გონება - ციტატები, გამონათქვამები
გონება - ციტატები, გამონათქვამები გონება, გამონათქვამები, ციტატები, ამონარიდები
ყოველგვარ ბოროტებას გონება შობს, როდესაც იგი მხოლოდ მეცნიერებით იკვებება და სრულიად განშორებულია ღმერთს. ამიტომაა, რომ ასეთი ადამიანები შინაგან სიმშვიდესა და წონასწორობას ვერ პოულობენ, მაშინ, როცა ადამიანების გონება ღვთის გარშემო ... იხილეთ სრულად
ჩვენ უნდა გვიხაროდეს, რომ ღმერთი მიუწვდომელია, ვინაიდან მისი შემეცნება მარადიულად გაგრძელდება. გონებას რომ შეემეცნებინა ღმერთი, მაშინ ის უმოქმედოდ დარჩებოდა, ეს კი მისთვის - სატანჯველია
თუკი ის, რომ ღმერთი არსებობს, რწმენით მიიღება (ებრ. 11, 6) და გონებით ვერ ჩავწვდებით, განა გონებით შეიძლება ჩავწვდეთ იმას, თუ რა არის იგი?
სუფთა, წმიდა ლოცვა გულის შიგნით იზიდავს გონებას და ადამიანს მთლიანად კრებს, თვით მის სხეულსაც ერთიანად აქცევს. გონება ჩაძირული გულში, განუდგება ხოლმე სამყაროს და სული, მთელი ძალით ღმერთისკენ მსწრაფველი, შინაგან ლოცვაში – სინათლეზე... იხილეთ სრულად
როცა შენი გონება ღმერთშია, თუნდაც იწვე, შეგიძლია ილოცო. მაგრამ, თუ შენი გონება სხვაგანაა, თუნდაც მუხლმოყრით ილოცო, ლმობიერება არ მოვა შენთან და ლოცვაც ცივი იქნება, მაშინ შემსუბუქებას ვერ იგრძნობ და თავი აგტკივდება, ვინაიდან ლოცვამ... იხილეთ სრულად
როცა გონება ამას მიეჩვევა და გაძღება, კარგად ისწავლის, მაშინ აგზავნის მას გულში. რადგანაც გონება სულის მკვებავია და თუ რაიმე კარგს ან ცუდს შეიტყობს ან მოისმენს, მისი საქმეა ამისი გულში ჩაშვება, რომელიც ადამიანის სულიერი და ხორციელ... იხილეთ სრულად
ადამიანის გონებას არ ძალუძს სიკეთისა და ბოროტების გარჩევა; შენიღბული ბოროტება მას თითქმის ყოველთვის იოლად ატყუებს. და ეს ერთობ ბუნებრივია: კაცის გონება მცირეწლოვანია, ხოლო ბოროტი გულისსიტყვებით მასთან მეომართ აქვთ ასეთი ბრძოლის, მ... იხილეთ სრულად
ძმანო, ნუ იქნებით ყრმანი გონებით; ბოროტისათვის ყრმანი იყავით, მაგრამ სრულწლოვანნი იყავით გონებით.
თ. 14
ღმერთის არსებობის ჭვრეტა–შემეცნებაში ადამიანის გონება ვერაფერზე ჩერდება, მან არ უწყის საიდან, რით, რაღაც უსაზღვრო ზღვაა იგი, არანაირ მინიშნებას არ აძლევს მას ხელჩასაჭიდად, რაც განსაზღვრულ დასაბამზე მიუთითებდა და საყრდენი იქნებოდა ... იხილეთ სრულად
როცა მთელი გონება ღმერთშია, მაშინ სამყარო დავიწყებულია; სულიერი, როგორც არწივი დაფრინავს მაღლა და სულით გრძნობს ღმერთს, ხედავს მთელ სამყაროს, თუმცა ღამის სიბნელეში ლოცულობს.