ათასგზისაც რომ შესცოდო (ოღონდ არა შეგნებული, წინასწარი განზრახვით), მაგრამ შემდეგ გულწრფელი სინანულით მიეახლო ღმერთს, იცოდე, რომ კვლავ და კვლავ განიწმინდები სიბილწისა და შენს მიერ ჩადენილი უსჯულოებათაგან.
25. შეუძლია თუ არა ადამიანს დაცემის შემდეგ კვლავ აღდგეს სინანულით?
შეუძლია, რადგან ფსალმუნი იტყვის: „მივდერკ ჭენებით დაცემად და უფალმან ხელი აღმიპყრა მე“ (ფსალ. 117, 13). როდესაც ნათან წინასწარემტყველმა ცოდვებში ამხილა დავითი, სინანულში მყოფმა მაშინვე მიიღო შეწყალება: „მონანულმა რქა დავით ნათანს: ვცოდე უფლისა მიმართ; და ჰრქვა ნათან დავითს: და უფალმან აღიღო ცოდვა შენი შენგან, არა მოჰკუდე (II მეფეთა 12, 13). ასეთივე მაგალითს გვაძლევს ამბავი ერთი მეუდაბნოისა, რომელიც წყლის მოსატანად წასული, წყაროსთან ცოდვით დაეცა, მაგრამ სენაკში დაბრუნებისას უმალ შეინანა დაცემა და იმ ჟამიდან კვლავ შეუდგა უწინდელ მოღვაწეობას. მტერი აცდუნებდა მას და თავისი ცოდვის სიმძიმეს უსახავდა, როგორც მოუნანიებელს. მაცდური ცდილობდა ღვაწლისაგან განერიდებიან იგი, მაგრამ ქრისტეს მხედარი არ დაბრკოლებულა თავის გზაზე. ერთ–ერთ ნეტარ მამას ღმერთმა ხილვით ამცნო ეს ამბავი და გამოუცხადა, რომ სათნო ეყო მას ცოდვით დაცემული ძმა მაცდურზე ასეთი გამარჯვებისათვის
უფლისაგან ბრძანებული ისაიას პირით: "განიბანენით", "წმიდა იქმნენით" - სინანულისათვის არის; და თუ ვინმე ძიების მოყვარე ამას ეძიებს, რომ რასათვის სინანულსაც ემბაზის მსგავსად განბანა ეწოდება, - სიყვარული, სინანულსაც ემბაზის მსგავსად ამისთვის განბანა ეწოდება ნათლის-ღების მსგავსად ცოდვის განმბანელი არის და ამითი მსგავსი არის ნათლის-ღების.
სინანული სამოთხის გარეშე მახლობელ მამულში ყოფაა და სასუფეველის კარის ბჭეა, ვითარცა მაცხოვარი იტყის: "შეინანეთ, რამეთუ მოახლოებულ არს სასუფეველი ცათა. ჭეშამრიტად, ვინც სინანულში იმყოფება, მისთვის ახლო არს სასუფეველი".
სინანული არის უსაღმრთოესი საშუალება, გინა მადლი საღვთო განსაწმედელად ცოდვილთა, რამეთუ ვითარცა გულისაგან გამოსრული ცოდვა შეაგინებს კასაცა, ეგრეთვე მისივე გულისაგან გამოსრული სინანული გასწმედს კასცა.
დასაბამი სინანულისა არს ხსოვნა თავისი ცოდვისა და მოგონება ცოდვათა შობს საღვთო მწუხარებასა და ეს არის სინანული, და ყოველი, რომელიც ნანობს და სწუხს თავისი ცოდვისათვის, უეჭველად მიიღებს შენდობასა, რამეთუ იტყვიან მამანი, სინანული კარი არს წყალობისა, რომელიც განღებულ არს მამისა მიერ სახიერისა უძღების შვილის შესაწყნარებლად.
სინანული არის საშუალება პირველი დაკარგული დიდების ამოსაგებად, ბუნებასა შინა ჩვენსა დებული და ესე არს მადლი, სასწაულებრივად შემცვლელი, წყლულისა-კურნებად, შებღალულისა განწმენდად, დაშავებულისა განსპეტაკებად და ყოვლითურთ ცოდვის შეგინებულის უძღების შვილისა ანგელოზთა დარად ამაღლებად.