ყოველი გულის სიტყვა, კეთილ საქმეთათვის აღმოცენებული, რომელიც გირჩევდეს ქმნასა რომელიმე საქმისათვის, მყისვე ცაშიდ აღამაღლე და უჩვენე უფალსა და მას შესთხოვე, რათა უმჯობესი განაგოს. არს თუ არა ნება ესე ნება მისი, თვინიერ ამისა ნუ მიჰ...
იხილეთ სრულად
ყოველი გულის სიტყვა, კეთილ საქმეთათვის აღმოცენებული, რომელიც გირჩევდეს ქმნასა რომელიმე საქმისათვის, მყისვე ცაშიდ აღამაღლე და უჩვენე უფალსა და მას შესთხოვე, რათა უმჯობესი განაგოს. არს თუ არა ნება ესე ნება მისი, თვინიერ ამისა ნუ მიჰყოფ ხელსა, ოდეს მოძღვარი ახლო არა იყოს, რათა არა აღეშენოს შენში ძეგლი თავის მინდობისა და უკანასკნელ იქმნას დაცემა დიდი.
შენს საქმეზედ იყავ ბეჯითი, გულმოდგინე, ერთგული, რომ ღმერთიც მადლობელი იყოს და კაციც: რასაც ვიკისრებთ, ის უნდა ავასრულოთ კიდეც. ლუკმა მაშინ არის ტკბილი, როცა კაიკაცობით არის ნაშოვნი... არაკაცი იმოდენა სიკეთეს არ მოგცემს, რამოდენადა...
იხილეთ სრულად
შენს საქმეზედ იყავ ბეჯითი, გულმოდგინე, ერთგული, რომ ღმერთიც მადლობელი იყოს და კაციც: რასაც ვიკისრებთ, ის უნდა ავასრულოთ კიდეც. ლუკმა მაშინ არის ტკბილი, როცა კაიკაცობით არის ნაშოვნი... არაკაცი იმოდენა სიკეთეს არ მოგცემს, რამოდენადაც შენი ვალის ასრულებაა.
და აქ არის ორი საქმე საჭიროდ დადებული ღვთისაგანაცა და ყოველთ წმიდათაგანაცა, და მერმე მართლმადიდებელთ ეკლესიისაგანაცა კაცის საცხოვნებლათა. ჯერ პირველად მართლის სარწმუნოების ქონება ღვთისაი მიმართ, რომ სწორედ სწამდეს სიტყვიერს კაცსა ...
იხილეთ სრულად
და აქ არის ორი საქმე საჭიროდ დადებული ღვთისაგანაცა და ყოველთ წმიდათაგანაცა, და მერმე მართლმადიდებელთ ეკლესიისაგანაცა კაცის საცხოვნებლათა. ჯერ პირველად მართლის სარწმუნოების ქონება ღვთისაი მიმართ, რომ სწორედ სწამდეს სიტყვიერს კაცსა და გონიერებით ღვთის ხატებასა და მსგავსებასა ერთი ღმერთი სამებით აღსარებული და ქადაგებული. და რომ მარტო სარწმუნოება უკეთილსაქმოდ ვერ აცხოვნებს კაცსა. ამიტომ არის ახალს მადლში პირველის ეპისკოპოსისაანა თქმული, რომელიც რომ თ...
ღვდლებს რომ ვპასუხობ, როცა ისინი მეკითხებიან, თუ როგორ დაეხმარონ მრევლს და საერთოდ, როდესაც ვესაუბრები ადამიანებს, რომლებსაც მოძღვრის პასუხისმგებლობა აკისრიათ, შემდეგ ვუსვამ ხაზს: უნდა ეცადოთ, რომ მუშაობდეთ საკუთარ თავზე. საჭიროა,...
იხილეთ სრულად
ღვდლებს რომ ვპასუხობ, როცა ისინი მეკითხებიან, თუ როგორ დაეხმარონ მრევლს და საერთოდ, როდესაც ვესაუბრები ადამიანებს, რომლებსაც მოძღვრის პასუხისმგებლობა აკისრიათ, შემდეგ ვუსვამ ხაზს: უნდა ეცადოთ, რომ მუშაობდეთ საკუთარ თავზე. საჭიროა, აღასრულებდეთ ლოცვის კანონებს, მაგრამ მარტო ამით ნუ შემოიფარგლებით, სულიერად იღვაწეთ, ნორმის გადაჭარბებით, რომ ყოველთვის გქონდეთ სულიერი კაპიტალი. საკუთარ თავზე სულიერი მუშაობა, ეს ჩუმი ღწვაა მოყვასისათვის იმიტომ, რომ კე...
მღვდელს არასოდეს შეუძლია თავისი სახლის კარი დაუხუროს ადამიანებს. მას უდიდესი პასუხისმგებლობა აქვს ნაკისრი. ვიღაც სასოწარკვეთილებამდე მივიდა, ვიღაც ავადაა და დახმარება სჭრიდება, ვიღაც სულს ლევს... ზოგი მღვდელმა სახლში უნდა მიიღოს, ...
იხილეთ სრულად
მღვდელს არასოდეს შეუძლია თავისი სახლის კარი დაუხუროს ადამიანებს. მას უდიდესი პასუხისმგებლობა აქვს ნაკისრი. ვიღაც სასოწარკვეთილებამდე მივიდა, ვიღაც ავადაა და დახმარება სჭრიდება, ვიღაც სულს ლევს... ზოგი მღვდელმა სახლში უნდა მიიღოს, ზოგი თვითონ ინახულოს. მას უარის თქმა არ შეუძლია. ადამიანების სულები საფრთხის ქვეშ იმყოფებიან და მღვდელი უნდა დაეხმაროს მათ. თუ არ დაეხმარება და ღმერთი მოუმზადებლად გაიყვანს მათ ამ ქვეყნიდან, ვინ იქნება პასუხისმგებელი?
მუდამ გახსოვდეთ - სადაც არ არის პატივისცემა მღვდლის წოდებისადმი, იქ არც რელიგიისადმი პატივისცემაა. უზნეო ადამიანები ყოველთვის ცდილობდნენ შეელახათ მღვდლის ღირსება ცილისწამებითა და ჭორებით. აი, ვის ვუწყობთ ხელს, როდესაც განვიკითხავ...
იხილეთ სრულად
მუდამ გახსოვდეთ - სადაც არ არის პატივისცემა მღვდლის წოდებისადმი, იქ არც რელიგიისადმი პატივისცემაა. უზნეო ადამიანები ყოველთვის ცდილობდნენ შეელახათ მღვდლის ღირსება ცილისწამებითა და ჭორებით. აი, ვის ვუწყობთ ხელს, როდესაც განვიკითხავთ და ცილს ვწამებთ ეკლესიის მსახურთ! და თანაც გვგონია, რომ სიმართლისთვის ვიბრძვით!
მოძღუართა, რომელთა მოწაფენი აკურთხნენ, გინა აღსარება იტვირთონ, უკეთუ წუალებასა, ანუ კაცისკვლასა, ანუ სიძუასა, ანუ გრძნებასა, გინა მწამვლელობასა აწუევდეს მოძღუარი, ესევითარსა არა აქუს ხელმწიფებაი და მოწაფე იგი უკეთუ ურჩ ექმნას, უბრ...
იხილეთ სრულად
მოძღუართა, რომელთა მოწაფენი აკურთხნენ, გინა აღსარება იტვირთონ, უკეთუ წუალებასა, ანუ კაცისკვლასა, ანუ სიძუასა, ანუ გრძნებასა, გინა მწამვლელობასა აწუევდეს მოძღუარი, ესევითარსა არა აქუს ხელმწიფებაი და მოწაფე იგი უკეთუ ურჩ ექმნას, უბრალო არს. ხოლო ამათ პირთაგან კიდე სხუაი რაიცა ამცნოს მოწაფესა, რომლისა იგი აღსარებაი ეტვირთოს, გინა ეკურთხოს, ხელმწიფებაი აქუს მას ზედა მოძღუარსა და მოწაფესა მას თანა-აცს მორჩილებაი. და წარსვლად მოწაფესა მოძღურისაგან თვის...
მოძღვრის დამოკიდებულება სულიერი შვილის მიმართ ყოველთვის უნდა იყოს სიყვარულის გამოვლინება. მხოლოდ ამგვარად შეძლებს ის ზნეობრივი ზემოქმედების მოხდენას სულიერ შვილზე.
