დემონი ამპარტავანი სულია, სადაც სიამაყეა, დემონიც იქვეა. წმიდა მამები გვასწავლიან - ეშმაკი ვნებებით გვაცდუნებს, ამაყს კი იგი არც სჭირდება საცდუნებლად - თვითვე გამხდარა საკუთარი თავის დემონი. ამიტომაც ქრისტიანს ყველაზე უფრო ამპარტა...
იხილეთ სრულად
დემონი ამპარტავანი სულია, სადაც სიამაყეა, დემონიც იქვეა. წმიდა მამები გვასწავლიან - ეშმაკი ვნებებით გვაცდუნებს, ამაყს კი იგი არც სჭირდება საცდუნებლად - თვითვე გამხდარა საკუთარი თავის დემონი. ამიტომაც ქრისტიანს ყველაზე უფრო ამპარტავნების უნდა ეშინოდეს. ეს ვნება სხვადასხვაგვარია - ფარული, აშკარა, ათასნაირი ნიღბით დაფარული
თავიანთი კოსმიური არსებობის მანძილზე ანგელოზები მხოლოდ ერთხელ გამოიცადნენ ამპარტვავნებით და ამ ერთმა განსაცდელმა სამუდამოდ განსაზღვრა მათი მდგომარეობა. სატანა ამპარტავნების გამო განვარდა ღმრთის დიდებიდან, თავი წარმოიდგინა სამწაროს...
იხილეთ სრულად
თავიანთი კოსმიური არსებობის მანძილზე ანგელოზები მხოლოდ ერთხელ გამოიცადნენ ამპარტვავნებით და ამ ერთმა განსაცდელმა სამუდამოდ განსაზღვრა მათი მდგომარეობა. სატანა ამპარტავნების გამო განვარდა ღმრთის დიდებიდან, თავი წარმოიდგინა სამწაროს ცენტრად, მოიხიბლა თავისი - უმაღლესი სერაფიმის მშვენიერებით, საკუთარი თავი გააღმერთა და სწორედ ამის გამო დაკარგა ღმერთი, გახდა აბსოლუტურად ბოროტი, ბნელი სული. მისი - ღმრთის მოწინააღმდეგის - არსებობის შინაარსი ღმრთისადმი ...
მერვე ვნება არის ამპარტავნება - სიამაყე, ყველა ვნებაზე სასტიკი და ყველაზე დამღუპველი. ამპარტავნებამ ცანი შეარყია, ბრწყინვალე, ნათლით მოსილი ანგელოზი დემონად - ბნელ, შესაზარ სულად აქცია. ამპარტავნებამ პირველი ადამიანები სამოთხიდან ...
იხილეთ სრულად
მერვე ვნება არის ამპარტავნება - სიამაყე, ყველა ვნებაზე სასტიკი და ყველაზე დამღუპველი. ამპარტავნებამ ცანი შეარყია, ბრწყინვალე, ნათლით მოსილი ანგელოზი დემონად - ბნელ, შესაზარ სულად აქცია. ამპარტავნებამ პირველი ადამიანები სამოთხიდან გამოდევნა, ჩვენ კი გაჭირვება და მწუხარება გვარგუნა მემკვიდრეობით. ამპარტავნება უფრო საშინელი რამ არის, ვიდრე ყველა სხვა დანარჩენი ვნება, ერთად აღებული
კაცსა ამპარტავანსა და თავხედსა არ შეუძლია გულწრფელად ილოცოს. ვიდრემდის კაცს არ გაუჩნდება გული შემუსვრილი, სული შემუსვრილი და დამდაბლებული, იგი ვერ დაემხობა ღვთის წინაშე სიმდაბლითა. იქნება მან პირჯვარი იწეროს, წირვა მოისმინოს, გარნ...
იხილეთ სრულად
კაცსა ამპარტავანსა და თავხედსა არ შეუძლია გულწრფელად ილოცოს. ვიდრემდის კაცს არ გაუჩნდება გული შემუსვრილი, სული შემუსვრილი და დამდაბლებული, იგი ვერ დაემხობა ღვთის წინაშე სიმდაბლითა. იქნება მან პირჯვარი იწეროს, წირვა მოისმინოს, გარნა ჭეშმარიტის ლოცვის მადლი მას არ გამოუცდია.
ადამიანის სულის რვა ვნება, ერთიმეორეზე საშინელი, რვა კედელივით აღმართულა ადამიანსა და ღმერთს შორის, ერთი მათგანი - ამპარტავნება კი თითქმის ზეცას სწვდება
თითქმის ყოველ კაცს აქვს ის ცუდი და მავნებელი ჩვეულება, რომ იგი თავის თავს ამართლებს მით, რომელ არიან ბევრნი მას ზედა უარესნი, როგორც ამბობს ფარისეველი: "არა ვარ მე, ვითარცა სხვანი კაცნი, ანუ ვითარცა მეზვერე" (ლუკა 18.11).
ნახა რა მაცდუნებელმან, რომელ იესო ქრისტე არ ემონება სხეულსა თვისსა, გამოსცვალა მანქანება თვისი და მიუდგა პირდაპირ სულიერითა გრძნობათა და მიდრეკილებათა. მან იფიქრა, რომელ, იქმნება იესო ქრისტეს ჰქონდეს სულში რომელიმე ამპარტავანება. ...
იხილეთ სრულად
ნახა რა მაცდუნებელმან, რომელ იესო ქრისტე არ ემონება სხეულსა თვისსა, გამოსცვალა მანქანება თვისი და მიუდგა პირდაპირ სულიერითა გრძნობათა და მიდრეკილებათა. მან იფიქრა, რომელ, იქმნება იესო ქრისტეს ჰქონდეს სულში რომელიმე ამპარტავანება. მაშინ აღიყვანა მაცდუნებელმან იესო მაღალსა სართულსა, ანუ სახურავსა ტაძრისასა და უთხრა მას: უკეთუ შენ ხარ ძე ღვთისა, გარდაიგდე თავი შენი ამიერ ქვეყანად, რამეთუ წერილ არს, ვითარმედ: ანგელოზთა მისთადა უბრძანებიეს შენთვის და ...
202. არ არსებობს ასპიტისა და ვასილისკოს შხამზე უფრო ძლიერი შხამი. ასევე არ არსებობს თავმოთნეობის უკეთურებაზე უფრო ძლიერი უკეთურება, ხოლო თავმოთნეობისგან გყავს მფრინავი ნაშიერები, კერძოდ ესენი: თავისქებანი გულში, თვითკმაყოფილება, ნ...
იხილეთ სრულად
202. არ არსებობს ასპიტისა და ვასილისკოს შხამზე უფრო ძლიერი შხამი. ასევე არ არსებობს თავმოთნეობის უკეთურებაზე უფრო ძლიერი უკეთურება, ხოლო თავმოთნეობისგან გყავს მფრინავი ნაშიერები, კერძოდ ესენი: თავისქებანი გულში, თვითკმაყოფილება, ნაყროვანება, სიძვა, ცუდმედიდობა, მოშურნეობა და ყველაფრის მწვერვალი – ამპარტავნება, რომელსაც ძალუძს ქვედაზიდოს არა მხოლოდ ადამიანები, არამედ ანგელოზებიც ცათაგან და სინათლის ნაცვლად სიბნელე შემოახვიოს მათ.
192. მართლაც, თუ ყოველგვარი სათნოება სულისა და სხეულის მიერ იქმნება, ღვთის ქმნილება კი სწორედ ეს სული და სხეულია, რომლებისგანაც, როგორც ვთქვი, სათნოება შემყარდება, მაშ როგორღა არ უნდა ვიყოთ უკიდურესად გონებაცთომილნი, როდესაც ამპარ...
იხილეთ სრულად
192. მართლაც, თუ ყოველგვარი სათნოება სულისა და სხეულის მიერ იქმნება, ღვთის ქმნილება კი სწორედ ეს სული და სხეულია, რომლებისგანაც, როგორც ვთქვი, სათნოება შემყარდება, მაშ როგორღა არ უნდა ვიყოთ უკიდურესად გონებაცთომილნი, როდესაც ამპარტავნებაზე, როგორც ლერწმის კვერთხზე (არამყარ საფუძველზე), დაყრდნობილნი სულისა და სხეულის სხვა რამ სამკაულებით ვიწონებთ თავს და ცუდმედიდობას ვეძლევით, თან, რაც განსაკუთრებით საშინელია, ჩვენი მეტისმეტი ურჯულოებისა და უგუნურ...
123. როდესაც სული უკეთურად თანახმიერებს სხეულთან, მაშინ ერთობლივად აშენებენ ისინი ცუდმედიდობის ქალაქს და ამპარტავნების კოშკს, ისევე როგორც – მათში მოსახლე უღვთო გულისზრახვებს, უფალი კი, გეჰენიის საშიშროებიდან გამომდინარე, მათ თანა...
იხილეთ სრულად
123. როდესაც სული უკეთურად თანახმიერებს სხეულთან, მაშინ ერთობლივად აშენებენ ისინი ცუდმედიდობის ქალაქს და ამპარტავნების კოშკს, ისევე როგორც – მათში მოსახლე უღვთო გულისზრახვებს, უფალი კი, გეჰენიის საშიშროებიდან გამომდინარე, მათ თანახმიერებას აღრევს (როგორც ბაბილონის გოდლის მშენებლობისას აღრია ადამიანთა ენა, რათა მათ არ გაეგრძელებინათ თავიანთი საქმე, შდრ. შესაქ. 11.1–8) და განწვალებს (განყოფს), აიძულებს რა მეუფე სულს, რომ ხორცისთვის უცხო და საპირისპ...