სინანული - ციტატები, გამონათქვამები

მავანი ვინმე სულ სცოდავდა და შემდეგ სულ ნანობდა და მთელი ცხოვრება ამგვარად განვლო. ბოლოს სინანულში აღესრულა. დემონი მოვიდა მისი სულის წასაყვანად და თქვა: იგი ჩემია. არა, ჩემია, – მიუგო ღმერთმა. იგი მე მეკუთვნის, – არ ცხრებოდა ბოროტი სული, – მართალია გარდაცვლილი ჟამითი–ჟამად შეინანებდა თავის შეცოდებებს, მაგრამ ამის შემდეგ ისევ იმგვარადვე უსჯულოებდა; – იგი მე მეკუთვნის! თუკი შენ, რომელიც ბოროტი ხარ, – მიუგო ღმერთმა, – იცოდი კვლავ შეწყნარება მისი, რომელიც ცოდვის აღსრულების შემდეგ ცდილობდა სინანულით განეწმინდა სული, მაგრამ შემდეგ ისევ გიბრუნდებოდა, როგორ არ შევიტკბო იგი მე, რომელიც, მართალია, შენანების შემდეგ ხშირად განმეშორებოდა და ზურგს მაქცევდა, მაგრამ შეცდომილი ისევ ცრემლით მევედრებოდა შეწყნარებას. შენ გავიწყდება, რომ შენ ბოროტი ხარ, მე კი – სახიერი...

ნათლისღების საიდუმლოს აღსრულებისას კაცი სულიერად იბადება, განიწმინდება და ღმერთს უერთდება. მას რომ იმ სიწმინდისა და მადლის დაცვა შეეძლოს, რომელიც ნათლისღებისას მიიღო, მონანიება და აღსარება აღარ დასჭირდებოდა; მაგრამ, რამდენადაც ეს ამქვეყნად მცხოვრებისათვის შეუძლებელია, ჩვენი უბიწოებისა და ზეციურ მამასთან შესარიგებლად მხოლოდ ერთი საშუალება – მონანიება და აღსარება დაგვრჩენია. ამიტომაც უწოდებენ წმ. მამები მონანიებას მეორე ნათლისღბას.

მომაკვდინებელია ცოდვა, როცა ის სამუდამოდ კლავს ადამიანის სულს. თუ ასეთი ცოდვა კაცმა სათანადოდ არ მოინანია და ცოდვილი გარდაიცვალა, მაშინ დემონი მიიტაცებს მის სულს და ჩაიყვანს ქვესკნელად, ბნელსა და სულისშემხუთველ უფსკრულში. ჯოჯოხეთში, სამუდამო ტანჯვისათვის.

ჰკითხეს ერთ მამას: "რა არის სინანული?" მან კი მიუგო: "ძველი ცოდვების დატევება და მწუხარება მათ გამო", ასევე "გული შემუსვრილი და დამდაბლებული".

გეშინოდეს იმავე ცოდვებით დაცემისა, რომლებიც უკვე მიუტევებია შენთვის ღმერთის მოწყალებას სინანულის საიდუმლოში, მაგრამ თუკი შენი უძლურების გამო კვლავაც დაეცემი უწინდელი შეცოდებით, მაინც ნუ წარიკვეთ სასოს! ღმერთის მოწყალება უსაზღვროა, წრფელი სინანულის ძალა კი ადამიანში – განუზომელი.

შეუძლებელია შიშის გარეშე მიწვდომა სიყვარულისა... ეს მყრალი ზღვა, რომელიც ჩვენსა და სამოთხეს შორის არის დადებული, შეგვიძლია გადავიაროთ მხოლოდ სინანულის ხომალდით, რომელშიც ისხდებიან ღვთის შიშის მეხომალდეები. შიში შეგვიყვანს ჩვენ იმ სინანულის ხომალდში, გადაგვატარებს ამა ქვეყნის მყრალ ზღვას და შეგვიყვანს საღმრთო ნავსადგურში – რომელიც არის სიყვარული.

სასარგებლოა საკუთარ თავს რომ ვაიძულებდეთ სიკვდილის ხსოვნას, თუნდაც გული გარემიიქცეოდეს ამისგან. გახსოვდეს სიკვდილი – ეს ღვთის წყალობაა, ხოლო ჩვენი იძულება მისდამი მხოლოდ მოწმობს ამ ნიჭის მოპოვების ჩვენსავე გულწრფელ სურვილზე.

ეს გვეხმარება ქრისტეს მცნების აღსრულებაში, რათა სრულყოს ჩვენი გადარჩენა წმინდა სინანულის ღვაწლით.

"სიკვდილის წინ შევინანებ" – ამბობს ზოგი. ასეთი სინანულით ჯოჯოხეთში შეიძლება მოხვდერა.

ჩვენი ბოროტი მტრები – ეშმაკები – უმალ განიდევნებიან და გაცამტვერდებიან, როცა ღმერთის დიდებისმეტყველებას ვღაღადებთ, ლოცვა–ვედრებით ვდგავართ მის წინაშე და წრფელი სინანულის ცრემლებსაც დავღვრით.

ნათლისღების განმეორება არ შეიძლება – თუკი ერთხელ ვერ წარემატე, მაშინ მხოლოდ გულწრფელი სინანულითაა შესაძლებელი საქმის გამოსწორება და ნათლისღების საიდუმლოში მიღებული და შემდგომ შეცოდებათა გამო დაკარგული საღმრთო მადლის დაბრუნება.