ჩემთვის ლოცვა – „უფალო იესო ქრისტე, შემიწყალე მე“ სრულიად საკმარისია და ამომწურავი. ის, რა თქმა უნდა, ყველა დანარჩენ ლოცვაზე მეტია. საჭიროა მხოლოდ ღრმა რწმენითა და ღვთისადმი მორჩილებით წარმოთქვა, თითქოს თავად ჯვარცმული ქრისტეს წინ...
იხილეთ სრულად
ჩემთვის ლოცვა – „უფალო იესო ქრისტე, შემიწყალე მე“ სრულიად საკმარისია და ამომწურავი. ის, რა თქმა უნდა, ყველა დანარჩენ ლოცვაზე მეტია. საჭიროა მხოლოდ ღრმა რწმენითა და ღვთისადმი მორჩილებით წარმოთქვა, თითქოს თავად ჯვარცმული ქრისტეს წინაშე იდგე.
ჭეშმარიტი ლოცვა ყოველთვის არის ბრძოლა სიკვდილთან და სიკვდილის უარყოფა. ჭეშმარიტი ლოცვა ყოველთვის სიცოცხლისთვის ბრძოლა და სიცოცხლის დამტკიცებაა.
როგორია ჭეშმარიტი ლოცვა? ის, რომელიც შენ სიკვდილზე ძლიერს გაგხდის, რომელიც სიკვდ...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი ლოცვა ყოველთვის არის ბრძოლა სიკვდილთან და სიკვდილის უარყოფა. ჭეშმარიტი ლოცვა ყოველთვის სიცოცხლისთვის ბრძოლა და სიცოცხლის დამტკიცებაა.
როგორია ჭეშმარიტი ლოცვა? ის, რომელიც შენ სიკვდილზე ძლიერს გაგხდის, რომელიც სიკვდილის შიშსა და საშინელებაზე გაიმარჯვებს. თუკი ლოცვის შემდგომ საკუთარ თავში ჩაიხედავ და კვლავ წინანდელ სიკვდილის შიშს დაინახავ, იცოდე: შენი ლოცვა ჭეშამრიტი არ იყო. და თუ ლოცვის შემდეგ საკუთარ სულში სიკვდილის მიმართ გულგრილობას შ...
აუცილებელია, გწამდეს არა მხოლოდ გონებით, არამედ გულისხმიერი მცნობელობით. ასე უნდა ისწარფოდე ღვთისაკენ. გულისმიერი ლტოლვა უფლისაკენ ქმნის რწმენის გამომხატველ მაცოცხლებელ ნაყოფს, რომელიც შინაგანი და გარეგანი მდგომარეობის თანხმობითაა...
იხილეთ სრულად
აუცილებელია, გწამდეს არა მხოლოდ გონებით, არამედ გულისხმიერი მცნობელობით. ასე უნდა ისწარფოდე ღვთისაკენ. გულისმიერი ლტოლვა უფლისაკენ ქმნის რწმენის გამომხატველ მაცოცხლებელ ნაყოფს, რომელიც შინაგანი და გარეგანი მდგომარეობის თანხმობითაა ერთობლიობაში აღმოცენებული. საღმრთო რწმენის ნაყოფი ისახება თითოეული ჩვენგანის პირად ცხოვრებაში. ასე მაგალითად: თუ შეგვიძლია, ვიცხოვროთ სხვისთვის, მისი ბედნიერებისათვის, მიანიშნებს იმაზე, რომ ვეზიარეთ რწმენას და ჩვენში აღ...
ჭეშმარიტი ლოცვა კაცის სულს აცხოველებს და კეთილი საქმეებისაკენ იზიდავს. ადამიანის გულში იგი კეთილ ზრახვებს აღძრავს, ხოლო უკეთურ აზრებსა და სურვილებს სპობს. იგი აიძულებს კაცს საქმით ადიდოს ღმერთი. თუ ადამიანის ხორციელ ცხოვრებას აზრი...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი ლოცვა კაცის სულს აცხოველებს და კეთილი საქმეებისაკენ იზიდავს. ადამიანის გულში იგი კეთილ ზრახვებს აღძრავს, ხოლო უკეთურ აზრებსა და სურვილებს სპობს. იგი აიძულებს კაცს საქმით ადიდოს ღმერთი. თუ ადამიანის ხორციელ ცხოვრებას აზრი და მოქმედება შეადგენს, მისი სულიერი ცხოვრება ლოცვითა და საქმით შედგება. ლოცვა, რომელიც საქმედ არ გადაიქცევა, არ არის ჭეშმარიტი ლოცვა. ყოველი კეთილი საქმე, ჩვენგან აღსრულებული, იგივე ლოცვაა, რამდენადაც ნაყოფია ლოცვისა.
ჩვენ უნდა ვიცოდეთ, რომ უფლის სახელის განუწყვეტელი მოხმობა მკურნალობაა, რომელიც კლავს ვნებებსაც და მათ მოქმედებასაც. როგორც ექიმი შეურჩევს მკურნალობას ან სალბუნს ავადმყოფის ჭრილობას და ისინი მოქმედებენ ისე, რომ ავადმყოფმა არც კი იც...
იხილეთ სრულად
ჩვენ უნდა ვიცოდეთ, რომ უფლის სახელის განუწყვეტელი მოხმობა მკურნალობაა, რომელიც კლავს ვნებებსაც და მათ მოქმედებასაც. როგორც ექიმი შეურჩევს მკურნალობას ან სალბუნს ავადმყოფის ჭრილობას და ისინი მოქმედებენ ისე, რომ ავადმყოფმა არც კი იცის როგორ ხდება ეს, ზუსტად ამგვარადვე – როდესაც უფლის სახელს მოვუხმობთ, იგი კლავს ყველა ვნებას. თუმცა ჩვენ არ ვიცით როგორ აღესრულება ეს ყოველივე.
ჭეშმარიტი ლოცვა არის კაცის სულის მოძრაობა ზეციური მამისაკენ, როცა სული თითქმის გამოდის სხეულიდან და ცათა შინა შედის. ამ დროს ადამიანი ღმერთთან არა მხოლოდ სიახლოვეს, არამედ ერთობას გრძნობს. როცა გულში ჭეშმარიტი ლოცვის მადლი გაჩნდებ...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი ლოცვა არის კაცის სულის მოძრაობა ზეციური მამისაკენ, როცა სული თითქმის გამოდის სხეულიდან და ცათა შინა შედის. ამ დროს ადამიანი ღმერთთან არა მხოლოდ სიახლოვეს, არამედ ერთობას გრძნობს. როცა გულში ჭეშმარიტი ლოცვის მადლი გაჩნდება, იგი ვითარცა მშიერი და მწყურვალე პურისა და სასმელისაკენ, ისე ისწრაფვის ღმრთისაკენ.
ჩვენთვის, ქრისტიანებისათვის, ლოცვა ღმრთის სათნო საქმეთაგან უპირველესი და ყველაზე აუცილებელია. მას ყველა წმინდა სათნოებაში შევყავართ, ის ნერგავს ჩვენში სათნოებებს, ის სრულყოფს მათ, ის აქცევს მათ უკვდავად და მარადიულად. ამიტომ მოგვე...
იხილეთ სრულად
ჩვენთვის, ქრისტიანებისათვის, ლოცვა ღმრთის სათნო საქმეთაგან უპირველესი და ყველაზე აუცილებელია. მას ყველა წმინდა სათნოებაში შევყავართ, ის ნერგავს ჩვენში სათნოებებს, ის სრულყოფს მათ, ის აქცევს მათ უკვდავად და მარადიულად. ამიტომ მოგვეცა სახარებისეული მცნება: „მოუკლებელად ილოცვიდით“ (1 თეს. 5, 17).
ჩვენი არსებობის სიმტკიცე, ჩვენი ცხოვრების ზღუდე, ჩვენი მოქალაქეობის თავდები სარწმუნოებაა და თუ ამ ზღუდეს შემოვიძარცვავთ, თუ ამ გალავანს დავარღვევთ, წინდაწინ უნდა ვიცოდეთ, რომ დაუნდობელ-გაუკითხავი ქვეყნის ქარტეხილი ბუმბულისავით შეგ...
იხილეთ სრულად
ჩვენი არსებობის სიმტკიცე, ჩვენი ცხოვრების ზღუდე, ჩვენი მოქალაქეობის თავდები სარწმუნოებაა და თუ ამ ზღუდეს შემოვიძარცვავთ, თუ ამ გალავანს დავარღვევთ, წინდაწინ უნდა ვიცოდეთ, რომ დაუნდობელ-გაუკითხავი ქვეყნის ქარტეხილი ბუმბულისავით შეგვატრიალებს ჰაერში და გადაგვტყორცნის უფსკრულში.
წმინდა ლოცვისკენ მიმავალი გზა ვნებებთან ბრძოლით იწყება. ვიდრე ვნებები ბობოქრობენ, ლოცვაში წარმატებას ვერ მიაღწევ. მაგრამ ისინიც კი ვერ შეეწინააღმდეგებოდნენ ლოცვის მადლის მოსვლას, რომ არ ყოფილიყო უზრუნველობა და ცუდმედიდობა.
