მონაზვნობის ხარისხის მიმღებმა უნდა იცოდეს, რომ სადღაც მარტოობაში განსაკუთრებით ესხმის თავს ბოროტი სული, რომელსაც სურს, ცხონების სწორ გზას მოსწყვიტოს იგი.
მონაზონს არ შეშვენის ქვეყნიური საფასეებისადმი მიდრეკა, არც გატაცება მშვენიერი ნაგებობებით, ვენახებითა და მსხმოიარე ბაღებით, ფრინველითა და საქონლით და სხვა საქმეებით, არამედ კიდეც რომ აკლდეს აუცილებელი სახმარი, მაინც უნდა მადლობდეს...
იხილეთ სრულად
მონაზონს არ შეშვენის ქვეყნიური საფასეებისადმი მიდრეკა, არც გატაცება მშვენიერი ნაგებობებით, ვენახებითა და მსხმოიარე ბაღებით, ფრინველითა და საქონლით და სხვა საქმეებით, არამედ კიდეც რომ აკლდეს აუცილებელი სახმარი, მაინც უნდა მადლობდეს ღმერთს, ხოლო სოფელი შერაცხოს უცხოდ. რადგან თუ გაიტაცა ქვეყნიურის სიყვარულმა, ვერ იქნება ღვთის მეგობარი და ვერც კაცობრიულ ზრახვებს განეშორება.
მონასტის გარემოს: დიდ ძმობას, ყვავილებს, ხეებს, ნაყოფს და ა.შ. ვადრი სკას. კურთხეული ფუტკარი ის მწერია, რომელიც ქებას იმსახურებს, ის მიბაძვის ღირსია, ვინაიდან გამუდმებით იღწვის მოყვასისათვის. ეს მთელი საერთო საცხოვრებელი მონასტერი...
იხილეთ სრულად
მონასტის გარემოს: დიდ ძმობას, ყვავილებს, ხეებს, ნაყოფს და ა.შ. ვადრი სკას. კურთხეული ფუტკარი ის მწერია, რომელიც ქებას იმსახურებს, ის მიბაძვის ღირსია, ვინაიდან გამუდმებით იღწვის მოყვასისათვის. ეს მთელი საერთო საცხოვრებელი მონასტერია თავისი წესებით. მათ ჰყავთ უფროსი და ყველას თავისი მოვალეობა აკისრია. მათ შორის საერთო საცხოვრებლისთვის დამახასიათებელი წესრიგი სუფევს: შორს დაფრინავენ ყვავილებისთვის, ერთს მოაქვს ნექტარი, მეორეს – წყალი, მესამეს – თიხა...
ჩვენ ვცხოვრობთ მიწყივ ცვალებად მსოფლიოში, სამეცნიერო-ტექნიკური რევოლუციის ხანაში. ეს პროცესი იმდენად სწრაფია, რომ ადამიანი ხშირად ვერ ახერხებს შეიცნოს ყოველივე, რაც ხდება მის გარშემო.
