„რომ იცოდე, როგორ მწვავს ეგ შენი სკვნილი“
ისეთი მდუმარება ჰქონდათ, თითქოს არც იყვნენ ცოცხლები
გრიგოლ, რატომ ღვრი და კარგავ ამდენ სულიერ სითხეს?
ეშმაკებს მისი ეშინოდათ და ადამიანებს განეშორებოდნენ
პამბო, თავი დაანებე გარეშე საზრუნავს
წადი, ევედრე ღმერთს, ისევ დაგიბრუნოს ვნებები!
განსაცდელი გექნება, რომ სიმდაბლით სარგებელი ნახო!
შეინახე საიდუმლო, სანამ ცოცხალი ვარ!
ასე არ არის, მამაო, – ეუბნება მონაზონი, – გეშლება
არსებობს ღმერთთან მიმავალი უფრო მოკლე გზა!