სხვა წყარო - ციტატები, გამონათქვამები

დაცემით ადამიანის ხორციც შეიცვალა და სულიც. პირდაპირი გაგებით – დაცემა იმავდროულად მათი სიკვდილიც იყო; ხოლო ხილული და ჩვენგან სიკვდილად წოდებული, სინამდვილეში, მხოლოდ სულის სხეულთან გაყრაა, რომლებიც მკვდრები იყვნენ ადრევე, რადგან ... იხილეთ სრულად

გარდა ამისა, ჭეშმარიტი მარხულობა გავლენას უნდა ახდენდეს ადამიანის, როგორც ფიზიკურ, ასევე სულიერ მის მხარეზე. გარნა ადამიანი ორი კერძისაგან შედგება: სულისა და ხორცისაგან. ამასთან ერთად, როგორც ხორცს, ისე სულს, არასწორი ქმედება ემჩნ... იხილეთ სრულად

ჩვენ ვთქვით: იმისთვის, რომ ადამიანი იყოს ჭეშმარიტი მართლმადიდებელი, სამი რამ არის საჭირო: პირველია ქრისტიანული მსოფლმხედველობა, რათა შესისხლხორცებული ჰქონდეს ის დოგმატები, რომლებიც უფალმა ჩვენთვის გამოავხადა; მეორეა ეკლესიური ცხოვ... იხილეთ სრულად

მთელი უბედურება იმაში კი არ მდგომარეობს, რომ შენ დაეცი, არამედ იმაში, რომ დაცემის შემდგომ არ დგები იმაში კი არა, რომ შესცოდე, არამედ იმაში, რომ ცოდვას არ განეშორები.

პირით შემავალი კი არ შებილწავს კაცს, არამედ პირიდან გამომავალი ის, რაც შებილწავს კაცს. მაშინ მიუახლოვდნენ მისი მოწაფეები და უთხრეს: თუ იცი, რომ ფარისევლები ამ სიტყვის მოსმენით შეცდნენ? თ. 15–16

როდესაც დაეცემი, ნუ მოუსმენ მათ, ვინც ამბობს: მთავარია, დიდად არ სცოდო, ეს კი არაფერია. ხშირად მცირე ძღვენი მსაჯულის დიდ გულისწყრომას დააცხრობს.

წმიდა სულებმა ადამიანებთან, როგორც უღირსებთან, ურთიერთობაზე უარი თქვეს; ხოლო დაცემულმა სულებმა თავის დაცემაში მიგვიტაცეს, შეგვერწყნენ და, უკეთ რომ ვყავდეთ ტყვეობაში, ცდილობენ თვითონაც და მათი ბორკილებიც ჩვენთვის შეუმჩნეველი დარჩეს... იხილეთ სრულად

"და რაჟამს იმარხვიდეთ, ნუ იყოფით, ვითარცა-იგი ორგულნი და ფარისეველნი, მწუხარე, რამეთუ განირყუნიან პირნი მათნი მრავალფერითა წამლითა, აჩუენიან მწუხარებაი პირისა მათისაი კაცთა. მართლიად გეტყვ თქუენ: იგი არს სასყიდელი მათი. ხოლო შენ, ... იხილეთ სრულად

ისე სინანულის დროს მარხვა ბუნებრივია. ე.ი. საჭმელს კი არ ჭამ, არამედ სულიერი მდგომარეობიდან გამომდინარე - ვერ ჭამ!.. ასეთი მარხვა უფრო დიდია და სათნო ეყოფა ღმერთს!.. რადგანაც მას შინაგანი ტანჯვაც ახლავს თან. სინანული მძიმეა. ამიტო... იხილეთ სრულად

დღესასწაული მადლიანი საქმის გამოვლენაა, სულის ღვთისმოსავი განწყობა და გამოსწორებული ცხოვრებაა. თუ ეს გაქვს, ყოველთვის შეგიძლია იდღესასწაულო.