შევეხოთ შინაგან ძალთა შორის ჩვენი არსებობის კიდევ ერთ ძალას, რომელ არს იმედი. იმედის თვისება და ძლიერება ცნობილია ყველასაგან. იმედი მთელ საადამიანო ჭირ-ვარამთა მღელვარე ზღვის განსარინებელი ხომალდია, რომლის უმისოდ ადამიანს ნაბიჯიც ...
იხილეთ სრულად
შევეხოთ შინაგან ძალთა შორის ჩვენი არსებობის კიდევ ერთ ძალას, რომელ არს იმედი. იმედის თვისება და ძლიერება ცნობილია ყველასაგან. იმედი მთელ საადამიანო ჭირ-ვარამთა მღელვარე ზღვის განსარინებელი ხომალდია, რომლის უმისოდ ადამიანს ნაბიჯიც არ შეუძლია გადადგას. იმედით მგზავრობს მგზავრი, იმედით ვაჭრობს ვაჭარი, იმედით სწავლობს მოსწავლე, იმედით ვთესავთ და ვფლავთ თესლს დედამიწაში, - ყოვლადვე ყოველსა შინა სიცოცხლის არსებობას წინ უძღვის ძლევა-მოსილი იმედი და ეს ი...
ზოგიერთი სული ორმოცი დღის შემდეგ მარადიული სიხარულისა და ნეტარების წინასწარ განცდის მდგომარეობაში იმყოფება, ხოლო სხვანი – მარადიული ტანჯვის შიშში. ეს ტანჯვაცა და ნეტარებაც სრულად საშინელი სამსჯავროს შემდგომ დაიწყება. მანამდე კიდევ...
იხილეთ სრულად
ზოგიერთი სული ორმოცი დღის შემდეგ მარადიული სიხარულისა და ნეტარების წინასწარ განცდის მდგომარეობაში იმყოფება, ხოლო სხვანი – მარადიული ტანჯვის შიშში. ეს ტანჯვაცა და ნეტარებაც სრულად საშინელი სამსჯავროს შემდგომ დაიწყება. მანამდე კიდევ არის შესაძლებელი სულის მდგომარეობის შეცვლა, განსაკუთრებით კი, მათთვის უსისხლო მსხვერპლშეწირვით (წირვაში მოხსენიებით) და სხვა ლოცვებით.
ვინაიდან როგორც ერთი კაცის მიერ შემოვიდა ცოდვა ამ ქვეყნად, და ცოდვის მიერ – სიკვდილი, ისე სიკვდილიც გადავიდა ყველა კაცში მის მიერ, ვისთვისაც ყველამ სცოდა.
თ. 5–6
რომაელთა მიმართ ეპისტოლე პავლე მოციქულისა
ზეციური ცხოვრების რწმენის გარეშე, სიკვდილის შიში უბრალოდ თოკია კისერზე, რომლითაც სიკვდილი განსჯილებს საკუთარი ხახისაკენ მოათრევს. სიცოცხლე ურწმუნოსათვის სხვა არაფერია, თუ არა ქროლვა სიკვდილისა, ქროლვა, რომელიც აშლის და მიმოაბნევს ...
იხილეთ სრულად
ზეციური ცხოვრების რწმენის გარეშე, სიკვდილის შიში უბრალოდ თოკია კისერზე, რომლითაც სიკვდილი განსჯილებს საკუთარი ხახისაკენ მოათრევს. სიცოცხლე ურწმუნოსათვის სხვა არაფერია, თუ არა ქროლვა სიკვდილისა, ქროლვა, რომელიც აშლის და მიმოაბნევს მკვდარ ფერფლს, გაჰქექს და ჩატკეპნის მას მიწაში. უღმერთოს რომ შესძლებოდა ყველაფრის ბოლომდე, ლოგიკურად გააზრება, მას უნდა ეთქვა, სიცოცხლე საერთოდ არ არსებობს, სიკვდილი – ერთადერთი რწმენაა მისი, სიკვდილი – ერთადერთი მარადიუ...
როცა ადამიანი ფსიქიურადაა ავად, ან ჯადოთია შეკრული და თავს იკლავს, უფალი იწყალებს, როგორც ეშმას მოწყლულს. ხოლო თუ ადამიანი შეგნებულად იკლავს თავს - ჯოჯოხეთში მიდის. არ შეიძლება მათთვის ლოცვა, მათ სახელზე კეთილი საქმეების კეთება დი...
იხილეთ სრულად
როცა ადამიანი ფსიქიურადაა ავად, ან ჯადოთია შეკრული და თავს იკლავს, უფალი იწყალებს, როგორც ეშმას მოწყლულს. ხოლო თუ ადამიანი შეგნებულად იკლავს თავს - ჯოჯოხეთში მიდის. არ შეიძლება მათთვის ლოცვა, მათ სახელზე კეთილი საქმეების კეთება დიდად ეხმარება მიცვალებულის სულს. ტყუილად კი არ არის დაშვებული, რომ სხვამ მათ სახელზე გასცეს წყალობა და გააკეთოს კეთილი საქმე.
ზოგიერთი წმიდანი ღმერთს ევედრებოდა, რომ მისთვის სნეულება გამოეგზავნა, რათა სიკვდილი გაუფრთხილებლად არ მოსულიყო და მონანიების გარეშე არ მომკვდარიყვნენ, არ დაეტოვებინათ ეს სამყარო მანამ, ვიდრე ტანჯვის სიმწარე ხორციელ სიამოვნებათა ყვ...
იხილეთ სრულად
ზოგიერთი წმიდანი ღმერთს ევედრებოდა, რომ მისთვის სნეულება გამოეგზავნა, რათა სიკვდილი გაუფრთხილებლად არ მოსულიყო და მონანიების გარეშე არ მომკვდარიყვნენ, არ დაეტოვებინათ ეს სამყარო მანამ, ვიდრე ტანჯვის სიმწარე ხორციელ სიამოვნებათა ყველა მოგონებას არ გაანადგურებდა. წმიდა წერილში ნათქვამია: „რამეთუ რომელი უყუარნ უფალსა, სწავლის; და ტანჯის ყოველი შვილი, რომელი შეიწყნარის“ (ებრ. 12, 6). შესაბამისად, ვისაც არ სჯის, იმას უხალისოდ იღებს.
ამიტომაც, ნუ გშურს...
ის არსებები, რომლებთანაც სპირიტისტულ სეანსებზე ურთიერთობას ამყარებენ, ეშმაკები არიან და არა გარდაცვლილთა სულები. სპირიტისტული მოვლენების ღრმად მცოდნეები, რომლებსაც მცირედი ქრისტიანული საზომი მაინც ჰქონდათ თავიანთ განსჯაში, იმავე დ...
იხილეთ სრულად
ის არსებები, რომლებთანაც სპირიტისტულ სეანსებზე ურთიერთობას ამყარებენ, ეშმაკები არიან და არა გარდაცვლილთა სულები. სპირიტისტული მოვლენების ღრმად მცოდნეები, რომლებსაც მცირედი ქრისტიანული საზომი მაინც ჰქონდათ თავიანთ განსჯაში, იმავე დასკვნამდე მიდიოდნენ.
