სხეულთან განშორების შემდგომ სულები უქმად არ არიან და არც ცნობიერებას კარგავენ; ამას ადასტურებს სახარების იგავი მდიდარსა და ლაზარეზე (ლუკ. 16. 22–28)... მიცვალებულთა სულები არათუ თავიანთ ცნობიერებას, არამედ განწყობასაც არ კარგავენ,...
იხილეთ სრულად
სხეულთან განშორების შემდგომ სულები უქმად არ არიან და არც ცნობიერებას კარგავენ; ამას ადასტურებს სახარების იგავი მდიდარსა და ლაზარეზე (ლუკ. 16. 22–28)... მიცვალებულთა სულები არათუ თავიანთ ცნობიერებას, არამედ განწყობასაც არ კარგავენ, ანუ – იმედს, შიშს, სიხარულს, მწუხარებას და ნაწილობრივ უკვე განიცდიან იმას, რასაც საყოველთაო განკითხვაზე მოელიან... სულები უფრო ცოცხალნი ხდებიან, უფრო მოშურნედ განადიდებენ ღმერთს. და მართლაც, თუკი ჩვენი გონების შესაძლებლ...
სხეულიდან გასვლისთანავე სული აღმოჩნდება კეთილ და ბოროტ სულთა შორის და, ჩვეულებისამებრ, იგი მიისწრაფვის იმათკენ, რომელნიც მისთვის სულიერად მახლობელნი არიან, ხოლო თუკი სხეულში ყოფნის დროს იგი ზოგიერთი მათგანის გავლენის ქვეშ იყო, მაშ...
იხილეთ სრულად
სხეულიდან გასვლისთანავე სული აღმოჩნდება კეთილ და ბოროტ სულთა შორის და, ჩვეულებისამებრ, იგი მიისწრაფვის იმათკენ, რომელნიც მისთვის სულიერად მახლობელნი არიან, ხოლო თუკი სხეულში ყოფნის დროს იგი ზოგიერთი მათგანის გავლენის ქვეშ იყო, მაშინ სხეულიდან გასვლის შემდეგაც იგი მათზე დამოკიდებული დარჩება, რაც არ უნდა საძაგელნი აღმოჩნდნენ ის სულები შეხვედრისას.
სხეულის სიკვდილი ადამიანის სიცოცხლის დასასრული არ არის, არამედ მხოლოდ დასაწყისია ადამიანის პიროვნების ახალი მდგომარეობისა, რომელიც სხეულისაგან ცალკე აგრძელებს არსებობას.
ლოცვის უნაყოფობის მიზეზად შეგვიძლია ჩავთვალოთ თხოვნის ასრულების უსარგებლობა. მოჰხდება ხოლმე, ჩვენ ვევედრებით უფალს, მოგვანიჭოს ისეთი რამ, რომელიც ჩვენთვის მავნებელი თუ არა, მარგებელი მაინც არა არის. ამგვარი თხოვნა ჩვენი წარმოსდგებ...
იხილეთ სრულად
ლოცვის უნაყოფობის მიზეზად შეგვიძლია ჩავთვალოთ თხოვნის ასრულების უსარგებლობა. მოჰხდება ხოლმე, ჩვენ ვევედრებით უფალს, მოგვანიჭოს ისეთი რამ, რომელიც ჩვენთვის მავნებელი თუ არა, მარგებელი მაინც არა არის. ამგვარი თხოვნა ჩვენი წარმოსდგება იქითგან, რომ მყოფადი ანუ მომავალი არ ვიცით; ამისგამო საგანს ყოვლის მხრივ ვერ განსჭვრეტთ და ის, რაც სუკიერად ზრდისათვის მავნებელია, სასარგებლო გვგონია. ესეთი განუჭვრეტელობა სჩვევია არათუ ჩვეულებრივ ქრისტეანეს, არამედ ღვ...
ურწმუნოებს ეშინიათ სიკვდილის, რადგანაც მასში სიცოცხლის განადგურებას ხედავენ. მრავალ მორწმუნეს ეშინია სიკვდილის, რადგანაც თვლის რომ უნდა აღასრულოს თავისი საქმე ამქვეყნად: ფეხზე დააყენოს შვილები, ანდა დაამთავროს დაწყებული საქმე. თვი...
იხილეთ სრულად
ურწმუნოებს ეშინიათ სიკვდილის, რადგანაც მასში სიცოცხლის განადგურებას ხედავენ. მრავალ მორწმუნეს ეშინია სიკვდილის, რადგანაც თვლის რომ უნდა აღასრულოს თავისი საქმე ამქვეყნად: ფეხზე დააყენოს შვილები, ანდა დაამთავროს დაწყებული საქმე. თვით ზოგიერთი წმიდანიც კი შიშს განიცდიდა სიკვდილის ჟამს. როდესაც ანგელოზნი დაეშვნენ, რათა მიეღოთ სული წმიდა სისოისა, ეს ზეციური ადამიანი ევედრებოდა, რომ ცოტა ხნით კიდევ დაეტოვებინათ ამ ცხოვრებაში, რათა შესძლებოდა, მოენანიებ...
უსაზღვრო და უნუგეშო იქნებოდა გარდაცვლილ ახლობლებზე ჩვენი მწუხარება, ღმერთს რომ ჩვენთვის მარადიული სიცოცხლე არ მოეცა. ჩვენი ცხოვრება უმიზნო იქნებოდა სიკვდილით რომ მთავრდებოდეს. რაღა სარგებელი ექნებოდა მაშინ სათნოებებსა და კეთილ საქ...
იხილეთ სრულად
უსაზღვრო და უნუგეშო იქნებოდა გარდაცვლილ ახლობლებზე ჩვენი მწუხარება, ღმერთს რომ ჩვენთვის მარადიული სიცოცხლე არ მოეცა. ჩვენი ცხოვრება უმიზნო იქნებოდა სიკვდილით რომ მთავრდებოდეს. რაღა სარგებელი ექნებოდა მაშინ სათნოებებსა და კეთილ საქმეებს; მაშინ მართალი იქნებოდა, ვინც ამბობს: „ვჭამოთ და ვსუათ, რამეთუ ხვალე მოვსწყდებით!“ მაგრამ ადამიანი უკვდავებისათვის შეიქმნა და ქრისტემ თავისი აღდგომით გახსნა ზეციური სასუფევლისა და საუკუნო ნეტარების კარნი მათთვის, ვ...
ქრისტეს აღდგომით სიკვდილი ჩვენთვის მარადისობაში დაბადებად და ჭეშმარიტი ცხოვრების საწყისად იქცა. გქონდეს სიკვდილის უნარი ამქვეყნიურისათვის – ეს ხელოვნებაა ცხოვრებისა.
ყველას, ვისაც მიცვალებულისადმი თავისი სიყვარულის გამოხატვა და რეალური დახმარება სურს, ყველაზე უკეთ ამის გაკეთება მისთვის ლოცვით შეუძლია და განსაკუთრებით კი წირვაზე მოხსენიებით. წირვისას ცოცხლებისა და მიცვალებულებისათვის ამოღებულ ნ...
იხილეთ სრულად
ყველას, ვისაც მიცვალებულისადმი თავისი სიყვარულის გამოხატვა და რეალური დახმარება სურს, ყველაზე უკეთ ამის გაკეთება მისთვის ლოცვით შეუძლია და განსაკუთრებით კი წირვაზე მოხსენიებით. წირვისას ცოცხლებისა და მიცვალებულებისათვის ამოღებულ ნაწილებს უფლის სისხლში ჩააბრძანებენ სიტყვებით: „მიუტევენ უფალო ცოდვანი აქა მოხსენიებულთანი, პატიოსნითა სისხლითა შენითა, მეოხებითა წმიდათა შენთაითა“.
წირვაზე მოხსენიებისას ლოცვზე უმეტესს და უკეთესს ჩვენ მიცვალებულებისათვის...