არას გარგებს სიმძიმილი, უსარგებლო ცრემლთა დენა;
არ გარდავა გარდუვალად მომავალი საქმე ზენა;
წესი არის მამაცისა მოჭირვება, ჭირთა თმენა,
არვის ძალ-უც ხორციელსა განგებისა გარდავლენა.
არას გარგებს შეჭირვება, რომ სჭმუნვიდე, რა გერგების!
არ თუ იცი, უგანგებოდ არა კაცი არ მოკვდების?
მზისა შუქთა მომლოდინე ვარდი სამ დღე არ დაჭნების.
ბედი, ცდა და... გამარჯვება, ღმერთსა უნდეს, მო-ცა-გხვდების.
ვინც იცის და ვისთვისაც ჯერ კიდევ უცნობია, რომ სასოწარკვეთილება მხოლოდ კაცთმოძულე დემონის მიერ თავსმოხვეული აჩრდილია, უსაშველობისა და უსასოების მანკიერებით მოცული.
მოიგონეთ, საყვარელნო, რომ ღმერთმა არ იცის მის მავედრებელთა სრულებით გაჭირვა და სამუდამო დავიწყება. გაიხსენეთ, რამდენჯერ ყოფილან ამგვარსავე გაჭირვებაში, ამისთანა განსაცდელში ებაელები, და როდესაც გულით შევრდომიან უფალს, დაუყოვნებლივ...
იხილეთ სრულად
მოიგონეთ, საყვარელნო, რომ ღმერთმა არ იცის მის მავედრებელთა სრულებით გაჭირვა და სამუდამო დავიწყება. გაიხსენეთ, რამდენჯერ ყოფილან ამგვარსავე გაჭირვებაში, ამისთანა განსაცდელში ებაელები, და როდესაც გულით შევრდომიან უფალს, დაუყოვნებლივ მივლინებიათ მისგან მტრის შემმუსვრელნი მძლავრნი, გონიერნი და სიმართლით აღვსილნი კაცნი.
უფალს ვუყვარვართ ჩვენ იმაზე მეტად, ვიდრე დედას თავისი შვილები და გვაძლევს ჩვენ სულიწმიდის მადლს, როცა სული ჰკარგავს მადლს, ძლიერ სწუხს და ფიქრობს: „რაღაცით ვაწყენინე მეუფეს“. ამ მძიმე წუთებში სული თითქოს ციდან მიწაზე ეცემა და ძლიე...
იხილეთ სრულად
უფალს ვუყვარვართ ჩვენ იმაზე მეტად, ვიდრე დედას თავისი შვილები და გვაძლევს ჩვენ სულიწმიდის მადლს, როცა სული ჰკარგავს მადლს, ძლიერ სწუხს და ფიქრობს: „რაღაცით ვაწყენინე მეუფეს“. ამ მძიმე წუთებში სული თითქოს ციდან მიწაზე ეცემა და ძლიერ იტანჯება. ო, როგორ ევედრება მაშინ სული უფალს, რათა ისევ მისცეს თავისი მადლი. შეუძლებელია ამის აღწერა. ვის შეუძლია აღწეროს სიყვარულის გზნება უფლისადმი? სული აფორიაქებულია სანამ უფალი არ მისცემს მას თავის მადლს. სული, რო...
უწმიდურ სარკეში შეუძლებელია საკუთარი გამოსახულების მიღება; ასევე სულსაც, რომელიც დაკავებულია ცხოვრებისეული საზრუნავით და ხორციელი ვნებებითაა დაბნელებული, არ შეუძლია მიიღოს სულიწმიდისეული განათლება.