სხვა წყარო - ციტატები, გამონათქვამები

იყავი უმეცარი სიბრძნეში და ნუ მოაჩვენებ თავს ბრძნად, როდესაც უგუნური ხარ;

მართებულობა მდგომარეობს ზომიერებაში. ამის განცხადების საშუალებას გვაძლევს მოციქული პავლეს სიტყვები, როდესაც იგი მიმართავს შვილსა და მშობელს: "დაემორჩილეთ, შვილებო, თქვენს მშობლებს უფალში, ვინაიდან ეს სამართლიანია. პატივი ეცი შენს ... იხილეთ სრულად

უსაძაგლესი ცოდვაა ამპარტავნება, მაგრამ მცირედნი შეიცნობენ, რამეთუ დაფარულია და გულის სიღრმეში იმყოფება. ამპარტავნების საწყისი საკუთარი თავის არცოდნაა. ეს უმეცრება აბრმავებს კაცს და ისიც ამაყობს. ოჰ! რომ შეეცნო ადამიანს თავი თვისი,... იხილეთ სრულად

თითოეული მშობლის მოვალეობაა, ბავშვობისა და ყრმობის ასაკიდან გარდატეხის ასაკად წოდებულ პერიოდამდე და მერეც თავაზიანი და თავშეკავებული ფორმებით შეასწავლოს შვილს ცხოვრების კულტურა. იშვიათად უნდა მიმართოს ე.წ. დასჯის მეთოდს. დიდებულად... იხილეთ სრულად

ყველაზე დიდი სენი ადამიანის სულისათვის, ყოვლად დამღუპველი მისთვის, არის შემოქმედი ღმერთის დავიწყება და აქედან გამომდინარე ამპარტავნება. ბოროტის ნდობა სხვა არაფერია, თუ არ მოკლება სიკეთისაგან; სიკეთე კი ჩვენთვის, ადამიანისთვის, იმა... იხილეთ სრულად

სიამაყე – არანორმალური მდგომარეობაა. ამაყი თავის სულს დემონურ იმპულსებს უღებს, ის საშინელ სულიერ „რადიაციულ ველში“ მოხვედრილი ადამიანია. სიამაყის ერთ–ერთი გამოვლინება და მისკენ მიმავალი გზა – ეს ურჩობაა.

სიამაყისგან იკარგება მადლი ღვთისა, მასთან ერთად კი სიყვარული ღმერთის მიმართ, ასევე შემართება ლოცვაში, მაშინ სული იტანჯება ავი ზრახვებით და არ გაეგება, რომ საჭიროა მორჩილება, საჭიროა მტრებისადმი სიყვარული.

ყველა, ვინც მხილებას გაურბის და შფოთავს ამის გამო, თავადვე მოწმობს საკუთარ ვნებას (ამპარტავნებას), ხოლო ვინც მხილებისაკენ ისწრაფვის, გათავისუფლებულია ბორკილთაგან.

სხვის საქმეებში თვითნებურად ერევა, ყველას სწავლება სწადია, თუმცა თავისი საქმეც არ იცის. ასე აბრმავებს ამპარტავნება.

უმჯობესია, თავმდაბლად აღიარო ცოდვები, ვიდრე ამაყად იქებდე თავს სათნოებებით.