ეკლესიის ამ წიგნის დაწერის მიზანი დასაწყისშივე იხსნება. თემა აპოკალიფსისა – ეს არის ქრისტეს ეკლესიისა და სრულიად სამყაროს მომავალი ხვედრის მისტიკური გამოსახულება. წიგნში აღწერილია ეკლესიის ბრძოლა მისი მტრების, განსაკუთრებით ეშმაკი...
იხილეთ სრულად
ეკლესიის ამ წიგნის დაწერის მიზანი დასაწყისშივე იხსნება. თემა აპოკალიფსისა – ეს არის ქრისტეს ეკლესიისა და სრულიად სამყაროს მომავალი ხვედრის მისტიკური გამოსახულება. წიგნში აღწერილია ეკლესიის ბრძოლა მისი მტრების, განსაკუთრებით ეშმაკის წინააღმდეგ და მისი გამარჯვება.
მეტად მნიშვნელოვანია, რომ ამ წიგნის კითხვას შეუთავსდეს მუდმივი სასულიერო მოღვაწეობა – საეკლესიო მსახურებებზე დასწრება, ზიარება, ბიბლიის და სხვა სასულიერო წიგნების კითხვა. თუ ასე ვიცხოვრებთ, ვიცხოვრებთ მართლმადიდებლური რწმენით, გავ...
იხილეთ სრულად
მეტად მნიშვნელოვანია, რომ ამ წიგნის კითხვას შეუთავსდეს მუდმივი სასულიერო მოღვაწეობა – საეკლესიო მსახურებებზე დასწრება, ზიარება, ბიბლიის და სხვა სასულიერო წიგნების კითხვა. თუ ასე ვიცხოვრებთ, ვიცხოვრებთ მართლმადიდებლური რწმენით, გავიგებთ რწმენას ისე, როგორც ყოველდღიურ და მუდმივ შეგნებულ სულიერ ბრძოლებს, მაშინ ჩვენ არ ვიქნებით დათრგუნულნი რაიმე ახალი კატასტროფით ან აპოკალიფსის რაიმე წინასწარმეტყველების შესრულებით.
ჩვენ საკუთარ თავს უნდა ვკითხოთ: „რატომ ვკითხულობთ ამ წიგნს აპოკალიფსზე?“ ჩვენ თავიდან უნდა გავიგოთ ამ წიგნის შექმნის მიზანი. შეიძლება ითქვას, რომ ეს საიდუმლოებების წიგნია. ამ საიდუმლოებებში ჩადებულია რაღაც ღრმა აზრი, რომელიც დაკავ...
იხილეთ სრულად
ჩვენ საკუთარ თავს უნდა ვკითხოთ: „რატომ ვკითხულობთ ამ წიგნს აპოკალიფსზე?“ ჩვენ თავიდან უნდა გავიგოთ ამ წიგნის შექმნის მიზანი. შეიძლება ითქვას, რომ ეს საიდუმლოებების წიგნია. ამ საიდუმლოებებში ჩადებულია რაღაც ღრმა აზრი, რომელიც დაკავშირებულია ყოველი არსებულის საწყისთან და დასასრულთან, საბოლოო მიზნით სამყაროსა და კაცობრიობასთან და უფლის მარადიული მეფობის გამოცხადებასთან.
ადამიანები, უკიდურეს შემთხვევაში, მოძღვართან რომ დადიოდნენ და აღსარებას ამბობდნენ, ეშმაკეული ზემოქმედება განქარდებოდა და ისინი ფიქრს კვლავ შეძლებდნენ. ეხლა ხომ ბოროტის გავლენით მათ ტვინებს აზროვნებაც აღარ შეუძლიათ. სინანული, აღსარ...
იხილეთ სრულად
ადამიანები, უკიდურეს შემთხვევაში, მოძღვართან რომ დადიოდნენ და აღსარებას ამბობდნენ, ეშმაკეული ზემოქმედება განქარდებოდა და ისინი ფიქრს კვლავ შეძლებდნენ. ეხლა ხომ ბოროტის გავლენით მათ ტვინებს აზროვნებაც აღარ შეუძლიათ. სინანული, აღსარება ეშმაკს ადამიანებზე გავლენას უკარგავს.
არ გაგვაჩნია, უფალო, ეს მუდმივი გლოვა ჩვენი ცოდვების გამო; მხოლოდ აღსარებისას, როდესაც მღვდელი ჩამოგვითვლის ცოდვებს, ჩვენ ცოტ–ცოტას ვიგებთ ჩვენი ცოდვილობის შესახებ. დანარჩენ დროს არც კი გვცალია აღსარებისა და წმ. ზიარებისთვის მოსამ...
იხილეთ სრულად
არ გაგვაჩნია, უფალო, ეს მუდმივი გლოვა ჩვენი ცოდვების გამო; მხოლოდ აღსარებისას, როდესაც მღვდელი ჩამოგვითვლის ცოდვებს, ჩვენ ცოტ–ცოტას ვიგებთ ჩვენი ცოდვილობის შესახებ. დანარჩენ დროს არც კი გვცალია აღსარებისა და წმ. ზიარებისთვის მოსამზადებლად. იმისთვისაც ვერ ვიცლით, რომ აღსარების წინ ჩავფიქრდეთ, რითი განვარისხეთ ღმერთი ჩვენი პირადი ცხოვრებით. იმის იმედად ვართ, რომ ჩვენს მაგივრად ცოდვებს მღვდელი ჩამოთვლის და ჩვენ კი ვუპასუხებთ: „ცოდვილი ვარ“, ისიც კი ...
შიში იძულებითი მორჩილებაა და ჩვენ არ შეგვფერის ბოროტის მორჩილება. ბოროტთან ბრძოლით ღმერთი ავაჟკაცებს სულს. ისიც იცოდეთ, ღმერთი მოწყალეა და თქვნზე აღმატებულ ძალას არ დაუშვებს. მას ყველაფერი განსაზღვრული აქვს. როგორც ისწავლებ და იწრ...
იხილეთ სრულად
შიში იძულებითი მორჩილებაა და ჩვენ არ შეგვფერის ბოროტის მორჩილება. ბოროტთან ბრძოლით ღმერთი ავაჟკაცებს სულს. ისიც იცოდეთ, ღმერთი მოწყალეა და თქვნზე აღმატებულ ძალას არ დაუშვებს. მას ყველაფერი განსაზღვრული აქვს. როგორც ისწავლებ და იწრთობა სიყვარული, ისე იწრთობა ისწავლება სიმამაცეც, გამბედაობაცა და ვაჟკაცობაც.
ნუ გეშინიათ ბოროტის სულის ძალის, გარეგნობის, თვალების, ხმის, რადგან იგი მათ იყენებს ჩვენი შეშინებისა და დამცირებისათვის. როდესაც შიში მოდის, ნუ...
ადამიანისათვის აღსარება ღმერთთან მისვლის საშუალებაა. უფალი სიყვარულს უძღვნის ადამიანს. ამ სიყვარულს ადამიანს ვერავინ წაართმევს. მელანქოლიკი მხოლოდ თავის თავშია ჩაკეტილი; ცოდვილი, რომელიც ინანიებს და აღსარებას ამბობს, გადის თავის თ...
იხილეთ სრულად
ადამიანისათვის აღსარება ღმერთთან მისვლის საშუალებაა. უფალი სიყვარულს უძღვნის ადამიანს. ამ სიყვარულს ადამიანს ვერავინ წაართმევს. მელანქოლიკი მხოლოდ თავის თავშია ჩაკეტილი; ცოდვილი, რომელიც ინანიებს და აღსარებას ამბობს, გადის თავის თავიდან. აი, ორი უდიდესი რამ, რაც ჩვენს სარწმუნოებას გააჩნია: „აღმსარებელი და მოძღვარი. ნუ დაუბრუნდები იმას, რაც მოძღვრისთვის გითქვამს და რისთვისაც პატიება მიგიღია“. დროდადრო საჭიროა გენერალურ აღსარებას მივმართოთ, ვინაიდა...
არავინ მიდის ექიმთან იმისათვის, რომ საკუთარი ჯანმრთელობით იტრაბახოს, არამედ იმისათვის, რომ თავისი წყლულები აჩვენოს მას.
არავინ მიდის მოძღვართან იმისათვის, რათა საკუთარი სიმართლით თავი მოაწონოს მას, არამედ იმისათვის, რომ თავისი სიმ...
იხილეთ სრულად
არავინ მიდის ექიმთან იმისათვის, რომ საკუთარი ჯანმრთელობით იტრაბახოს, არამედ იმისათვის, რომ თავისი წყლულები აჩვენოს მას.
არავინ მიდის მოძღვართან იმისათვის, რათა საკუთარი სიმართლით თავი მოაწონოს მას, არამედ იმისათვის, რომ თავისი სიმართლის სახიფათო ბზარი უჩვენოს.
ადამიანი, რომელიც სამკურნალოდ მიდის, სიამაყეს საავადმყოფოს კარებში ტოვებს; ადამიანი, რომელიც აღსარებაზე მიდის, ამპარტავნებას ეკლესიის კარებში ტოვებს. ბედნეირია ის, ვინც უკან დაბრუნებისას მა...
link
როცა ბოროტი ადამიანს დაეპატრონება, პირველად გონებას წაართმევსო
აღსარება – ეკლესიის მოთხოვნაა, რათა ადამიანმა, რომელიც საკუთარ თავს ბრწყინვალე რაინდად წარმოიდგენს, დაინახოს ის არარაობა, რომლითაც იგი ღვთის პირისპირ წარსდგება.
