ქებაი და დიდებაი ქართულისა ენისაი
დამარხულ არს ენაი ქართული
დღემდე მეორედ მოსვლისა მესიისა საწამებელად,
რათა ყოველსა ენასა
ღმერთმან ამხილოს ამით ენითა.
და ესე ენაი
მძინარე არს დღეს...
იხილეთ სრულად
ქებაი და დიდებაი ქართულისა ენისაი
დამარხულ არს ენაი ქართული
დღემდე მეორედ მოსვლისა მესიისა საწამებელად,
რათა ყოველსა ენასა
ღმერთმან ამხილოს ამით ენითა.
და ესე ენაი
მძინარე არს დღესამომდე,
და სახარებასა შინა ამას ენასა
ლაზარე ჰქვიან.
და ახალმან ნინო მოაქცია
და ჰელენე დედოფლმან,
ესე არიან ორნი დანი,
ვითარცა მარიამ და მართაი.
და მეგობრობაი
ამისათვის თქუა მახარებელმან.
რამეთუ ყოველი საიდუმლოი
ამასა ენასა შინა დამარხულ არს.
და ოთხისა დღისა მკუდარი ...
არასდროს უნდა დავივიწყოთ, რომ წარმომავლობით ყველანი და-ძმანი ვართ. ღვთის მხოლოდშობილი ძის მიერ გამოხსნილნი და სულიწმიდის მერ ქვეყანასა ზედა აღსრულებული ხსნით, ჩვენ ყველანი ძმები და დები ვართ.
წმინდა წერილის სწავლებისაებრ, უფ...
იხილეთ სრულად
არასდროს უნდა დავივიწყოთ, რომ წარმომავლობით ყველანი და-ძმანი ვართ. ღვთის მხოლოდშობილი ძის მიერ გამოხსნილნი და სულიწმიდის მერ ქვეყანასა ზედა აღსრულებული ხსნით, ჩვენ ყველანი ძმები და დები ვართ.
წმინდა წერილის სწავლებისაებრ, უფლის მიერ მარადისობისათვის აღზრდილი ადამიანები ერთ ოჯახს შეადგენენ და ამიტომ ჩვენ ყველა ძმანი და დანი ვართ.
ყველა, განურჩევლად სქესისა, ასაკისა, წოდებისა და მდგომარეობისა, მოწოდებულ არიან ღვთის მემკვიდრეებად და თანამემკვიდრეება...
ერთი და იმავე ბაგეთაგან შესაძლოა როგორც ცივი, ასევე თბილი ჰაერიც მოდიოდეს. ასეა სულიერი ზემოქმედების დროსაც: როცა მოსალოდნელია ცოდვილის სიყვარულის სითბოთი გამოსწორება, არ შეიძლება, რომ კრიტიკისა და სასჯელის სიცივით ვისარგებლოთ. ზო...
იხილეთ სრულად
ერთი და იმავე ბაგეთაგან შესაძლოა როგორც ცივი, ასევე თბილი ჰაერიც მოდიოდეს. ასეა სულიერი ზემოქმედების დროსაც: როცა მოსალოდნელია ცოდვილის სიყვარულის სითბოთი გამოსწორება, არ შეიძლება, რომ კრიტიკისა და სასჯელის სიცივით ვისარგებლოთ. ზოგჯერ მათ მივმართავთ ხოლმე, მაგრამ მხოლოდ იშვიათად. უნდა ვთქვათ: „განვედ ჩემგან“, როგორც ქრისტემ უთხრა პეტრეს (იხ. მათ. 16, 23); ან კიდევ: `ვერცხლი ეგე შენი შენთანავე იყავნ წარსაწყმედელად შენდა” (საქ. 8,20) _ როგორც პეტრე...
ვისაც აქვს სიყვარული, ან მოწყალება, უპირველეს ყოვლისა თავის თავს ახარებს და არგებს, შემდეგ კი მოყვასს. ასევეა უკეთურება: იგი პირველად მის მფლობელსა ვნებს. თუ ბოროტებას სურს მოყვასის ვნება, წარმავალი საფასის მიტაცება ან თუნდაც მისი...
იხილეთ სრულად
ვისაც აქვს სიყვარული, ან მოწყალება, უპირველეს ყოვლისა თავის თავს ახარებს და არგებს, შემდეგ კი მოყვასს. ასევეა უკეთურება: იგი პირველად მის მფლობელსა ვნებს. თუ ბოროტებას სურს მოყვასის ვნება, წარმავალი საფასის მიტაცება ან თუნდაც მისი გვამის ვნება, ასეთი მთლიანად კარგავს საუკუნო ცხოვრებას, თუ ჯეროვნად არ შეინანებს. ამიტომაც ამბობენ მამანი: „რაც ვერ ავნებს სულს, არ ავნებს ადამიანს“.
თვით მოყვასის სიყვარულის გამო არ უნდა შეასრულო ის, რასაც იგი ჭირვეულობის, ვნების, უწესო ჩვევების გამო გთხოვს. ასევე სიყვარულისა გამო არ ჰმართებს მოძღვარს თავისი სამწყსოს მიმართ ზედმეტი დათმობის, სირბილის გამოჩენა.
იმის მიხედვით, თუ როგორ შეითვისებს ადამიანი თავის მოყვასს, შეიძლება ვიმსჯელოთ, მასში არსებული სულიწმიდის დონის შესახებ; თუ ადამიანი თავის ძმაში ხედავს სულიწმიდის ყოფნას, ეს იმას ნიშნავს, რომ მასაც აქვს დიდი მადლი, ხოლო თუ არ უყვარ...
იხილეთ სრულად
იმის მიხედვით, თუ როგორ შეითვისებს ადამიანი თავის მოყვასს, შეიძლება ვიმსჯელოთ, მასში არსებული სულიწმიდის დონის შესახებ; თუ ადამიანი თავის ძმაში ხედავს სულიწმიდის ყოფნას, ეს იმას ნიშნავს, რომ მასაც აქვს დიდი მადლი, ხოლო თუ არ უყვარს თავისი ძმა, მაშინ ისიც შეპყრობილია `ავი სულით”.