წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) - ციტატები, გამონათქვამები

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) - ციტატები, გამონათქვამები წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) |

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

სულის ცხონების საქმე წინა უვიდოდეს სხვათა ყოველთა შენთა საქმეთა და არათუ მხოლოდ შენნი საქმენი, შრომანი, ზრუნვანი, იმ სახით გქონდეს დაწყობილნი, რომელ არა უშლიდენ სულის განათლებასა და ცხოვნებასა, რომელიცა მოგვცეს ჩვენ ყოველთა ღმერთმან. ამინ. სულის ცხონების საქმე წინა უვიდოდეს სხვათა

ძმაო, შენ ისე არ აფასებ ღვთის წოდებასა, ვითარცა დააფასეს უბრალო მეთევზეთა (იგულსხმება მოციქულები, როცა მათ მოუწოდა ქრისტემ). მათ ისრე დააფასეს წოდება ღვთისა, რომელ არა თუ დაუტევეს ნავი თვისი, ესე იგი ყოველი ქონება თვისი, არამედ მშობელნი თვისი. შენგან ღმერთი არ მოითხოვს ესოდენსა მსხვერპლსა, რომ დასტოვო ყოველი შენი ამ სოფლის საქმე და შეუდგე მხოლოდ ღვთის მსახურებასა. ესრეთსა მსხვერპლსა მოითხოვს ღმერთი მხოლოდ რომელთამე რჩეულთაგან. შენთვის ისიც საკმაო იქნება, რომ წოდება ღვთისა, მისი მსახურება და მორჩილება მიგაჩნდეს უდიდესად ყოველთა სხვათა სოფლის საქმეთა და არ დაივიწყო ეს სიტყვა მაცხოვრისა: „სული უფროს არს საზრდელისა და გვამი სამოსელისა“; ანუ ესე: „რა მიუზღოს კაცმან ნაცვლად სულისა თვისისა“. ძმაო, შენ ისე არ აფასებ ღვთის წოდებასა

რაოდენ გზის გული გეტყოდა: დრო არის მიქცევად ღვთისადმი და დატევება ყოვლისა ამ სოფლის ამაოებისა; გარნა შენ მაინც ემონები ცოდვასა და ამაოებასა. რაოდენ გზის გული გეტყოდა: დრო არის მიქცევად

იქმნება ღმერთმან შეგაგონა შენ სხვითა სახითა, იქმნება მან მოგცა შენ პატივი შორის მოყვასთა შენთა, იქმნება შეგამკო შენ ჭკუითა, განათლებითა; მოგანიჭა სიმდიდრე და წარმატება; კაცი კეთილგონიერი და მორწმუნე ყოველთა ამათ ნიჭთა მიიღებს ვითარცა ღვთისაგან მოცემულსა წყალობასა, იგი იფიქრებს: უთუოდ ყოველი ესე მომცა ღმერთმან მისთვის, რათა ამით ვემსახურო ღმერთსა; გარნა შენ ხშირად სხვაფერ უყურებ ესრეთსა წოდებას ღვთისასა; სიმდიდრე და წარმატება შენ ხშირად მიაწერე საკუთარსა ჭკუასა და ღირსებასა, ანუ ერთსა ბრმასა ბედსა და იგი მოიხმარე შენ არა ღვთის მსახურებისათვის, არამედ დასაკმაყოფილებლად შენთა ცუდთა სურვილთა და ვნებათა. ესრეთი სიტყვით რაოდენგზის გააუქმე შენ წოდება ღვთისა. იქმნება ღმერთმან შეგაგონა შენ სხვითა სახითა

ღვთისგან იყო ისიც, როდესც შენ შეგემთხვია რომელიმე უბედურება, როდესაც იყავი შეწუხებული: ანუ სიკვდილითა მოყვასთა შენთა, ანუ სიღარიბითა, ანუ სნეულებითა; ყოველი ესრეთთა შემთხვევათა კაცნი ღვთის მოშიშნი და ღვთის მოსავნი მიიღებენ, ვითარცა ღვთისაგან მოვლინებულსა სწავლასა, შეიმუსვრიან გულთა თვისთა, დაემორჩილებიან სიმართლით დამსჯელსა მარჯვენასა ღვთისასა და ცდილობენ, რომ სინანულითა, მოთმინებითა და მორჩილებით გაისწორონ ცხოვრება თვისი და კვალად შეიქმნენ ღირსნი ღვთის მოწყალებისა; გარნა შენ ესრეთთა შემთხვევათა შინა საუბედუროდ სხვაფერ იქცევი: შენ ანუ დაღონდები და შთავარდები სასოწარკვეთილებასა შინა, ანუ მხოლოდ ერთ წამს მიიქცევი ღვთისადმი და მერმე დაგავიწყდება სწავლა ღვთისა. ღვთისგან იყო ისიც, როდესც შენ შეგემთხვია

მრავალგზის და მრავალფერად გიწოდებს შენცა მაცხოვარი განმავლობასა შინა შენისა სიცოცხლისა. ღვთისაგან არის ყოველი შემთხვევა, როდესაც გული შენი, მარადის გართული სოფლისა ამის ამაოებასა შინა, უცებ გაიხსოვნებს ღმერთსა, მოსწყინდება ყოველი ამ სოფლის ამაოება და ურვა, მოსწყურდება მიქცევა ღვთისადმი და დავიწყება ამ სოფლის ბოროტებისა; ან როდესაც სინიდისი შენი ტვირთმძიმე ცოდვათაგან სწუხს, იურვის და გდევნის შენ გამოსვლად ცოდვის მონებისგან და მიქცევად ღვთისადმი; გარნა საუბედუროდ ნაცვლად მისა, რომ შენ ყური დაუგდო ესრეთ შინაგანსა შენსა ხმოვანებასა და მიიღო იგი, ვითარცა წოდება ღვთისა, მზაკვარ გონებამან შენმან სხვა რამე მიზეზს მიაწერა იგი და დააჩუმა შინაგანი თვისი მოძრაობა და მით გააუქმა წოდება ღვთისა. მრავალგზის და მრავალფერად გიწოდებს შენცა

როდესაც ღმერთი გიწოდებს შენცა, რა სახითაც გამოგიჩნდეს წოდება მისი, ნუღარ ჰყოვნი, ნუ მიზეზობ, ნუ ირყევი; არამედ მეყვსეულად ისმინე ხმა მისი და შეუდეგი მას. მაცხოვარი ასწავლიდა რა ერსა, ხშირად ესრეთ დააბოლოვებდა სიტყვათა თვისთა: „რომელსა ასხენ ყურნი სმენად, ისმინენ!“ შეიძლება და საჭიროც არის შენდამიც მოვაქციოთ აწ სიტყვა ესე. თუ გული გაქვს, ძმაო, განმზადებული მიღებად სიტყვისა ღვთისა, თუ ჭკუა შენი არ არის მიდრეკილი, არამედ მსურველი შეწყნარებად ღვისაგან მოვლინებული სწავლისა და ქადაგებისა, ყური დაუგდე შენცა ყოველსა წოდებასა ღვთისასა: რომელსა ასხენ ყურნი სმენად, ისმინენ! როდესაც ღმერთი გიწოდებს შენცა, რა სახითაც

ჩვენ ყოველნი მჭვრეტელნი პატიოსანისა ჯვარისა, ვითარცა მოთმინების და მღვიძარების ნიშანისა, განვაფრთხილებდეთ თავსა ჩვენსა და ვიქმნებოდეთ მხნენი და დაუღონებელნი მარხვასა, ლოცვასა და კეთილსა საქმესა შინა და ესრეთ ვსძლევდეთ ცოდვათა და ნაკლულევანებათა ჩვენთა, ვითარცა მაცხოვარმან ჰსძლო ჯვარითა თვისითა ცოდვა, სიკვდილი და ჯოჯოხეთი. "რომელსა უნებს შემდგომად ჩემსა მოსვლა, უარჰყავ თავი თვისი და შემომიდეგინ მე". ჩვენ ყოველნი მჭვრეტელნი პატიოსანისა ჯვარისა

ჭეშმარიტად ვიტყვი: რომელი იქადიან მართლმადიდებლობას, ხოლო ცუდად იქცევიან და ცოდვას არ ერიდებიან, უარესად ავნებენ სჯულსა მათსა, ვიდრეღა განცხადებულად ურწმუნონი. როდესაც ურწმუნო კაცი ცუდად იქცევა, ცოდვას არ ერიდება ეს საკვირველი არ არის და მე ვგონებ, რომ უფრო შესანდობელიც არის; გარნა რით უნდა განვხსნათ და რით უნდა შეუნდოთ ცუდი ყოფაქცევა იმ კაცსა, რომელი იქადის მართლმადიდებლობასა? ამისათვის ეცადე, მართლმადიდებლობის შვილო, არ შეარცხვინო დედა შენი, წმიდა ეკლესია, წინაშე მტერთა მისთა, არამედ ისრე მოიქეცი, რომ ყოველი ურჩი ეკლესიისა, მხედველი წმიდისა შენისა ცხოვრებისა ცხადად ხედვიდეს, რა კეთილი და სასარგებლო საქმე არის მართლმადიდებლობა. ჭეშმარიტად ვიტყვი: რომელი იქადიან

გევედრები შენ, ძმაო ჩემო, შენ, რომელი ხარ მართლმადიდებელი, ეცადე და განამართლე ყოვლითა ღონისძიებითა სჯული შენი წინაშე წინააღმდეგთა მისთა. იცი, რას იტყვიან და რით იმართლებენ თავსა წინააღმდეგნი ჩვენისა საღმრთოისა სჯულისა?: "ჩვენ ვერ ვხედავთ, რომ მართლმადიდებელნი განსხვავებულნი იყვნენ კარგითა მათითა ცხოვრებითაო, წინააღმდეგ ამისა ვხედავთ, რომელ თუმცა იგინი იქადიან მართლმადიდებლობითა, გარნა არ იქცევიან პატიოსნად და არ ერიდებიან უსამართლობასა და ცოდვასაო". გევედრები შენ, ძმაო ჩემო, , რომელი ხარ

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) |

1