არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება, მოზარდი მიეჩიოს მშობლის მომსახურებას. ასევე, როდესაც მისი სურვილების გათვალისწინების აუცილებლობა დგება, მას უნდა ავუხსნათ, რომ ყოველივე შრომის ფასად მოიპოვება და არა უზრუნველად. ამგვარი შესწავლით ...
იხილეთ სრულად
არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება, მოზარდი მიეჩიოს მშობლის მომსახურებას. ასევე, როდესაც მისი სურვილების გათვალისწინების აუცილებლობა დგება, მას უნდა ავუხსნათ, რომ ყოველივე შრომის ფასად მოიპოვება და არა უზრუნველად. ამგვარი შესწავლით უნდა მოხდეს მისი სურვილების ასრულებაც, რა თქმა უნდა და ისწავლოს შრომის აუცილებლობა. მოზარდს უნდა ავუხსნათ და გასაგებად მივაწოდოთ, რომ ყველაფერზე უკეთესია, როდესაც საკუთარი შრომით შეგიძლია მოპოვებაც და მიღწევაც და არა უშრ...
ყოველი ადამიანის გული გრძნობს, და რამდენად იგი კეთილშობილია, იმდენად უფრო უყვარს სიკეთე და სიმართლე, მაშინ როდესასც ახლანდელ ცხოვრებაში სიკეთე და სიმართლე ძალიან ხშირად იჩაგრება ბოროტებისა და უსამართლობისაგან, საიდანაც წარმოიშობა ...
იხილეთ სრულად
ყოველი ადამიანის გული გრძნობს, და რამდენად იგი კეთილშობილია, იმდენად უფრო უყვარს სიკეთე და სიმართლე, მაშინ როდესასც ახლანდელ ცხოვრებაში სიკეთე და სიმართლე ძალიან ხშირად იჩაგრება ბოროტებისა და უსამართლობისაგან, საიდანაც წარმოიშობა ადამიანის ბუნებაში ასეთი ღრმა შეხედულება სიკეთეზე და სიმართლეზე, გინდ სინდისზე? თუ არა იმ იდუმალ სიკეთისა და სიმართლის სამყაროს შეგრძნებიდან, რომელიც ახლანდელ ცხოვრებას კუბოს ფიზრით ესაზღვრება? "უკეთუ გვრწამს, ვითარმედ ი...
ყველაზე დიდი სენი ადამიანის სულისათვის, ყოვლად დამღუპველი მისთვის, არის შემოქმედი ღმერთის დავიწყება და აქედან გამომდინარე ამპარტავნება. ბოროტის ნდობა სხვა არაფერია, თუ არ მოკლება სიკეთისაგან; სიკეთე კი ჩვენთვის, ადამიანისთვის, იმა...
იხილეთ სრულად
ყველაზე დიდი სენი ადამიანის სულისათვის, ყოვლად დამღუპველი მისთვის, არის შემოქმედი ღმერთის დავიწყება და აქედან გამომდინარე ამპარტავნება. ბოროტის ნდობა სხვა არაფერია, თუ არ მოკლება სიკეთისაგან; სიკეთე კი ჩვენთვის, ადამიანისთვის, იმაში მდგომარეობს, რომ ხალისით ვიქმოდეთ ყოველივე იმას, რაც ღმერთს ნებავს და სათნოეყოფა.
ყველა, ვინც მხილებას გაურბის და შფოთავს ამის გამო, თავადვე მოწმობს საკუთარ ვნებას (ამპარტავნებას), ხოლო ვინც მხილებისაკენ ისწრაფვის, გათავისუფლებულია ბორკილთაგან.
უსაძაგლესი ცოდვაა ამპარტავნება, მაგრამ მცირედნი შეიცნობენ, რამეთუ დაფარულია და გულის სიღრმეში იმყოფება. ამპარტავნების საწყისი საკუთარი თავის არცოდნაა. ეს უმეცრება აბრმავებს კაცს და ისიც ამაყობს. ოჰ! რომ შეეცნო ადამიანს თავი თვისი,...
იხილეთ სრულად
უსაძაგლესი ცოდვაა ამპარტავნება, მაგრამ მცირედნი შეიცნობენ, რამეთუ დაფარულია და გულის სიღრმეში იმყოფება. ამპარტავნების საწყისი საკუთარი თავის არცოდნაა. ეს უმეცრება აბრმავებს კაცს და ისიც ამაყობს. ოჰ! რომ შეეცნო ადამიანს თავი თვისი, საკუთარი უბედურება, სიგლახაკე და უბადრუკება, – არასოდეს იამაყებდა. მაგრამ იმითაა კაცი უფრო მეტად უბადრუკი, რომ ვერ ხედავს და ვერ შეიცნობს თავის უბედურებასა და უბადრუკებას. ისევე როგორც ხე ნაყოფთაგან, ამპარტავნება საქმეთ...