სხვა წყარო - ციტატები, გამონათქვამები

ცოდვა და ბოროტება უფლისგან არ წარმოშობილა, უფალში არ იყვნენ, ისინი თავდაპირველნი არ ყოფილან და არ გააჩნიათ რაიმე არსი.

ცდუნებას მოთმინებითა და ლოცვით გაექეცი. თუ ამის გარეშე წინაღუდგები, მაშინ კიდევ უფრო ძლიერად დაგესხმება თავს.

ცოდვა თავისთავად სასჯელია (იერ. 2, 19; რომ. 2, 9), ისევე როგორც სათნოება თავისთავად ჯილდოა.

ცოდვა აბრიალებული ცეცხლია; საწვავის მოკლებისას ქრება, მომატებისას მძვინვარდება.

ცოდვაში დაყოვნებით, ანუ ცოდვის მრავალჯერ გამეორებით, ამ ცოდვის მიმართ მიდრეკილება ანუ ჩვეულება წარმოიშვება. ასე ჩნდება ვნებიანი მიდრეკილება ლოთობისადმი, ქურდობისადმი, ანგარებისადმი, სიძვისადმი, ცილისწამებისადმი, განკითხვისა და სხვ... იხილეთ სრულად

ცოდვით დაცემის ფიზიკური შედეგებია: სნეულებანი, ჯაფა, სიკვდილი. სენი მივიღეთ, როგორც ზნეობრივი დაცემის, ღმერთისგან გაუცხოებისა და მისგან ადამიანთა განდგომის ბუნებრივი შედეგი. ადამიანები დაემორჩილნენ სამყაროს ხრწნად საწყისებს, სადაც... იხილეთ სრულად

ცოდვას უყვარს სრული ძალაუფლება. თუ ჩვენი გული შეყვარებულია მასზე, მაშინ იგი სრულიად ეუფლება გულს და ადამიანს მთლიანად თავის ბოროტი ძალით ფარავს. ცოდვილი ადამიანისთვისაც და კაცობრიობისთვისაც ერთი წარწერა არსებობს: „ტერფიდან თხემამდ... იხილეთ სრულად

ცოდვას აქვს მიდრეკილება ბოროტისაკენ, მაგრამ თუ შეყოვნდება მასში და უფრო დიდ ბოროტებას ჩაიდენს, ამით სინდისის ხმასაც ჩაახშობს, ეჭვს შეიტანს უფლის აღთქმაში, მათ სამართლიანობაში და, ბოლოს და ბოლოს, სულ კარგავს რწმენას, უარყოფს ეკლესი... იხილეთ სრულად

ცოდვამ ადამიანი ნეტარ ცხოვრებას მოსწყვიტა და მისი მიწიერი ცხოვრება დევნულებად აქცია. ქრისტე ქვეყნიერების მაცხოვარი უღებს კარს მის ყველა მიმდევარს და ეკლესია, რომელიც მისი მეუფების მშვენიერებას გვაჩვენებს, ჩვენს ცხოვრებას ზეციური მ... იხილეთ სრულად

ცოდვების გამო გმართებთ გონივრულად მწუხარება. არსებობს ცოდვათა გამო მიწიერი (მსოფლიო, ცოდვილი) წუხილი: როდესაც საკუთარი ცოდვით უფრო ხარ გართული, ვიდრე უფალზე ფიქრით, სწორედ მაშინ სცოდავ.