წმ. იოანე სინელი (კიბისაღმწერელი) - ციტატები, გამონათქვამები

ისევე, როგორც შეიძლებელია, მხოლოდ ერთი ქვით მეფისთვის გვირგვინის დამზადება, ასევე შეუძლებელია უვნებელობა, თუ კაცს რომელიმე სათნოება უგულებელუყვია.

უვნებელობის შესახებ ბევრი ვის ეთქმის, თუ არა მას, ვინც კეთილი ღვაწლით იღვაწა, სრბა აღასრულა, მართალი სარწმუნოება დაიმარხა და ამბობს: "ცხოველ არღარა მე ვარ, არამედ ცხოველ არს ჩემთანა ქრისტე".

ვინც ამ ქვეყნად ამ ზომას მიაღწევს, მასწავლებლად მას ღმერთი ჰყავს, რომელიც მას ყოველ სიტყვას, საქმესა და ზრახვას ხელმძღვანელობს. ასეთი ადამიანი შინაგანი გასხივოსნების საშუალებით შეიცნობს ღვთის ნებას, თითქოს მას ესმის რაღაც ხმა, რომ... იხილეთ სრულად

თუკი ვნებულობა ის არის, რომ ეშმაკის მიერ დათესილ ყოველ სიტყვას ადამიანი მაშინათვე ემორჩილება, წმიდა უვნებელობის ნიშნად უნდა მივიჩნიოდ, თუ ვინმე დავითთან ერთად იტყვის: "გარე-მიქცევა ბოროტისაგან მე არა უწყოდე". არც ის ვიცი, რისთვის ... იხილეთ სრულად

თუკი ამპარტავნების ნიშანი უმნიშვნელო საქმეებით ყოყოჩობაა, სიმდაბლის ნიშანია ის, რომ საკუთარი დიდი საქმეებიც კი არად შერაცხოს კაცმა.

თუკი პატივმოყვარების უდიდესი გამოვლინებაა თავის წარმოჩენა მაშინაც კი, როცა მაყურებელი არავინაა, სიმდაბლე იმით განისაზღვრება, რომ ერის სიმრავლეშიც კი არ სურდეს კაცს თავის გამოჩენა.

თუკი მრისხანების სიღრმე ვლინდება მაშინ, როდესაც ადამიანი მარტომყოფობის დროსაც კი მრისხანებს, სულგრძელების მდგომარეობა ისაა, როდესაც ვინმე თავის შემწუხებელს მეგობრად მიიჩნევს.

თუკი უდიდესი მოწყინება იმით გამოიხატება, რომ დასვენების დროსაც კი მოუთმენლობას აჩენს, მოთმინების უმაღლესი ზომა ისაა, რომ ჭირის დროსაც კი თავს ნუგეშინისცემულად მიიჩნევ.

თუკი ვერცხლისმოყვარების საზღვარი ის არის, რომ ადამიანი არ ცხრება და არ ძღება შეგროვებით, სრული უპოვარების საზღვარი ისაა, რომ კაცი საკუთარი ხორცის გაცემასაც არ ერიდება.

თუკი სიძვისმოყვარების საზღვარი ისაა, რომ კაცი თვით პირუტყვისა და უსულო საგნების მიმართაც კი ვნებას განიცდის, სრული სიწმიდის საზღვარი ის იქნება რომ ადამიანი ყოველივეს, როგორც უსულოს, ისე უცქირდე.