უფლისაგან ბრძანებული ისაიას პირით: "განიბანენით", "წმიდა იქმნენით" - სინანულისათვის არის; და თუ ვინმე ძიების მოყვარე ამას ეძიებს, რომ რასათვის სინანულსაც ემბაზის მსგავსად განბანა ეწოდება, - სიყვარული, სინანულსაც ემბაზის მსგავსად ამისთვის განბანა ეწოდება ნათლის-ღების მსგავსად ცოდვის განმბანელი არის და ამითი მსგავსი არის ნათლის-ღების.
სინანული სამოთხის გარეშე მახლობელ მამულში ყოფაა და სასუფეველის კარის ბჭეა, ვითარცა მაცხოვარი იტყის: "შეინანეთ, რამეთუ მოახლოებულ არს სასუფეველი ცათა. ჭეშამრიტად, ვინც სინანულში იმყოფება, მისთვის ახლო არს სასუფეველი".
სინანული არის უსაღმრთოესი საშუალება, გინა მადლი საღვთო განსაწმედელად ცოდვილთა, რამეთუ ვითარცა გულისაგან გამოსრული ცოდვა შეაგინებს კასაცა, ეგრეთვე მისივე გულისაგან გამოსრული სინანული გასწმედს კასცა.
დასაბამი სინანულისა არს ხსოვნა თავისი ცოდვისა და მოგონება ცოდვათა შობს საღვთო მწუხარებასა და ეს არის სინანული, და ყოველი, რომელიც ნანობს და სწუხს თავისი ცოდვისათვის, უეჭველად მიიღებს შენდობასა, რამეთუ იტყვიან მამანი, სინანული კარი არს წყალობისა, რომელიც განღებულ არს მამისა მიერ სახიერისა უძღების შვილის შესაწყნარებლად.
სინანული არის საშუალება პირველი დაკარგული დიდების ამოსაგებად, ბუნებასა შინა ჩვენსა დებული და ესე არს მადლი, სასწაულებრივად შემცვლელი, წყლულისა-კურნებად, შებღალულისა განწმენდად, დაშავებულისა განსპეტაკებად და ყოვლითურთ ცოდვის შეგინებულის უძღების შვილისა ანგელოზთა დარად ამაღლებად.
როგორადაც ყოველი სხვა ნიჭი და მადლი კაცთა ზედა ღმრთისაგან გადმოდის, მსგავსადვე და უმეტესად, ყოველთა უდიდესი ეს ნიჭი და მადლი სინანულისა იმავე წყაროსაგან მომდინარეობს და მიეცემა კაცს.
თუ ღმერთი არ შეეწია კაცს და სინანულს კარი არ გაუღო, იგი ღმერთს ჯეროვან სინანულს ვერ მიართმევს. ჭეშმარიტი წმიდა სინანული დიდ ძალას მოითხოვს, ერთობ მძიმე და ძნელი სულიერი მოქმედებაა. მისი მოპოვება თითქმის მთელი სჯულის შესრულებას ნიშნავს