ჭეშმარიტი და მოსაწონია ისეთი მარხულობა, როცა იგი ფარულად სრულდება. მმარხველმა რომ მწუხარე სახე მიიღოს და ილაპარაკოს სხვების გასაგონად თუ რა ცოტასა ჭამს და სვამს, - ეს იქნებოდა ფარისევლობა და თვალთმაქცობა. ჯობია, ძმაო, ხალხს მოაჩვე...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი და მოსაწონია ისეთი მარხულობა, როცა იგი ფარულად სრულდება. მმარხველმა რომ მწუხარე სახე მიიღოს და ილაპარაკოს სხვების გასაგონად თუ რა ცოტასა ჭამს და სვამს, - ეს იქნებოდა ფარისევლობა და თვალთმაქცობა. ჯობია, ძმაო, ხალხს მოაჩვენო თავი ისე, თითქოს არ მარხულობ და სინამდვილეში კი მტკიცედ იცავდე წესსა და კანონს მარხვისას, ვიდრე პირიქით - ცოტაოდენ რაღაცას ასრულებდე და ბევრს კი ლაპარაკობდე მასზე.
წმიდა ეკლესიის მიერ დადგენილი მარხვები ხელს უწყობს ადამიანის სარწმუნოებრივ აღზრდას. ნებისყოფის, სიმტკიცის და სულიერი ჩვევების გამომუშავებას. მარხვა სინანულის ხელშემწყობია და არა სინანული! ხდება ცხოვრებაში: ადამიანი შესცოდავს და და...
იხილეთ სრულად
წმიდა ეკლესიის მიერ დადგენილი მარხვები ხელს უწყობს ადამიანის სარწმუნოებრივ აღზრდას. ნებისყოფის, სიმტკიცის და სულიერი ჩვევების გამომუშავებას. მარხვა სინანულის ხელშემწყობია და არა სინანული! ხდება ცხოვრებაში: ადამიანი შესცოდავს და დადგენილი მარხვა კი შორსაა. მას ცოდვა აწუხებს. სინდისი ისე ქენჯნის, რომ საჭმლის დანახვაც აღარ შეუძლია. კი არ ჭამს, არამედ ვერ ჭამს... ასეთი მდგომარეობა უკვე მარხვაა!.. თან სინანულით. სინამდვილეში სინანული იწვევს ნამდვილ მა...
ეკლესიას სხვდასხვანაირი ადამიანები სჭირდება, ყველა: ისიც, ვინც რბილი ხასიათით გამოირჩევა და ისიც, ვინც ბუნებით მკაცრია, თავისებურად ემსახურება მას. ადამიანის ხორცს სხვადასხვაგვარი საკვები სჭირდება – ტკბილიც და მჟავეც, თვით ბაბუაწვ...
იხილეთ სრულად
ეკლესიას სხვდასხვანაირი ადამიანები სჭირდება, ყველა: ისიც, ვინც რბილი ხასიათით გამოირჩევა და ისიც, ვინც ბუნებით მკაცრია, თავისებურად ემსახურება მას. ადამიანის ხორცს სხვადასხვაგვარი საკვები სჭირდება – ტკბილიც და მჟავეც, თვით ბაბუაწვერას მწარე ფოთლებიც კი საჭიროა. თითოეულ საკვებში ხომ მისთვის დამახასიათებელი ნივთიერებები და ვიტამინებია. ამიტომაც ეკლესიის სხეულს სხვადასხვაგვარი ადამიანები ესაჭიროება. ერთი ადამიანი მეორეს ავსებს. თითოეული ჩვენგანი მოვ...
ეკლესია საზრდოთი გვზრდის. შვიდი საიდუმლოს აღსრულებით ჩვენ იგი სულიერ მადლს მოგვანიჭებს. ყველაზე მთავარი ქველმოქმედება ეკლესიისა ის არის, რომ იგი თავის შვილებს ერთმანეთს აყვარებს და ერთმანეთთან აერთებს. ამაო წუთისოფელი ადამიანს ადა...
იხილეთ სრულად
ეკლესია საზრდოთი გვზრდის. შვიდი საიდუმლოს აღსრულებით ჩვენ იგი სულიერ მადლს მოგვანიჭებს. ყველაზე მთავარი ქველმოქმედება ეკლესიისა ის არის, რომ იგი თავის შვილებს ერთმანეთს აყვარებს და ერთმანეთთან აერთებს. ამაო წუთისოფელი ადამიანს ადამიანისაგან განაშორებს, ეკლესია კი, პირიქით, შეაერთებს. მაგრამ ეკლესიას მხოლოდ მათთვის მოაქვს სარგებლობა, განათლება და ცხონება, რომელნიც მის ხმას ისმენენ (I, 475–476)
ეკლესიამ უნდა შეგვინარჩუნოს ჩვენი ტრადიცია, სახე, ფესვები. ქართველი კაცი თუ ფესვებს მოწყდა, დაკარგავს იმ სახეს, რომელიც უფალმა გვიბოძა. ამიტომ, ძალიან მნიშვნელოვანია ეროვნული ფასეულობანი, ის კულტურა, ის ტრადიცია, რომლითაც ამაყობდა...
იხილეთ სრულად
ეკლესიამ უნდა შეგვინარჩუნოს ჩვენი ტრადიცია, სახე, ფესვები. ქართველი კაცი თუ ფესვებს მოწყდა, დაკარგავს იმ სახეს, რომელიც უფალმა გვიბოძა. ამიტომ, ძალიან მნიშვნელოვანია ეროვნული ფასეულობანი, ის კულტურა, ის ტრადიცია, რომლითაც ამაყობდა და დღესაც ამაყობს ქართველი კაცი.
ეკლესია კი ის უცნაური, გარედან მიუწვდომელი საზოგადოებაა, რომელიც შედგება ჩვენგან – ადამიანებისგან, ცოდვებისგან, სუსტი, მსხვრევადი, არა მხოლოდ ღვთის უღირსი, არამედ საკუთარი თავის და ერთმანეთის უღირსი არსებებისაგან, ამავე დროს ესაა ...
იხილეთ სრულად
ეკლესია კი ის უცნაური, გარედან მიუწვდომელი საზოგადოებაა, რომელიც შედგება ჩვენგან – ადამიანებისგან, ცოდვებისგან, სუსტი, მსხვრევადი, არა მხოლოდ ღვთის უღირსი, არამედ საკუთარი თავის და ერთმანეთის უღირსი არსებებისაგან, ამავე დროს ესაა ადგილი, სადაც ღმერთი და ადამიანი ხვდებიან ერთმანეთს, ერთდებიან სიყვარულში, ერთ საზოგადოებად იქცევიან.
ეკლესია იმისთვის კი არ არსებობს ამქვეყნად, რომ მასში ოქროს ადნობდნენ ან ვერცხლს სჭედავდნენ, – ეკლესია ანგელოზთა მოზეიმე საკრებულოა. ამიტომაც ძღვნად მისთვის სულებს მოვითხოვთ, რამეთუ სწორედ სულთა გამო მიიღებს ღმერთი სხვა ძღვენსაც. ვ...
იხილეთ სრულად
ეკლესია იმისთვის კი არ არსებობს ამქვეყნად, რომ მასში ოქროს ადნობდნენ ან ვერცხლს სჭედავდნენ, – ეკლესია ანგელოზთა მოზეიმე საკრებულოა. ამიტომაც ძღვნად მისთვის სულებს მოვითხოვთ, რამეთუ სწორედ სულთა გამო მიიღებს ღმერთი სხვა ძღვენსაც. ვერცხლის ტრაპეზი როდი იყო მაშინ (უფლის საიდუმლო სერობაზე) და ოქროს სასმისებით როდი აწვდიდა იესო ქრისტე სასუმელს – ღვინოს, ანუ თავის უწმიდეს სისხლს მოწაფეებს. მიუხედავად ამისა, ყოველივე აქ ძალზე ძვირფასი იყო და უაღრეს მოწი...
ბიწიან იქმნება მარხვა, მმარხველმან რომ მჭამელი განიკითხოს, ვითარცა ფარისეველი იმარხვიდა. თვითვე იტყვის: "ვიმარხავ ორგის შაბათსა შინა"; მაგრამ მეზვერეს რომ აყვედრა, და უთხრა: "არა ვარ მტაცებელი და მემრუშე, ვითარცა ესე მეზვერე" - ამ...
იხილეთ სრულად
ბიწიან იქმნება მარხვა, მმარხველმან რომ მჭამელი განიკითხოს, ვითარცა ფარისეველი იმარხვიდა. თვითვე იტყვის: "ვიმარხავ ორგის შაბათსა შინა"; მაგრამ მეზვერეს რომ აყვედრა, და უთხრა: "არა ვარ მტაცებელი და მემრუშე, ვითარცა ესე მეზვერე" - ამისთვის მისი მარხვა ბიწიან იქმნა, და წარწყმდა. ფარისეველს არავინ დაემსგავსო, მმარხველმან მჭამელი არ განიკითხო, თორემ ფარისეველებრ დაისჯები. დიდს მოძღუარს პავლეს უსმინე: "არამჭამელი იგი მჭამელსა მას ნუ განიკითხავ".
ბიწიან იქმნება მარხვა ამპარტავნებისაგან, ვითარცა მარხვა ფარისეველისა ფარისეველის ამპარტავნებისათვის, - მეზვერე რომ ამაღლდა და აყვედრა, - ბიწიან იქმნა და დაისაჯა, მეზუერე განმართლდა, ვითარცა ბრძანებს უფალი იესო: "გეტყვი თქვენ გარდა...
იხილეთ სრულად
ბიწიან იქმნება მარხვა ამპარტავნებისაგან, ვითარცა მარხვა ფარისეველისა ფარისეველის ამპარტავნებისათვის, - მეზვერე რომ ამაღლდა და აყვედრა, - ბიწიან იქმნა და დაისაჯა, მეზუერე განმართლდა, ვითარცა ბრძანებს უფალი იესო: "გეტყვი თქვენ გარდამოვიდა განმართლებული მიერ სახით თვისით". მმარხველნო, არამც ფარისეველის სიმაღლე არ მიიღოთ და სანათრელი შრომა არ წარწყმიდოთ. ქრისტე გიბრძანებსთ: "რომელმან დაიმდაბლოს თავი თვისი, იგი ამაღლდეს; და რომელმან აღიმაღლოს თავი თვი...
აწ მოვექცეთ თითოეულად მარხვის რიგებს და წესიერება მისი გამოვაცხადოთ, რამეთუ გვამსა აქვს ხუთი საცნობელნი და ამათ შორის ჯაჭვი თვისებისა. ურთიერთისადმი გადაბმულ არიან, და რა იგი ერთსა შინა დაირღვევის ოთხთა სხვათასა ავნებს, და უკეთუ ე...
იხილეთ სრულად
აწ მოვექცეთ თითოეულად მარხვის რიგებს და წესიერება მისი გამოვაცხადოთ, რამეთუ გვამსა აქვს ხუთი საცნობელნი და ამათ შორის ჯაჭვი თვისებისა. ურთიერთისადმი გადაბმულ არიან, და რა იგი ერთსა შინა დაირღვევის ოთხთა სხვათასა ავნებს, და უკეთუ ერთი განმტკიცდა ძლიერებითა მარხვისათა, მაშინ ბუნებისა იგი ზიარება ართ არსებითი განამტკიცებს ადრე თუ გვიან სხვებსაც.