოფელში ცოდვას ემსახურებოდი, მკვდარი იყავი; და უმოქმედო, ბოროტებისგან დამცხრალი მკვდარიც კი ნეტარი იყო შენთან შედარებით, რადგან ქველმოქმედებისთვის დამცხრალ-განელებული, ცოდვას გულმოდგინედ იქმოდი.
ახლა კი გააცოცხლე ის, რაც მოაკვდინე, რაღა ღმრთისა მიერ გაცოცხლდე. ამიერიდან მარტო სიტყვით ნუკი გაემზადები სინანულისთვის, არამედ სინამდვილეში შეუდექი სინანულს და თავი განიდევნე წუთისოფლიდან. საწუთრო, ყვავილია, მწუხრის ჟამს რომ ჭკნება, და ნუ გაცდუნებს; სიზმარია დავიწყებადი და ნუ გწამს მისი; აჩრდილია განქარვებადი და ნუ შეხედავ მაქ; ლერწამია დაჩეჩქვილი და ნუ მიეყრდნობი მას, ხელი რომ არ გაგიხვრიტოს. სიცრუის ვრცელი ზღვაა წუთისოფელი; ნუ შეხვალ მასში, რათა მისმა ღელვამ არ დაგნთქას; და მსწრაფლწარმავალია, როგორც წერია. სიმდიდრე განქარდება, ხელმწიფობა დაიხსნება და დიდება დაეცემა. წუთისოფლის სიამენი საუკუნო სიკეთით შეიცვლება; ბოროტება არ დაისადგურებს და ნება სურვილზე მიშვება ფუჭი და უქმი აღმოჩნდება. ყოველივე ეს წახდება და სხვა რამ წარმოჩნდება; ტყუილი დაირღვევა და სამართალი გამოჩნდება; დახსნადი დაეცემა და დაუხსნელი გამოცხადდება; გახრწნადი დაირღვევა და უხრწნელი აღდგება
ღვაწლის უტყუარი ნიშანი და წარმატების პირობა მტკივნეული შრომაა. უმტკივნეულოდ მავალი ვერ მოიწევს ნაყოფს. მკივნეული გულით და სხეულისმიერი შრომით, სიცხადეში მოიყვანება სულიწმიდის ნიჭი, რომელიც თითოეულ მორწმუნეს წმ. ნათლისღების დროს ეძლევა და შემდეგში მეცნიერების მიმართ ჩვენი უდიერი დამოკიდებულების გამო ვნებებში იმარხება, ხოლო ღმერთის ენით აღუწერელი წყალობის მეშვეობით, კვლავ აღდგება სინანულში. მაშ, ნუ შეუშინდები შრომას მისი მტკივნეულობის გამო, რომ მსჯავრი არ დაგედოს უნაყოფობის მიზეზით და არ მოისმინო: "მოუღეთ მაგას ქანქარი ეგე." ყველანაირი ღვაწლი, სხეულისმიერი თუ სულიერი, რომელიც არ მიმდინარეობს მტკივნეულად და არ მოითხოვს შრომას, უმაყოფო რჩება: "სასუფეველი ცათაი იიძულების; და რომელნი აიძულებდენ, მათ მიიტაცონ იგი." (მათე 11, 12). მრავალნი მრავალ წელს უმკივნეულოდ შრომობდნენ და შრომობენ, რის გამოც არსებითად უცხონი იყვნენ სიწმიდისაგან და არც სულიწმიდით დაწინდულან, როგორც ტკივილთა სიმძიმის უარმყოფელნი. თავის იძულების გარეშე, თითქოს ბევრს იღვწიან, მაგრამ უმტკივნეულო შრომის გამო ვერანაირ ნაყოფს ვერ იმკიან. წინასწარმეტყველის თქმით, თუ მარხვისაგან დაუძლურებულებს წელი არ შეგვემუსრება და გულში შემუსვრილების მკივნეული განცდა არ აღგვეძრება მშობიარის მსგავსი ტკივილები არ გაგვთანგავს, შეუძლებელია ჩვენი გულის ნიადაგში იშვას ცხოვნების სული.
მაშასადამე, ამიერიდან აღარ უნდა გვიყვარდეს განქარვებადი, არამედ განვიშოროთ იგი, როგორც ურგები და გამოუსადეგარი რამ. მოდით, ამიერიდან სინანულს შევუდგეთ. როდის დადგება ეს დრო? ვშიშობ, ვაითუ არც დადგეს. მთელი ჩვენი ცხოვრების დრო ამაოების მსახურებაში მოვკალით და ვაითუ მცირეღა დარჩენილა ჩვენი დღეების სათვალავი. ეკრძალე, რათა ბოროტად არ გაასრულო დარჩენილი ჟამიც - ისევე, როგორც წარსული დრო - და ღმერთს ემსახურე გულმოდგინედ, რომელიც კურთხეულია აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.