სიყვარული ღვთისადმი - ციტატები, გამონათქვამები
სიყვარული ღვთისადმი - ციტატები, გამონათქვამები სიყვარული ღვთისადმი, გამონათქვამები
შენმა წყნარმა, თვინიერმა გამოხედვამ მიიზიდა ჩემი სული. რა უნდა მოგცე შენ, უფალო, ამისთვის ან რა ქება უნდა გიგალობო შენ? შენ იძლევი მადლს, რათა სული მარად იწვოდეს სიყვარულით; არ იცის მან მოსვენება არც დღე და არც ღამე ღმერთის სიყვარულისაგან. ხსენება შენი ათბობს ჩემს სულს, არაფერში არ ხედავს იგი მოსვენებას დედამიწაზე, შენს გარდა; ამიტომ გეძებ შენ ცრემლიანი; კვლავ და კვლავ გკარგავ; კვლავ და კვლავ სურს ჩემს გონებას დატკბეს შენით, მაგრამ შენ არ ავლენ შენს სახეს, რომელიც სურს ჩემს სულს დღე და ღამე.
უფალო, მომეცი მადლი, რომ შენ მხოლოდ მიყვარდე; შენ შემქმენი მე, შენ მპატიობ ჩემს ცოდვებს და მაძლევ ზიარებას შენს წმიდა ხორცთან და სისხლთან; მომეცი მე ძალა, ყოველთვის ვიყო შენთან; უფალო მოგვეცი ადამის სინანული და შენი წმიდა მორჩილება.
შენი შვილი ვარ საწყალი,
ამ ცრუ სოფელში მყოფელი,
შენ დაგვიფარე, უფალო,
შენა ხარ ტკბილი მშობელი.
მე შენ მიყვარდე, ღირს ვიყო
სხვა მარგალიტის მფლობელი,
შენ გაგვახარე, უფალო,
შენა ხარ ტკბილი მშობელი.
ვინ შესძლებს ღირსად გადიდოს,
თქვას ღირსი სამადლობელი?
შენ შეგვიწყალე, უფალო,
შენა ხარ ტკბილი მშობელი.
არ იკარგება სანთელი,
არც საკმელ-საგალობელი,
მადლი მოგვფინე, უფალო,
შენა ხარ ტკბილი მშობელი.
სწუხდა ადამი დედამიწაზე, მწარედ ქვითინებდა; არ უნოდა აქ ყოფნა, სწუხდა და ამბობდა: „მოწყენილია ჩემი სული უფლისადმი, ცრემლიანი დავეძებ მას. როგორ არ უნდა ვეძებო? როცა მასთან ვიყავი, ჩემი სული მხიარული და მშვიდი იყო, მტერს არ შეეძლო რაიმე დაეშავებინა ჩემთვის. ეხლა კი ავმა სულმა დამიპყრო, მარყევს და სტანჯავს ჩემს სულს; იმიტომაა მოწყენილი ჩემი სული, თვით სიკვდილამდე, მიისწრაფის სული ღმერთისკენ, არაფერი არ მახარებს დედამიწაზე, არაფერი არ მამშვიდებს; კვლავ მინდა ვნახო ღმერთი; კვლავ მინდა დავტკბე. ერთი წუთითაც არ მავიწყდება მე იგი, მწარედ განვიცდი და ვტირი: „შემიწყალე ღმერთო, შენი დაცემული ქმნილება“. ასე ქვითინებდა ადამი და მისი ცრემლები ალბობდა დედამიწას.
უნდა გვიყვარდეს ჩვენ ღმერთი? ა) ჯერ ერთი მიტომ, რომ იგი ყველა არსებაზე უფრო მაღლა დგას, ყველაფერზე უკეთესია, როგორი ქვეყნის შემოქმედი და მას შინა დბადებულის გამჩენი. ბ) მეორე, ღმერთი მიტომ უნდა გვიყვარდეს, რომ იგი საუკუნო უსასრულოა, უცვალებელია, ყოველგან მყოფია; ყოველივე დანარჩენი კი რაც ცათა შინა და ქვეყანაზეა, ზოგი ქრება, ზოგი კვდება, ზოგიც იცვლება. ჩვენი სული და გული მხოლოდ მაშინ არის დამშვიდებული, როდესაც ჩვენ თავისთავს მივანდობთ უცვალებელ და ცხოველმყოფელ ღვთის ნებას. გ) მესამე, ადამიანის სული და გული იმ თვისებისაა, რომ ისინი თავდადებას იჩენენ, ცდილობენ ასიამოვნონ და ემსგავსნონ იმ არსებას, რომელიც შეიყვარეს. თუ ღმერთს მთელი სულით შეიყვარებ, მაშინ შენი სული გაბრწყინდება და ღმერთს იხილავს, და თუ გულით შეიყვარებ, მაშინ იგი აღივსება მადლითა ღვთისათა, ნეტარი სიკეთით და კაცთმოყვარებით. დ) შეიყვარე მოყვასი შენი, ვითარცა თავი თვისი, არავინ თავის თავს არ შეურაცხყოფს, ზიანს არ მიაყენებს, თითოეული ჩვენგანი ცდილობს საკუთარი თავის სიკეთეზე, კეთილდღეობაზე, სარგებლობაზე. მაშასადამე, მსგავსად იმისა უნდა ვიქცეოდეთ მოყვასისადმი მიმართებითაც: არაფერი სხვისი არ უნდა მიითვისო, არავინ არ მოატყუო, არ დაწყევლო, არ შეაცდინო, არ შეაგონო, არამედ ეცადე უნდო, რამდენადაც შესაძლებელია, რომ დახმარება გაუწიო გაჭირვებაში მყოფს: ანუგეშო, დაარიგო და მისცე კეთილი რჩევა-დარიგების მაგალითი სიტყვით. ჩვენ საერთოდ უნდა გვახსოვდეს, რომ ღვთისადმი და მოყვასისადმი სიყვარულით განიზომება ჩვენი სულიერი ღირსება. რაზომ შენ ღმერთი და მოყვასი გიყვარს, იმზომ ხარ შენაც ქრისტეანი. მაშ ასე, საყვარელნო, დაე, გარდააქციოს უფალმან ყოვლადძლიერი მისი მადლით ჩვენი გაქვავებული გული, რომ იგი ყოფილიყოს მუდამ აღსავსე ღვთისა და მოყვასისადმი ცხოველი და მოქმედი სიყვარიულით. ამინ.
93. სიწმიდით შეიყუარე ღმერთი; რამეთუ წმიდაი არს, და ყოველთა ზედაისა მისსა ყოველივე მეორედად შეგერაცხენ
74. მოყუსისა მიმართ სიყუარულისათვის ნურარაი გცონის, გარნა ეგოდენ, რაოდენ მისსა მიმართი სიყუარული ღმრთისა მიმართსა სიყუარულსა შენსა არა ავნებდეს