უსაძაგლესი ცოდვაა ამპარტავნება, მაგრამ მცირედნი შეიცნობენ, რამეთუ დაფარულია და გულის სიღრმეში იმყოფება. ამპარტავნების საწყისი საკუთარი თავის არცოდნაა. ეს უმეცრება აბრმავებს კაცს და ისიც ამაყობს. ოჰ! რომ შეეცნო ადამიანს თავი თვისი,...
იხილეთ სრულად
უსაძაგლესი ცოდვაა ამპარტავნება, მაგრამ მცირედნი შეიცნობენ, რამეთუ დაფარულია და გულის სიღრმეში იმყოფება. ამპარტავნების საწყისი საკუთარი თავის არცოდნაა. ეს უმეცრება აბრმავებს კაცს და ისიც ამაყობს. ოჰ! რომ შეეცნო ადამიანს თავი თვისი, საკუთარი უბედურება, სიგლახაკე და უბადრუკება, – არასოდეს იამაყებდა. მაგრამ იმითაა კაცი უფრო მეტად უბადრუკი, რომ ვერ ხედავს და ვერ შეიცნობს თავის უბედურებასა და უბადრუკებას. ისევე როგორც ხე ნაყოფთაგან, ამპარტავნება საქმეთ...
თუ გსურს, რომ ბოროტმა აზრებმა არ შეგაწუხოს, მაშინ სულიერი დამცირება და ხორციელი მწუხარება მიიღე არა ნაწილობრივ, არამედ ყოველთვის, ყოველგან და ყოველი საქმის დროს.
ეშმაკი ყოველ ღონეს ხმარობს, რომ როგორმე გზას აგვაცდნოს, თუ ცუდ საქციელს ვერ ჩაგვადენინებს, მაშინ თვალთმაქცობით ცდილობს რაღაც მოგვიხერხოს და სასოწარკვეთილებაში ჩაგვაგდოს. ნუ მივიღებთ ამ სასოწარკვეთას, რა ფორმითაც არ უნდა შემოგვთავა...
იხილეთ სრულად
ეშმაკი ყოველ ღონეს ხმარობს, რომ როგორმე გზას აგვაცდნოს, თუ ცუდ საქციელს ვერ ჩაგვადენინებს, მაშინ თვალთმაქცობით ცდილობს რაღაც მოგვიხერხოს და სასოწარკვეთილებაში ჩაგვაგდოს. ნუ მივიღებთ ამ სასოწარკვეთას, რა ფორმითაც არ უნდა შემოგვთავაზოს. იმ ბოროტ აზრებს, რასაც მაცდური გვთავაზობს, თითოეულმა ასე უპასუხა: „წამებაში ყოფნა მირჩევნია, სატანავ, შენთან ყოფნას, არ მეშინია იმიტომ, რომ შემიძლია მოვინანიო, უფალი კი – სიყვარულია“.
თავი შეიკავე ხილული საქმეებისაგან, საუბრებისაგან და ებრძოლე შინაგან აზრებს, სანამ არ მოიპოვებ სუფთა ლოცვას – სახელს, სადაც ქრისტე ცხოვრობს, რომელიც განგანათლებს და ნეტარებას მოგგვრის თავისი მოკითხვით და გამოცხადებით.
რა უნდა ვაკეთოთ უფლისმერი აზრების წვევისას: ასეთი აზრები უნდა მივიღოთ სიხარულით და უფალს შევთხოვოთ შემწეობა, რათა შევძლოთ მის მიერ შეგონებულის შესრულება. მაგალითად: გეწვიათ აზრი თავის ცხოვნებისა და უფლისა მიმართ ლოცვისა, მოყვასისა...
იხილეთ სრულად
რა უნდა ვაკეთოთ უფლისმერი აზრების წვევისას: ასეთი აზრები უნდა მივიღოთ სიხარულით და უფალს შევთხოვოთ შემწეობა, რათა შევძლოთ მის მიერ შეგონებულის შესრულება. მაგალითად: გეწვიათ აზრი თავის ცხოვნებისა და უფლისა მიმართ ლოცვისა, მოყვასისათვის კეთილად გარჯისა, მომდურავთა და მაწყინართან შერიგებისა – ასეთი კეთილი აზრები დაუყოვნებლივ უნდა განახორციელოთ, ვინაიდან ისინი ყოველთვის არ განმეორდება.
