ლოცვა - ციტატები, გამონათქვამები

თუ ადამიანს სტკივა ის, რისთვისაც ლოცულობს, მაშინ იგი ერთი ამოოხვრითაც კი აღასრულებს გულისმიერ ლოცვას. მრავალნი, როცა ადამიანები ლოცვას სთხოვენ, დროს არ დაგიდევენ და ამ ადამიანების გაჭირვებისათვის მხოლოდ ერთი ამოსუნთქვით ლოცულობენ.... იხილეთ სრულად

თითოეულ ჩვენს თხოვნას დავუმატოთ: „... არა ვითარ მე მნებავს, არამედ ვითარცა შენ“ (მათ. 26, 39). ეს სიტყვები ზედმეტია მხოლოდ ერთ შეთხვევაში, როდესაც საკუთარი გადარჩენის შესახებ ვლოცულობთ, რამეთუ ღმერთს „ყოველთა კაცთაი ჰნებავს ცხოვრე... იხილეთ სრულად

თავს ნუ მიანებებ ლოცვას. უფრთხილდი დაუდევრობას და გულგრილობას. როცა დილით ლოცულობ და გრძნობ ლმობიერებას, მთელი დღე იფრენ, თითქოს ფრთები გამოგესხა. მაგრამ თუ დილას ლოცვის გარეშე იწყებ, ყველაფერი უკუღმა წაგივა.

თავის მხრივ კურთხევა განსხვავდება ჩვეულებრივი დალოცვისაგან. როცა მორწმუნე ამბობს: „დამლოცე მამაო“ და მღვდელი პასუხობს: „ღმერთმა დაგლოცოს“, „უფალმა დაგლოცოს“ – ეს ზოგადი მნიშვნელობისაა და ერთდროულად მოიცავს ადამიანის ყოველგვარ სიკე... იხილეთ სრულად

თავისი სულიერი ცხოვრების დასაწყისში მოღვაწე სულიერი საკითხავების, უწყვეტი ლოცვის და მოშურნე მოღვაწეობის წყალობით განდევნის ბოროტ აზრებს. ამის შემდეგ მას ეწვევა მხოლოდ წმინდა აზრები. მოგვიანებით ისინიც ტოვებენ, ასე რომ, ადამიანი ერ... იხილეთ სრულად

ზოგიერთი, მცირე ხნით რომ დარჩეს ლოცვის გარეშე, ვერ ძლებს და იტანჯება. ის წუთები, როცა უნდა ელოცა და ვერ შეძლო, ტანჯვად მიაჩნია. და განაგრძო „როცა მშობელი დედა ან რომელიმე ნათესავი გვიკვდება, წიგნს კი არ ვიღებთ რომ ვიტიროთ, მწუხარე... იხილეთ სრულად

ვისაც უფალი უყვარს, მას ყოველთვის ახსოვს იგი, ხოლო ხსოვნა ღმერთისა ჰბადებს ლოცვას. თუ არ გახსოვთ ღმერთი, მაშინ არც ილოცებ, ხოლო ლოცვის გარეშე სული ვერ იქნება უფლის სიყვარულში, რამეთუ ლოცვის საშუალებით მოდის მადლი სულიწმიდისა. ლოცვ... იხილეთ სრულად

ვისაც სურს ღმერთმა შეისმინოს მისი ლოცვა, როდესაც მის წინაშე წარსდგება ხელაღპყრობილი, უწინარეს ყოვლისა, თვით საკუთარი სულისთვის ლოცვის დაწყებამდე, მთელი გულით მტრებისთვის უნდა ილოცოს. ამ სიკეთისთვის ღმერთი შეისმენს მის ვედრებას, თუ... იხილეთ სრულად

ვისაც არა აქვს აზრებისაგან სუფთა ლოცვა, მას არა აქვს იარაღი თავდასაცავად. ლოცვას ვამბობ ისეთს, რომელიც შეუწყვეტლად მოქმედებს ჩვენს სულიერ საგანძურში და უფლის სახელის მოწოდებით ანადგურებს და ფანტავს მტერს.

ვინც ხორციელად ლოცულობს და ჯერ კიდევ არა აქვს სულიერი გულისხმისყოფა, იმ ბრმას ემსგავსება, რომელიც ღაღადებდა: „ძეო დავითისო, შემიწყალე მე!“ (მარკოზი 10.48).