ღვთის სასუფეველში შედიან არა უნანელნი, არამედ სინანულითა და ცრემლით გარდაქმნილი ცოდვილები. არაფერი ისე არ ეხმარება ადამიანს ვნებებთან ბრძოლასა და მათ ძლევაში, როგორც მოუკლებელი გონებრივი ლოცვა.
ღმერთისათვის მონანიენი ძვირფასნი არიან; მისთვის ძალიან ძვირფასნი არიან ისინი, ვინც მწუხარე გულით ინანიებენ საკუთარ ბიწიერ საქმეებს. შემოქმედი არ არის ისეთი, როგორიც ქმნილებაა, რომელსაც საკმარისია, რამე შეეშალოს, რომ დამნაშავეს მაშ...
იხილეთ სრულად
ღმერთისათვის მონანიენი ძვირფასნი არიან; მისთვის ძალიან ძვირფასნი არიან ისინი, ვინც მწუხარე გულით ინანიებენ საკუთარ ბიწიერ საქმეებს. შემოქმედი არ არის ისეთი, როგორიც ქმნილებაა, რომელსაც საკმარისია, რამე შეეშალოს, რომ დამნაშავეს მაშინათვე სჯის. იგი ელის, ვიდრე გზააბნეული თვითონ იპოვის ჭეშმარიტ გზას. იგი უმზერს და დუმს. ელის და არასოდეს იგვიანებს. მიუწვდომელია საკუთარ სიბრძნეში და საოცარია საკუთარი წყალობით.
ღმერთს არ უხმს დიდი დრო სინანულისთვის. ცოდვილი, როგორც კი გულის შემუსვრილებით აღიარებს ცოდვას, მყისვე განმართლდება, როგორც კი გულწრფელად ინანიებს, შეწყალებული იქნება. დრო კი არ იქმს საღმრთო სიმართლეს, არამედ აღმსარებლის გულმოდგინე...
იხილეთ სრულად
ღმერთს არ უხმს დიდი დრო სინანულისთვის. ცოდვილი, როგორც კი გულის შემუსვრილებით აღიარებს ცოდვას, მყისვე განმართლდება, როგორც კი გულწრფელად ინანიებს, შეწყალებული იქნება. დრო კი არ იქმს საღმრთო სიმართლეს, არამედ აღმსარებლის გულმოდგინება აღხოცავს ცოდვას; რამეთუ შესაძლოა მრავალი ხნის განმავლობაში იცხოვრო სინანულით, მაგრამ ვერ ჰპოვო ხსნა და მოკლე დროში კი გულწრფელი სინანულით გამოხსნილ იქნე ცოდვისაგან.
ღმერთს, როგორც მარადიულს, არა აქვს დასაბამი - საწყისი და დასასრული, რადგან რასაც დასაბამი აქვს, ის შექმნილია (ე.ი. არ იყო და არის ვინმეს მეშვეობით). ღმერთი სულია, არ არის ხელშეხებადი, უკვდავია და უნივთო. საღმრთო ბუნების ნებისმიერი...
იხილეთ სრულად
ღმერთს, როგორც მარადიულს, არა აქვს დასაბამი - საწყისი და დასასრული, რადგან რასაც დასაბამი აქვს, ის შექმნილია (ე.ი. არ იყო და არის ვინმეს მეშვეობით). ღმერთი სულია, არ არის ხელშეხებადი, უკვდავია და უნივთო. საღმრთო ბუნების ნებისმიერი სახის წარმოდგენა გონებაში ან ფიქრში, ასევე წარმოდგენა, რაც მისი ფიზიკური სახის არსებობასთან, ფორმასთან, სიმაღლესთან, სიგანესთან, აგებულებასთან და საერთოდ ნებისმიერ გამომსახველობასთან იქნება დაკავშირებული, მცდარია. ეს იმ...
ჭეშმარიტი მონანიების ნიშნებია: ღრმა განცდა, მწუხარება და შემუსვრა გულისა, ოხვრა, ლოცვა, მარხვა, მღვიძარება და ცრემლი. ასეთი მონანიება ნამდვილი და ჭეშმარიტია, ვინაიდან ამ გზით მოგეტევება ცოდვები და ხდები მეგობარი უფლისა.
ჭეშმარიტ მონანულს აღიყვანს საუკუნო მამა და მადლით ძედ მიითვალავს, ვითარცა სწერს დიდი იოანე ღვთისმეტყველი და მახარებელი: “მისცა მათ ხელმწიფება შვილ ღვთისა ყოფად”. ემბაზისაგან აღმოყვანებულს ვისმე ყრმას ჯერეთ კეთილმეტყველების შემძლებ...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტ მონანულს აღიყვანს საუკუნო მამა და მადლით ძედ მიითვალავს, ვითარცა სწერს დიდი იოანე ღვთისმეტყველი და მახარებელი: “მისცა მათ ხელმწიფება შვილ ღვთისა ყოფად”. ემბაზისაგან აღმოყვანებულს ვისმე ყრმას ჯერეთ კეთილმეტყველების შემძლებლობა არა აქუს და სინანულისაგან ცათა შინა აღყუანებულს აქუს კეთილმეტყველების შემძლებლობა, რომ ანგელოზთა თანა უგალობოს ღმერთსა; ემბაზისაგან აღმოყვანებული კვალად ჰსცოდებს, სინანულისაგან ცათა შინა აღყუანებული არა მოკუდების, ...
ადამიანს აქვს სინდისი. სინდისი სულ პირველი წმინდა წერილია, ღმერთის მიერ პირველქმნილ კაცთათვის მიცემული. ჩვენ “ვიღებთ” სინდისს მშობლებისაგან, როგორც ფოტო ასლს. როგორც არ უნდა ახშობდეს ადამიანი თავის სინდისს, ის შიგნიდან ყოველთვის ა...
იხილეთ სრულად
ადამიანს აქვს სინდისი. სინდისი სულ პირველი წმინდა წერილია, ღმერთის მიერ პირველქმნილ კაცთათვის მიცემული. ჩვენ “ვიღებთ” სინდისს მშობლებისაგან, როგორც ფოტო ასლს. როგორც არ უნდა ახშობდეს ადამიანი თავის სინდისს, ის შიგნიდან ყოველთვის ამხელს მას. ამიტომაც ამბობენ: “მას ჭია ღრღნის”. მართლაც არ არის უფრო ტკბილი, ვიდრე დამშვიდებული სინდისი. ადამიანი თავს შინაგანად ფრთაშესხმულად გრძნობს და მაშინ ის იწყებს ფრენას.