ციტატები

ციტატები სიბრძნე, გამონათქვამები, ამონარიდები

რამდენად საშიშია განკითხვის ცოდვა?
შენ მწერ, რომ განიკითხავ. ამის გამო ხომ მთელი შენი შრომა და ღვაწლი იკარგება?! (წმ. იოსებ ოპტინელი).
შენ მწერ, რომ განიკითხავ. ამის გამო ხომ მთელი

ხშირად შეგახსენებდი, ჩემო კეთილო დაო, ღვთის ხსოვნის შესახებ, ახლაც გიმეორებ; თუ არ იშრომებ და ოფლს არ დაღვრი, რათა ამ გზით აღიბეჭდოს შენს გულსა და გონებაში ღვთის შიში, ამაოა შენი მდუმარება, ამაოა შენი გალობა, ამაოა მარხვა და ამაოა მღვიძარება. ერთი სიტყვით, მონაზვნის მთელი შრომა არაფრად ღირს ღვთის ხსოვნის გარეშე. ეს არის ღვთივსათნო მდუმარების თავი და ბოლო. ეს ყოვლისმომცველი სახელი მდუმარების სულია. მის ხსოვნაშია სიხარული და მხიარულება, ცოდვების დატევებადა სათნოებათა სიმდიდრე. ეს ყოვლადდიდებული სახელი ცოტამ თუ მოიღვაწა, ისიც ძნელად და მხოლოდ მდუმარებასა და განრიდებაში. სხვაგვარად ეს ადამიანს არ ძალუძს, თუნდაც ყოველმხრივ აიძულოს თავი. ამიტომ ვიცი რა ამ სახელის ძლიერება ქრისტეს სიყვარულის გამო, მე ყოველთვის შეგახსენებ: მდუმარებდე და დუმდე! რამეთუ ამ სათნოებათა მეოხებით განმდიდრდება შენში ღვთის ხსოვნა ხშირად შეგახსენებდი, ჩემო კეთილო დაო, ღვთის

თუ ადამიანი არ გიყვარს, მას ცოდვებს ვერ აპატიებ. მითუმეტეს, მის ცოდვებს ვერ აიღებ და მის გადასარჩენად არ იტანჯებ. ლოცვაზე დიდი შრომა არ არსებობს. ვამბობ ლოცვაზე და არა ლოცვების კითხვაზე. ეს უმძიმესი რამაა! მთელი უხილავი სამყარო გებრძვის. ეს სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლაა კეთილსა და ბოროტ სისტემებს შორის. როცა კაცი მოსახსენებელს გიტოვებს და შენ მის გადარჩენაზე ლოცულობ, ბოროტი სულების რისხვა მოდის შენზე, როგორც ხილულად, ისე უხილავად; და თუ არა ხარ გამოცდილი, საღმრთო სულით განათლებული, ვერ გაუძლებ, დანებდები და თავად წახდები. ეს ბრძოლა სიწმინდეს, ასკეტიზმს, დიდ სიბძნეს, სულიერ ხედვას, ნებისყოფას, სიმამაცეს და ადამიანის სიყვარულს მოითხოვს. თუ ეს ნიჭები არ გაქვს და იტყვი, რომ სხვებზე ლოცულობ, ან სხვებს სულიერ ბრძოლაში ვმოძღვრაო, ტყუილია ეს!.. ანდა, არ ლოცულობ და თუ არ ლოცულობ, ე.ი. ქრისტესთან ორგულობ! ღმერთმა გვაშოროს! თუ ადამიანი არ გიყვარს, მას ცოდვებს ვერ

ბუნება ჩვენი ხორციელი, ძმანო ქრისტიანენო, ერთობ მიდრეკილია და მსურველი ზარმაცად და უქმად დროების გატარებისა. შეჰხედე და დაუკვირდი შენს თავსაც და სხვათაც, როგორ უყვარს ყოველს კაცს მოსვენებით და მხიარულად გატარება სიცოცხლისა, და თუ ეს არ შეუძლია, მაშინ ეძიებს, რომ ისეთი რაიმე მსუბუქი და ადვილი საქმე გამოირჩიოს, რომელიც მისგან დიდს შრომას არ მოითხოვს. ესრეთი არის ჩვენი ბუნების თვისება. გარნა, როდესაც ჩვენ ყოვლის მხრით და კარგად გავშინჯავთ ჩვენსა მდგომარეობასა, ჩვენის ბუნების მოთხოვნილებათა, საჭიროებათა და გარემოებათა, რომელთა შინა კაცი იშვება და ატარებს ცხოვრებასა თვისსა, მაშინ ცხადად დავინახავთ, რომ შრომა არის საძირკველი ჩვენისა კეთილმდგომარეობისა და გარეშე შრომისა სხვა საშუალება არა აქვს კაცს, რომ მოიპოვოს ბედნეიერება და კეთილდღეობა. თვით ღმერთმა შრომისათვის და მუშაობისათვის დაჰბადა კაცი ქვეყანაზედ. ბუნება ჩვენი ხორციელი, ძმანო ქრისტიანენო

მხნე იყვენით და განძლიერდით, იტყვის მოციქული პავლე. მხნეობა მღვიძარებაზე უმჯობესი და უდიდესი თვისება არის. მხნეობა არის ძალა და სიმტკიცე კაცის სულისა. მხნე კაცი ის არის, რომელიც ყოველს საქმეს და შრომას ასრულებს ხალისიანად და სასოებით, რომელსა საქმე არ მოეწყინება, რაც გინდა ძნელი იყოს, მეტადრე არ მოეწყინება კეთილი, სულიერი საქმე და ბოლომდე მიიყვანს თავის საქმეს. სადაც სუსტი და სულმოკლე ადამიანი დაღონდება და არ იცის რა ქმნას, იქ მხნე კაცი უმეტესად გაღონიერდება. მხნე კაცი ყოვლისა სამწუხარო შემთხვევისაგან და მავნებელისა მოვლინებისაგან გამოვა ძლევაშემოსილი; ასჯერ რომ დამარცხდეს და საქმე გაუფუჭდეს, მაინც არ დაღონდება, არამედ ხელახლა მიუბრუნდება თვისსა შრომასა და საქმესა და ბოლოს უთუოდ ერთხელ გაიმარჯვებს. მხნე კაცი უბედურებასა შინა არ იქმნება განლაღებული. ერთი სიტყვით, მხნეობა არის უძვირფასესი თვისება ადამიანისა. მხნე იყვენით და განძლიერდით, იტყვის მოციქული

სიმდაბლე არის სარწმუნო მცველი ყოველთა სათნოებათა. წარმატება სათნოებათა შინა არის წარმატება სიმდაბლესა შინა. წინააღმდეგ ამისა, რა არიან ყოველნი სხვანი სათნოებანი გარეშე სიმდაბლისა? – მტვერი, რომელსა წარიტაცებს პირველი შებერვა ამპარტავნებისა. გარეშე სიმდაბლისა ამაოა ყოველი სულიერი შრომა, არ არის არცა სიყვარული ღვთისა და კაცისა, არცა სიწმინდე გულისა, არცა მოთმინება, ერთის სიტყვით, არცა ერთი ღვთის წინაშე ღირსება. ვინც დაჰკარგა სიმდაბლე, მან დაჰკარგა ყოველიფერი, თუგინდ სხვაფერ კი სრული კაცი იყოს და დაახლოებული ღვთისადმი. შეაერთეთ ლოცვა, მარხვა, სიწმინდე; თუ სიმდაბლე დააკლდა, ყოველივე იგინი მალე განჰქარდებიან. თვით ზეციერნი ანგელოსნი დაეცნენ და შთაცვივდნენ ჯოჯოხეთს, ოდესცა სიმდაბლე დაჰკარგეს. „ვის უყურებს ღმერთი? მხოლოდ მდაბალთა, ღვთის მოშიშთა, რომელნი ძრწიან სიტყვისაგან მისისა“, –იტყვის ესაია წინასწარმეტყველი. სიმდაბლე არის სარწმუნო მცველი ყოველთა

ო, ზეციური დიდებულება! ო, პატივი და სუდიადე ადამიანისა! იგი მოკრძალებული თიხაა, მაგრამ ღმრთაებრივი სუნთქვაცაა! მოვა ჟამი, როცა ის შეიცვლება. "მიწა ხარ და მიწადცა მიიქცე". აღსრულდება ჩვენი შემოქმედის სიტყვები. მაგრამ ღმრთაებრივი ქროლვა, ღმრთაებრივი სუნთქვა - რა მოუვა მას? როგორც მიწა დაუბრუნდება მიწას, ისე სული - ღმრთის ქროლვა - დაუბრუნდება ღმერთს. კი მაგრამ, როგორ? როცა სული ღმერთისგან წარმოიშვა, იგი კეთილსურნელოვანი ღმრთაებრივი ღმრთაებრივი სუნთქვა იყო, მაგრამ ახლაც ისევ ისეთია? არა, ისეთი აღარ არის. მაშ, როგორღა იქნება? აუცილებელია განწმენდა. ცრემლები, გლოვა, ტკივილი, რადგან შენ ესოდენ კეთილი და ქველისმოქმედი მამა დაამწუხრე, ღმერთი, რომელმაც შენ - თიხა - ეგზომ განგადიდა და მოგანიჭა თავისი ღმრთაებრივი სუნთქვა, სინანულის ეს შრომა განგწმენდს მისი მადლით. ამრიგად, ურვა და გლოვა, რათა მან ისევ უწინდელ მდგომარეობაში დაგაბრუნოს ო, ზეციური დიდებულება! , პატივი და სუდიადე


ბაგეებზე ლოცვა გაქვს? მადლიც იქვეა!

ბაგეებზე ლოცვა გაქვს? მადლიც იქვეა. მაგრამ ბაგეებიდან ლოცვამ გონება უნდა გაიაროს და გულში ჩავიდეს. ამას კი დიდი შრომა და დრო სჭირდება. ბაგეებზე ლოცვა გაქვს? მადლიც იქვეა. მაგრამ

ბევრი შრომა და სულგრძელებაა საჭირო მანამ, სანამ არ აღმოიფხვრება ამპარტავნების ძველი საძირკველი და არ დაიდება სხვა საფუძველი - სიმდაბლე და ქრისტესმიერი მორჩილება. მაგრამ უფალი, რომელიც ხედავს როგორც პირველთა, ისე მეორეთა შრომასა და განზრახვას, მათზე ისეთ განსაცდელს უშვებს, რომელიც წინააღმდეგობას უწევს მათ ვნებას და თავისი მოწყალებით მათაც აცხონებს, "ყოველთა ცხონების მნებებელი". შენ კი განსაჯე, ვის უნდა ემსგავსო.
ყველაზე უმჯობესი ის იქნებოდა, რომ ყველა კეთილი ზნის ყოფილიყო, მდაბალი და მორჩილი. მაგრამ თუ ვინმე რკინაზე უხეში ბუნებისა აღმოჩნდა, სასოს ნუ წარიკვეთს.
ბრძოლაა საჭირო, მაგრამ ღვთის მადლით მას შეუძლია გაიმარჯვოს. ღმერთი კი უსამართლო როდია, რომ ერთის ნაცვლად სხვა მოითხოვოს. როგორც უბოძა ნიჭები, ისევე მოითხოვს უკუგებასაც. შექმნის დასაბამშივე სამ ნაწილად დაყო ადამიანები, ერთს ხუთი ტალანტი მისცა, მეორეს - ორი, მესამეს - ერთი ბევრი შრომა და სულგრძელებაა საჭირო მანამ

ვიფხიზლოთ და ვუდარაჯოთ გულისსიტყვებს, რამეთუ დაცემა მათგან იწყება; საწყისშივე მხნედ შევებრძოლოთ და ნუ მივცემთ ნებას, რომ ჩვენი უდებების გამო ჩვენში დამკვიდრდნენ. ოცნებები გამოჩენისთანავე განვაგდოთ, შევრისხოთ ისინი, ხელთ ვიპყრათ სულიერი მახვილი - სახელი ღვთისა: "უფალო, იესო ქრისტე, შემიწყალე მე". და იესო ტკბილიც, მოხმობისთანავე ჩვენს შემწედ მოდის და დემონებიც მაშინვე უკუიქცევიან. ვილოცოთ არა უდებებით, არამედ მხურვალედ და სულის სიღრმიდან შევღაღადოთ: "მოძღუარ, მიშველე, წარვწყმები" (ლუკ. 8, 24). თუ ღვაწლს თავიდანვე შევუდგებით, დიდი შრომა არ დაგვჭირდება. მაგრამ თუ გულისსიტყვებს უყურადღებოდ მივატოვებთ და ისინი განმტკიცდებიან, მაშინ ღვაწლიც დიდი დაგვჭირდება - ხშირად დავიძლევით და იარები დაგვაჩნდება. მაგრამ ოდეს ისევ აღვსდგებით და მოვუხმობთ, კვლავ გვეწვევა კეთილი მენავე - იესო და ჩვენს ხომალდს წყნარი და უღრუბლო ნავსაყუდელისკენ წარუძღვება. ვიფხიზლოთ და ვუდარაჯოთ გულისსიტყვებს, რამეთუ

სიბრძნე, გამონათქვამები, ამონარიდები

3