ლოცვა არის გონებრივი საუბარი ღმერთთან ლოცვითი სიტყვების გამოთქმითა და თანადროული სწრაფვით გონებით ღვთისაკენ. როცა აზრი ხშირად გამოთქვამს უფლის სახელს და გონება ცხადად უყურებს (აყურადებს) ღვთის სახელის მოწოდებას, მაშინ ღვთაებრივი ნ...
იხილეთ სრულად
ლოცვა არის გონებრივი საუბარი ღმერთთან ლოცვითი სიტყვების გამოთქმითა და თანადროული სწრაფვით გონებით ღვთისაკენ. როცა აზრი ხშირად გამოთქვამს უფლის სახელს და გონება ცხადად უყურებს (აყურადებს) ღვთის სახელის მოწოდებას, მაშინ ღვთაებრივი ნათელი, როგორც მბრწყინავი ღრუბელი, ანათებს მთელს სულს.
ლოცვა დამქანცველი შრომა როდია. ეს შინაგანი მოღვაწეობაა, სულის თბილი ლმობიერებაა. მაგრამ ლოცვა საჭიროებს მარხვასა და მღვიძარებას. მარხვა აშრობს ვნებებს, მღვიძარება კი – მოაკვდინებს. ლოცვა ადამიანს ფრთებს ასხამს და ცაში აჰყავს, ციურ...
იხილეთ სრულად
ლოცვა დამქანცველი შრომა როდია. ეს შინაგანი მოღვაწეობაა, სულის თბილი ლმობიერებაა. მაგრამ ლოცვა საჭიროებს მარხვასა და მღვიძარებას. მარხვა აშრობს ვნებებს, მღვიძარება კი – მოაკვდინებს. ლოცვა ადამიანს ფრთებს ასხამს და ცაში აჰყავს, ციური ნიჭით აჯილდოებს.
რაში გჭირდებათ ღვთის ნების გამოკვლევა, საჭიროების შემთხვევაში უფალი აგასრულებინებთ. თქვენ მხოლოლ ათი მცნების დაცვა, აღსარება და ზიარება მოგეთხოვებათ. ღვთისმსახურს კი, ყოველივე სჭირდება. გულს უნდა ჰკითხო. როდესაც გული დაგაჯერებს - ...
იხილეთ სრულად
რაში გჭირდებათ ღვთის ნების გამოკვლევა, საჭიროების შემთხვევაში უფალი აგასრულებინებთ. თქვენ მხოლოლ ათი მცნების დაცვა, აღსარება და ზიარება მოგეთხოვებათ. ღვთისმსახურს კი, ყოველივე სჭირდება. გულს უნდა ჰკითხო. როდესაც გული დაგაჯერებს - ის არის ღვთის ნება. როცა წმინდანები სთხოვდნენ უფალს, უფალი უჩვენებდა თავის ნებას, ხოლო ღვთის განგებას ვერავინ ჩასწვდება.
არსეობობს დაშვება, ნება და განგება. დაშვებაა, როცა უფალი გვაძლევს თავისუფლებას და როგორც ბოროტები, ...
ლოცვა – ეს გასაღებია ზეციური იერუსალიმის კარიბჭისა.
ლოცვა – ეს კიბეა, რომლითაც სული მიწიდან ღვთის ტახტთან ადის. ლოცვა მარადიული, უხრწნელი, ჩაუქრობელი ზეციური ნათელია, რომელიც ადამიანის გულს ხედავს.
ლოცვა – სხეულის აღდგ...
იხილეთ სრულად
ლოცვა – ეს გასაღებია ზეციური იერუსალიმის კარიბჭისა.
ლოცვა – ეს კიბეა, რომლითაც სული მიწიდან ღვთის ტახტთან ადის. ლოცვა მარადიული, უხრწნელი, ჩაუქრობელი ზეციური ნათელია, რომელიც ადამიანის გულს ხედავს.
ლოცვა – სხეულის აღდგომამდე აღდგომაა ადამიანის სულისა.
ლოცვა – ეს სულის ფრთებია, უიმისოდ ის თავის გულისთქმებში და ვნებებში ხოხავს, როგორც მატლი მიწაზე.
ლოცვა – ეს ღმერთთან გამუდმებული სუფევაა, მოუკლებელი წყაროა ნათელი სიხარულისა.
ლოცვა – ეს სამოთხის წინ...
ლოცვა მაშინაა კარგი, როცა თავს კარგად გრძნობ და ვერაფერი გიშლის ხელს, ვერც ტაძარში და ვერც სახლში. თუმცა ტაძარში ლოცვა უკეთესია, იქ ლოცვის სული ტრიალებს. კარგია, რომ მუდამ ტაძრისაკენ მიილტვით, მაგრამ თუ ტაძარში წასვლა შეუძლებელია,...
იხილეთ სრულად
ლოცვა მაშინაა კარგი, როცა თავს კარგად გრძნობ და ვერაფერი გიშლის ხელს, ვერც ტაძარში და ვერც სახლში. თუმცა ტაძარში ლოცვა უკეთესია, იქ ლოცვის სული ტრიალებს. კარგია, რომ მუდამ ტაძრისაკენ მიილტვით, მაგრამ თუ ტაძარში წასვლა შეუძლებელია, რას იზამ, შინ ილოცეთ. სახლში, როგორც გინდა ისე ილოცებ. თავად განსაჯეთ, ამ დროს სრული თავისუფლება გაქვთ. ოღონდ კი გონებითა და გულით ღმერთს ადიდებდეთ, მადლობდეთ და ევედრებოდეთ.
ლოცვა–ვედრებით გვენიჭება გამოუთქმელი ერთობა ღმერთთან და ჩვენი გონების თანაზიარობა უფალთან; ლოცვით აღორძინდება ღირსეულ სულში ღმერთის გამოუთქმელი სიყვარული; ლოცვით ძლიერდება ღირსეულ წმიდა გულში აღგზნებული ტკივილი და ლოცვითვე მოეფინე...
იხილეთ სრულად
ლოცვა–ვედრებით გვენიჭება გამოუთქმელი ერთობა ღმერთთან და ჩვენი გონების თანაზიარობა უფალთან; ლოცვით აღორძინდება ღირსეულ სულში ღმერთის გამოუთქმელი სიყვარული; ლოცვით ძლიერდება ღირსეულ წმიდა გულში აღგზნებული ტკივილი და ლოცვითვე მოეფინება მას ღვთაებრივი სიხარული როგორც ეს საღმრთო წერილშია ნათქვამი: „მოეც სიხარული გულსა ჩემსა“–ო (ფსალმ. 4, 8).
ლოცვა იმ ადამიანისა, ვისაც ძვირი ახსოვს, კლდეზე დათესილ თესლს ჰგავს. უწესო მოღვაწე – უნაყოფო ხეა. შურით მხილება მოწამლული ისარია. ბრძენთა საუბარი ტკბილი წყაროა. ბოროტის მოქმედ კაცთან ყოფნას მხეცებთან ერთად ყოფნა სჯობს. განრღვეულთა...
იხილეთ სრულად
ლოცვა იმ ადამიანისა, ვისაც ძვირი ახსოვს, კლდეზე დათესილ თესლს ჰგავს. უწესო მოღვაწე – უნაყოფო ხეა. შურით მხილება მოწამლული ისარია. ბრძენთა საუბარი ტკბილი წყაროა. ბოროტის მოქმედ კაცთან ყოფნას მხეცებთან ერთად ყოფნა სჯობს. განრღვეულთა შორის ჯდომა სჯობს ამპარტავანთა შორის ჯდომას.
ლოცვა იმდენად გვაერთიანებს ქრისტესთან, რამდენადაც ეშმაკისგან განგვაშორებს, და არა მარტო მისგან – ამოსოფლიური სიბრძნისაგანაც, რომელიც შობს და ინახავს ვნებებს.
