სიკვდილის ხსოვნის მეორე მტერი მრავალსიტყვაობაა – შეფარული ამპარტავნების ერთ–ერთი გამოვლინება. უფალი წმინდა წერილში ამბობს: „ვის ზედა მოვიხილო, არამედ ანუ მდაბალსა ზედა და მყუდროსა (მდუმარესა)“ (ესაია 66,2). ჭეშმარიტად ასეა: ღვთისა...
იხილეთ სრულად
სიკვდილის ხსოვნის მეორე მტერი მრავალსიტყვაობაა – შეფარული ამპარტავნების ერთ–ერთი გამოვლინება. უფალი წმინდა წერილში ამბობს: „ვის ზედა მოვიხილო, არამედ ანუ მდაბალსა ზედა და მყუდროსა (მდუმარესა)“ (ესაია 66,2). ჭეშმარიტად ასეა: ღვთისათვის ესოდენ სათნო თავმდაბლობა და მოკრძალება მდუმარებასთან არის შეუღლებული. მრავალსიტყვაობა ლოთობის მსგავსი ვნებაა: ადამიანს ისე იმონებს, რომ ის თავისივე ენის ერთგვარი დანამატი ხდება.
არაფრით არ შეიძლება ლოცვის ჩაგდება სახლში, რადგან ამით ჩვენ ვკარგავთ შესაძლებლობას, რომ უფალს შევხვდეთ. უფალი მოდის მაშინ, როცა მას ეს სურს. არა ისე და მაშინ, როცა შენ გსურს. შენ ფიქრობ: აი, მე მივალ, როცა მომინდება, და მაშინ შევხ...
იხილეთ სრულად
არაფრით არ შეიძლება ლოცვის ჩაგდება სახლში, რადგან ამით ჩვენ ვკარგავთ შესაძლებლობას, რომ უფალს შევხვდეთ. უფალი მოდის მაშინ, როცა მას ეს სურს. არა ისე და მაშინ, როცა შენ გსურს. შენ ფიქრობ: აი, მე მივალ, როცა მომინდება, და მაშინ შევხვდები უფალს. ასე არ გამოვა. ის მოდის მაშინ, როცა მას სურს, და შენგან ითხოვს ყოველჟამიერ მზადყოფნას. ამგვარი ორმხრივი მიმართება, ამგვარი დამოკიდებულება სიყვარულის კანონის შესაბამისობაშია. და თუკი შენ უდარდელად ხარ, არ გაქ...
და რაჟამს ილოცვიდეთ, ნუ მრავლისმეტყუელ ხართ, ვისარცა-იგი ორგულნი, რამეთუ ჰგონებედ და იტყვედ, ვითარმედ მრავლისმეტყველებითა მათითა ისმინოს მათი. კაცო, რაისათვის შურები, რომლისა სასყიდელი არა მოგაქუს, ანუ რაისათვის სთესავ, რომელი-იგი...
იხილეთ სრულად
და რაჟამს ილოცვიდეთ, ნუ მრავლისმეტყუელ ხართ, ვისარცა-იგი ორგულნი, რამეთუ ჰგონებედ და იტყვედ, ვითარმედ მრავლისმეტყველებითა მათითა ისმინოს მათი. კაცო, რაისათვის შურები, რომლისა სასყიდელი არა მოგაქუს, ანუ რაისათვის სთესავ, რომელი-იგი არა მომკად გიც? ანუ რაისა ეძიებ, რომელსა ვერ მიმთხუევად ხარ?
ხოლო ჩუენდა არა ჯერ-არს მსგავსებაი მათი, არამედ ესრე გუასწავებს თვით იგი თავადი უფალი და იტყვის: "ხოლოთქუენ, რაჟამს ილოცვიდეთ, ესრე თქვით: მამაო, ჩვენო, რომელ...
სიკვდილი უკვდავებაა იმ ადამიანთათვის, რომელთაც იციან შემოქმედი ღმერთი, უცნობელთა და ურწმუნოთათვის კი სიკვდილი ნამდვილად მოკვდომა და დაღუპვაა. ამიტომ ჩვენ ყველაზე მეტად სულიერი დაღუპვისა უნდა გვეშინოდეს, რაც არის კიდეც ღმერთის უცნო...
იხილეთ სრულად
სიკვდილი უკვდავებაა იმ ადამიანთათვის, რომელთაც იციან შემოქმედი ღმერთი, უცნობელთა და ურწმუნოთათვის კი სიკვდილი ნამდვილად მოკვდომა და დაღუპვაა. ამიტომ ჩვენ ყველაზე მეტად სულიერი დაღუპვისა უნდა გვეშინოდეს, რაც არის კიდეც ღმერთის უცნობლობა და ურწმუნოება. ეს უნდა იყოს ყველაზე შესაზარი და საშინელი ადამიანის სულისათვის.
სულებს ყოველივე ახსოვთ, რაც აქ იყო, როგორც მამები ამბობენ, სიტყვებიც, საქმეებიც, ფიქრებიც და ამათგან არაფრის დავიწყება მაშინ არ შეეძლებათ. ხოლო ფსალმუნში რომ არის ნათქვვამი: „მას დღესა შინა წარწყმდიან ყოველნი ზრახვანი მისნი“ (ფს. ...
იხილეთ სრულად
სულებს ყოველივე ახსოვთ, რაც აქ იყო, როგორც მამები ამბობენ, სიტყვებიც, საქმეებიც, ფიქრებიც და ამათგან არაფრის დავიწყება მაშინ არ შეეძლებათ. ხოლო ფსალმუნში რომ არის ნათქვვამი: „მას დღესა შინა წარწყმდიან ყოველნი ზრახვანი მისნი“ (ფს. 145.4) – აქ იგულისხმება ის, რომ წარწმდიან ამქვეყნიური ზრახვები (ფიქრები) – შენებაზე, ქონებაზე, მშობლებზე, შვილებზე, ყოველგვარ საქმიანობასა და სწავლაზე. ეს ყველაფერი ქრება, როგორც კი სული სხეულიდან გადის, ხოლო რაც სულმა ს...
სხეულებრივი სიკვდილის შემდეგ, ჩვენი პირველი ცოდვისათვის რომ გვეწია სასჯელად, ჩვენი სხეული შესაბამის დროს და დადგენილი წესით აღდგენილ იქნება თავის თავდაპირველ სიმტკიცეში და ამ სიმტკიცეს საკუთარი ნებელობის ძალისხმევით კი არ მოიპოვებ...
იხილეთ სრულად
სხეულებრივი სიკვდილის შემდეგ, ჩვენი პირველი ცოდვისათვის რომ გვეწია სასჯელად, ჩვენი სხეული შესაბამის დროს და დადგენილი წესით აღდგენილ იქნება თავის თავდაპირველ სიმტკიცეში და ამ სიმტკიცეს საკუთარი ნებელობის ძალისხმევით კი არ მოიპოვებს, არამედ ღმერთის მიერ გაძლიერებულ სულთან ხელახალი შეერთების გზით. თავის მხრივ, სულიც თავისი ნებელობით კი არ გაძლიერდება, არამედ – ღმერთის მიერ, რომლითაც იგი დასტკბება. ამიტომაც სული უფრო სრულყოფილი ცხოვრებით ჰგიებს სხეუ...
ლოცვა არის სწრაფვა უფლისაკენ რწმენით, სასოებითა და სიყვარულით. იმისათვის, რომ ჩვენ გვქონდეს ლოცვა, გულით ვლოცულობდეთ, ეს სამი უდიდესი სათნოებაა საჭირო - რწმენა, სასოება, ანუ იმედი, და სიყვარული. ოღონდ, რწმენა უნდა იყოს ქრისტიანული...
იხილეთ სრულად
ლოცვა არის სწრაფვა უფლისაკენ რწმენით, სასოებითა და სიყვარულით. იმისათვის, რომ ჩვენ გვქონდეს ლოცვა, გულით ვლოცულობდეთ, ეს სამი უდიდესი სათნოებაა საჭირო - რწმენა, სასოება, ანუ იმედი, და სიყვარული. ოღონდ, რწმენა უნდა იყოს ქრისტიანული და არაამქვეყნიური, სასოება, ანუ იმედი, ასევე ქრისტიანული უნდა იყოს და არაამქვეყნიური. ქრისტიანულსა და ამქვეყნიურ რწმენას, სასოებასა და სიყვარულს შორის ისეთი დიდი განსხვავებაა, როგორც სამოთხესა და ჯოჯოხეთს შორის
ლოცვა მტკიცე უნდა იყოს, ქანანეველი ქალის მსგავსი, რომ იგი შესმენილ იქნეს ღვთის მიერ. ამინ, ამინ (ე. ი. ჭეშმარიტად) გეტყვი თქვენ: რაზეც მამასა ჩემსა შეთხოვთ ჩემი ხელით, მოგეცემათ თქვენ. აი ქალი ქანანეველი თხოვს უფალს, რათა მისი ეშმ...
იხილეთ სრულად
ლოცვა მტკიცე უნდა იყოს, ქანანეველი ქალის მსგავსი, რომ იგი შესმენილ იქნეს ღვთის მიერ. ამინ, ამინ (ე. ი. ჭეშმარიტად) გეტყვი თქვენ: რაზეც მამასა ჩემსა შეთხოვთ ჩემი ხელით, მოგეცემათ თქვენ. აი ქალი ქანანეველი თხოვს უფალს, რათა მისი ეშმაკეული ქალი განკურნოს. მაგრამ ქრისტე პირველად უყურადღებოდ ტოვებს მის თხოვნას. მაშინ მოციქულები მისნი თხოვენ მის მაგიერ, რათა გაანთავისუფლოს იგი. მაგრამ აქაც უფალი უარით უპასუხებს და ამბობს: მე მოვლინებული ვარ მარტო დაღუპ...
ლოცვას აქვს ძალა და ეს იარაღია. ლოცვა გატყორცნილი ისარივითაა - ის აუცილებლად ესობა ბოროტს, მაგრამ ისინი ამით არ ნადგურდებიან და აუცილებლად განახორციელებენ საპასუხო დარტყმას, და აქ მორწმუნემ უნდა იცოდეს, როგორ დაიცას თავი. ბერები ს...
იხილეთ სრულად
ლოცვას აქვს ძალა და ეს იარაღია. ლოცვა გატყორცნილი ისარივითაა - ის აუცილებლად ესობა ბოროტს, მაგრამ ისინი ამით არ ნადგურდებიან და აუცილებლად განახორციელებენ საპასუხო დარტყმას, და აქ მორწმუნემ უნდა იცოდეს, როგორ დაიცას თავი. ბერები საპასუხო დარტყმებს ასკეტიზმით - მარხვით, მღვიძარებით, ლოცვების საუკუნოვანი მწყობრი სისტემით იგერიებდნენ, ერისკაცებს კი ზოგადად ასეთი პირობები და შესაძლებლობები არ გააჩნიათ, ამიტომ ერისკაცებმა ზუსტად უნდა იცოდნენ, რამდენი ...