წესისამებრ დღესასწაულის წინა დღეს მწუხრამდე, ან კვირა დღეებში ყოველგვარი მუშაობა წყდება. კარგია, თუ შესაძლებელია, რომ წინა დღეებში მუშაობა გავახანგრძლივოთ, რომ დღესასწაულის წინა და შემდგომ საღამოს არ ვიმუშაოთ. თუ ვინმე, აუცილებლობ...
იხილეთ სრულად
წესისამებრ დღესასწაულის წინა დღეს მწუხრამდე, ან კვირა დღეებში ყოველგვარი მუშაობა წყდება. კარგია, თუ შესაძლებელია, რომ წინა დღეებში მუშაობა გავახანგრძლივოთ, რომ დღესასწაულის წინა და შემდგომ საღამოს არ ვიმუშაოთ. თუ ვინმე, აუცილებლობიდან გამომდინარე, კვირის ან დღესასწაულის დღეს ან წინა საღამოს რაიმე უმნიშვნელო საქმეს გააკეთებს, ეს კიდევ შეიძლება, მაგრამ ასეთი მსუბუქი სამუშაოც კი დიდი გონიერებით უნდა შევასრულოთ. ძველ დროში, თვით ველზე მომოუშავე გლეხე...
ამგვარად მიჰყავს მტერს ბოლომდის თავისი საქმე და ადამიანთა შორის თანამოაზრეებს მოიძიებს. აღაგზნებს მათ, მხოლოდ ბოროტებისთვის იცხოვრონ და იმოქმედონ. ნუთუ ვისმეს არ სმენია ბოროტმოწადინეობითი ცნობები: „ერთი სამსახურიდან გაათავისუფლეს,...
იხილეთ სრულად
ამგვარად მიჰყავს მტერს ბოლომდის თავისი საქმე და ადამიანთა შორის თანამოაზრეებს მოიძიებს. აღაგზნებს მათ, მხოლოდ ბოროტებისთვის იცხოვრონ და იმოქმედონ. ნუთუ ვისმეს არ სმენია ბოროტმოწადინეობითი ცნობები: „ერთი სამსახურიდან გაათავისუფლეს, სხვა საჯაროდ შეურაცხყვეს, მესამე აბუჩად აიგდეს“... და მსგავს ცნობებსაც საზოგადოება ისეთივე მომწამვლელი სიტკბოებით ეწაფება, როგორც ლოთი – ღვინოს. სადამდე შეიძლება მივიდეს ყოველივე ეს?
როდესაც აშკარა უსამართლობას ვისმენთ...
წმიდა ეკლესიის მიერ დადგენილი მარხვები ხელს უწყობს ადამიანის სარწმუნოებრივ აღზრდას. ნებისყოფის, სიმტკიცის და სულიერი ჩვევების გამომუშავებას. მარხვა სინანულის ხელშემწყობია და არა სინანული! ხდება ცხოვრებაში: ადამიანი შესცოდავს და და...
იხილეთ სრულად
წმიდა ეკლესიის მიერ დადგენილი მარხვები ხელს უწყობს ადამიანის სარწმუნოებრივ აღზრდას. ნებისყოფის, სიმტკიცის და სულიერი ჩვევების გამომუშავებას. მარხვა სინანულის ხელშემწყობია და არა სინანული! ხდება ცხოვრებაში: ადამიანი შესცოდავს და დადგენილი მარხვა კი შორსაა. მას ცოდვა აწუხებს. სინდისი ისე ქენჯნის, რომ საჭმლის დანახვაც აღარ შეუძლია. კი არ ჭამს, არამედ ვერ ჭამს... ასეთი მდგომარეობა უკვე მარხვაა!.. თან სინანულით. სინამდვილეში სინანული იწვევს ნამდვილ მა...
ჭეშმარიტი და მოსაწონია ისეთი მარხულობა, როცა იგი ფარულად სრულდება. მმარხველმა რომ მწუხარე სახე მიიღოს და ილაპარაკოს სხვების გასაგონად თუ რა ცოტასა ჭამს და სვამს, - ეს იქნებოდა ფარისევლობა და თვალთმაქცობა. ჯობია, ძმაო, ხალხს მოაჩვე...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი და მოსაწონია ისეთი მარხულობა, როცა იგი ფარულად სრულდება. მმარხველმა რომ მწუხარე სახე მიიღოს და ილაპარაკოს სხვების გასაგონად თუ რა ცოტასა ჭამს და სვამს, - ეს იქნებოდა ფარისევლობა და თვალთმაქცობა. ჯობია, ძმაო, ხალხს მოაჩვენო თავი ისე, თითქოს არ მარხულობ და სინამდვილეში კი მტკიცედ იცავდე წესსა და კანონს მარხვისას, ვიდრე პირიქით - ცოტაოდენ რაღაცას ასრულებდე და ბევრს კი ლაპარაკობდე მასზე.
ჭეშმარიტი და უფლისათვის კეთილსასიამოვნო ისეთი მარხულობა არის, როდესაც იგი ფარულად სრულდება მხოლოდ ერთი ღმერთის წინაშე, სხვანაირად რომ ვთქვათ, ჭეშმარიტი მომარხულე არც კი გვაცნობს თავისი თავის შესახებ, რომ იგი მარხულობს, რადგან მჭამ...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი და უფლისათვის კეთილსასიამოვნო ისეთი მარხულობა არის, როდესაც იგი ფარულად სრულდება მხოლოდ ერთი ღმერთის წინაშე, სხვანაირად რომ ვთქვათ, ჭეშმარიტი მომარხულე არც კი გვაცნობს თავისი თავის შესახებ, რომ იგი მარხულობს, რადგან მჭამელებთან მზადაა ტაბლა გაინაწილოს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მემარხულემ რომ მარტო მწუხარე სახე მიიღო, ილაპარაკო ყველას გასაგონად, თუ რა ცოტასა ჭამ და სვამ, როგორ დიდხანს მარხულობ, ეს თვალთმაქცებს სჩვევიათ
ჭეშამრიტი მარხულობა უნდა იყოს ჩვენს ძალ-ხონეზე დამოკიდებული, მასთან შეფარდებული, უგუნურება იქნებოდა, ერთბაშად ერთ კვირეულში თავი განწირო კაცმა და არაფერი არ ჭამო მარტო წყალზე და პურზე იმყოფებოდე; ეს უტყუარი მაჩვენებელი იქნებოდა ჯა...
იხილეთ სრულად
ჭეშამრიტი მარხულობა უნდა იყოს ჩვენს ძალ-ხონეზე დამოკიდებული, მასთან შეფარდებული, უგუნურება იქნებოდა, ერთბაშად ერთ კვირეულში თავი განწირო კაცმა და არაფერი არ ჭამო მარტო წყალზე და პურზე იმყოფებოდე; ეს უტყუარი მაჩვენებელი იქნებოდა ჯანმრთელობის გატეხისა, მისი დაკარგვისა და სუსტი აგებულობის ადამიანისათვის უეჭველად დამღუპველი. ჩვენი ბუნება განსაზღვრულია, იგი თანდათანობითი კანონს ემორჩილება. ამიტომ მარხუოლობასაც თანდათანობით უნდა ვეჩვეოდეთ და არა ერთბაშ...
ამქვეყნიურ, ხილულ ეკლესიასა და ზეციურ, უხილავ ეკლესიას შორის განუწყვეტელი ლოცვითი კავშირია. ამიტომაა საეკლესიო კალენდარში წელიწადის ყოველი დღე რომელიმე ერთ ან, უფრო ხშირად, რამდენიმე წმიდანის ხსენებას რომ ეძღვნება. და ყოველდღე ვის...
იხილეთ სრულად
ამქვეყნიურ, ხილულ ეკლესიასა და ზეციურ, უხილავ ეკლესიას შორის განუწყვეტელი ლოცვითი კავშირია. ამიტომაა საეკლესიო კალენდარში წელიწადის ყოველი დღე რომელიმე ერთ ან, უფრო ხშირად, რამდენიმე წმიდანის ხსენებას რომ ეძღვნება. და ყოველდღე ვისმენთ ეკლესიაში ამ დღის წმიდანის ან წმიდანების საგალობლებს. საგალობლების შინაარსი გვამცნობს მარტვილისა ან რომელიმე ღირსი მამის მოღვაწეობას და თხოვნით მიმართავს მას, ევედროს ღმერთს ჩვენთვის.
link
და უთხრა მათ: შაბათი კაცისათვის შეიქმნა, და არა კაცი შაბათისათვის.
ასე რომ, ძე კაცისა შაბათის უფალიც არის.
თ. 2–3
დაურღვეველია ძალი ქრისტეს ეკლესიისა! მის წინააღმდეგ აბჯარს ისხამდნენ ხილული და უხილავი მტრები; ხმალს ჭედდნენ და ისარს უშენდნენ ძლიერნი და ბრძენნი ამა სოფლისანი. მაგრამ ეკლესია უძლეველი რჩებოდა. მან, წამებულმა ჭეშმარიტებისთვის, იეს...
იხილეთ სრულად
დაურღვეველია ძალი ქრისტეს ეკლესიისა! მის წინააღმდეგ აბჯარს ისხამდნენ ხილული და უხილავი მტრები; ხმალს ჭედდნენ და ისარს უშენდნენ ძლიერნი და ბრძენნი ამა სოფლისანი. მაგრამ ეკლესია უძლეველი რჩებოდა. მან, წამებულმა ჭეშმარიტებისთვის, იესუ ქრისტეს ვნებებით კურთხეულმა, დაინარჩუნა ქრისტიანულ ჭეშმარიტებათა საგანძური, გამოჰფინა რა მხედრობა კეთილთა მოღვაწეთა. ისინი, ცხოვრობდნენ რა ღვთის მცნებებით, იყვნენ რა მისი სახელის აღმსარებელნი წინაშე კაცთა, იბრძოდნენ მი...
ეკლესია ადამიანთა შემაერთებელი, სიყვარულისა და ერთობის მასწავლებელია. ეს სოფელი და ამსოფლიური საქმე კაცს კაცისაგან განყოფს, განაშორებს, ხშირად კი გადაამტერებს კიდეც, ხოლო ეკლესია პირიქით, შეაერთებს, დააახლოვებს, კაცს კაცს შეაყვარე...
იხილეთ სრულად
ეკლესია ადამიანთა შემაერთებელი, სიყვარულისა და ერთობის მასწავლებელია. ეს სოფელი და ამსოფლიური საქმე კაცს კაცისაგან განყოფს, განაშორებს, ხშირად კი გადაამტერებს კიდეც, ხოლო ეკლესია პირიქით, შეაერთებს, დააახლოვებს, კაცს კაცს შეაყვარებს. ეკლესიაში ყველანი ერთნი ვართ, ყველასათვის ერთი წირვა–ლოცვა სრულდება, ერთი ემბაზისაგან ვიღებთ ნათელს, ერთი ბარძიმისაგან ვიღებთ წმინდა ზიარებას. ყოველივე ამის სანაცვლოდ ჩვენც ერთგული და მორჩილი უნდა ვიყოთ მისი (I, 498–...