სულიერი მოღვაწეობა ქადაგებით და კამათით არ უნდა ხორციელდებოდეს, არამედ ნამდვილი, ოღონდ ფარული სიყვარულით. როცა ჩვენსას ვამტკიცებთ, სხვები გვეწინააღმდეგებიან. როცა ისინი გვიყვარს, სიამოვნებით გვეთანხმებიან. როცა გვიყვარს, ვფიქრობთ ...
იხილეთ სრულად
სულიერი მოღვაწეობა ქადაგებით და კამათით არ უნდა ხორციელდებოდეს, არამედ ნამდვილი, ოღონდ ფარული სიყვარულით. როცა ჩვენსას ვამტკიცებთ, სხვები გვეწინააღმდეგებიან. როცა ისინი გვიყვარს, სიამოვნებით გვეთანხმებიან. როცა გვიყვარს, ვფიქრობთ სხვს ვუკეთებთ სიკეთეს, სინამდვილეში ჩვენ თავს ვუკეთებთ სიკეთეს.
რასაც ვაკეთებთ, ინტერესით ვაკეთოთ, ძალდაუტანებლად, პასუხისმგებლობით და სიამოვნებით.
შენ გემდურიან წუთისოფელო,
ტკბილად ჩენილი, უხილავად მწვდელო ნაღვლის,
წარმავალ სიბრძნით და ნუგეშით მომფონებელო, -
გვინადირებ შენ, დაგვეკარგა რა ცნობა მაღლის.
შენს იქით მხოლოდ გონება ჭვრეტს ციური ნათლით,
იხილეთ სრულად
შენ გემდურიან წუთისოფელო,
ტკბილად ჩენილი, უხილავად მწვდელო ნაღვლის,
წარმავალ სიბრძნით და ნუგეშით მომფონებელო, -
გვინადირებ შენ, დაგვეკარგა რა ცნობა მაღლის.
შენს იქით მხოლოდ გონება ჭვრეტს ციური ნათლით,
წარმავალობის დაღდასმულო - ჰგავხარ არყოფილს,
სიკვდილ-სიცოცხლის საზღვრად მყოფო ცოდვით და მადლით
სულის და ხორცის საშინელი ტანჯვით გაყოფვის.
... ვაი მას, ვინაც შენ მოგენდო, ამაოებას,ვაი მას, ვინაც ღვთის ტალანტი ვერ ატალანტა...
წუთისოფლის სუფრა წვეულების სუფრა არ არის: ამ სუფრაზედ ყველამ თავის საკუთარი კერძი თვითონ უნდა მოიტანოს და დაიდგას, თვითონ უნდა მოჰსთესოს, მოჰხნას, მოიმკოს, მოზილოს და გამოაცხოს თავისი არსებითი პური. ამაების იქით ხსნა არ არის და ტყ...
იხილეთ სრულად
წუთისოფლის სუფრა წვეულების სუფრა არ არის: ამ სუფრაზედ ყველამ თავის საკუთარი კერძი თვითონ უნდა მოიტანოს და დაიდგას, თვითონ უნდა მოჰსთესოს, მოჰხნას, მოიმკოს, მოზილოს და გამოაცხოს თავისი არსებითი პური. ამაების იქით ხსნა არ არის და ტყუილად ვფიქრობნ, ვითომც ახლანდელ დროში სხვისით რჩენა შეიძლებოდეს. წავიდა ის დრო სამუდამოდ და დღეს ვინც თვითონ არის გამრჯელი და მხნე, ბურთი და მოედანი ცხოვრებისა, კეთილისა და ბედნიერებისა იმისია და მარტო იმისი.
ყოველივე სოფლისა მსწრაფლ წარმავალი არის; რადგან წარმავალი არის, ცოდვისაგან მოქცევას ნუ ჰყოვნით, თორემ სოფლის წარსულას მერმე სინანულის მუშაკობა აღარ არის. გესმის დიდი იერემია წინაისწარმეტყველისაგან: "წარხდა მკა და წარვიდა ლეწვა". უ...
იხილეთ სრულად
ყოველივე სოფლისა მსწრაფლ წარმავალი არის; რადგან წარმავალი არის, ცოდვისაგან მოქცევას ნუ ჰყოვნით, თორემ სოფლის წარსულას მერმე სინანულის მუშაკობა აღარ არის. გესმის დიდი იერემია წინაისწარმეტყველისაგან: "წარხდა მკა და წარვიდა ლეწვა". უნანელად აქედამ განსრულს ქრისტესაგან ეს არ ესმის: "მოვედით ჩემდა", არამედ "წარვედით ჩემგან", ეს ესმის. წოდება აქ არის, ამასვე სოფელსა და ნუღარ ჰყოვნი, ცოდვის სიბნელიდამ გამოდი.
სულიერი ცხოვრება დიდ ყურადღებას ითხოვს. ის მეტად ტკბილია, მაგრამ საჭიროა თავდადება. ადამიანმა რომ სული იხსნას ან თავის სისხლით, ან თავისი ცრემლით უნდა განიბანოს. წმინდა წამებულები იწმინდებოდნენ საკუთარი სისხლით, ჩვენ ცრემლი მაინც ...
იხილეთ სრულად
სულიერი ცხოვრება დიდ ყურადღებას ითხოვს. ის მეტად ტკბილია, მაგრამ საჭიროა თავდადება. ადამიანმა რომ სული იხსნას ან თავის სისხლით, ან თავისი ცრემლით უნდა განიბანოს. წმინდა წამებულები იწმინდებოდნენ საკუთარი სისხლით, ჩვენ ცრემლი მაინც ჩამოვაგდოთ. ისეთი ეკლესია არ ვიცი, მშიერი არ იყოს. ყველგან ერთსა და იმავეს ვგრძნობ. პატარა სამლოცველოში შევდივარ და იქ ერთი ხატია, ჩემთვის ესეც საკმარისია. ღმერთი ყველგანაა. ნუ გვგონია, რომ ის მხოლოდ დიდსა და თვალსაჩინო ...
სულიერი ცხოვრების გზა რთულია, მაგრამ მხოლოდ მასშია ჭეშმარიტი ცხოვრება, რადგან მხოლოდ მას მივყავართ გადარჩენისა და მარადიული ცხოვრებისკენ. ამ გზის გავლა და უხილავი მონასტრის შექმნა კიდევ ერთ პირობას ითხოვს: სულიერ წინამძღვრობას, ეს...
იხილეთ სრულად
სულიერი ცხოვრების გზა რთულია, მაგრამ მხოლოდ მასშია ჭეშმარიტი ცხოვრება, რადგან მხოლოდ მას მივყავართ გადარჩენისა და მარადიული ცხოვრებისკენ. ამ გზის გავლა და უხილავი მონასტრის შექმნა კიდევ ერთ პირობას ითხოვს: სულიერ წინამძღვრობას, ეს კი გულისხმობს მორჩილებას. ის, რაც მონასტერში მორჩილისთვის არის იღუმენი ან ბერი, შენთვის ამა სოფლად ასეთად უნდა გახდეს შენი მოძღვარი. მას უნდა მიანდო შენი სული სამოძღვროდ და ვალდებული ხარ დაემორჩილო.
სულიერი ცხოვრების დამწყები თავიდან მოშურნეობს, მაგრამ მსწრაფლ მოუძლურდება. ის ვერ საზღვრავს, თავიდან ზედმეტად ირჯება, შემდეგ კი მოუკლებს ღვაწლს. გადაჭარბებული მოშურნეობაც და მოდუნებაც დამღუპველია, რომც არ მოაკლოს გარჯა, იგი მაინც ...
იხილეთ სრულად
სულიერი ცხოვრების დამწყები თავიდან მოშურნეობს, მაგრამ მსწრაფლ მოუძლურდება. ის ვერ საზღვრავს, თავიდან ზედმეტად ირჯება, შემდეგ კი მოუკლებს ღვაწლს. გადაჭარბებული მოშურნეობაც და მოდუნებაც დამღუპველია, რომც არ მოაკლოს გარჯა, იგი მაინც საფრთხეშია და ხიბლით მოწყვლა ემუქრება. წმიდა მამები ამბობენ: "თუ ხედავ, რომ ახალგაზრდა თავისი ნებით ისწრაფვის ზეცისაკენ, შეაჩერე, რადგან ამგვარად იხსნი მას".
სულიერი ცხოვრების დაწყება ნიშნავს დაუნდობელი ბრძოლა გამოუცხადო შენზე გაბატონებულ ვნებებს. რამდენადაც გათავისუფლდები მათგან, იმდენად განეშორები ამა სოფელს და დამკვიდრდები უხილავ მონასტერში. ნუ გგონია, რომ ამის მიღწევა უცბად შეიძლებ...
იხილეთ სრულად
სულიერი ცხოვრების დაწყება ნიშნავს დაუნდობელი ბრძოლა გამოუცხადო შენზე გაბატონებულ ვნებებს. რამდენადაც გათავისუფლდები მათგან, იმდენად განეშორები ამა სოფელს და დამკვიდრდები უხილავ მონასტერში. ნუ გგონია, რომ ამის მიღწევა უცბად შეიძლება და ნუ დაღონდები იმის შემხედვარე, თუ რა ნელა და ცუდად მიდის საქმე. იცოდე, სულიერი კიბის ყველაზე მაღალ საფეხურებზეც ხდება საშინელი დაცემა და პირველ საფეხურებზეც შეიძლება სულმა საღვთო მოწყალებით ღვთაებრივი მადლი მიიღოს.
სულიერი ხედვის განვითარების მთელი პროცესი, შეიძლება შემდეგ ეტაპებად დავყოთ:
1. საკუთარი შეცოდების დანახვა;
2. საკუთარი ცოდვიანობის შეცნობა;
3. დაცემის დანახვა, რომლითაც მოცულია ადამიანის მთელი არსება;
4. და...
იხილეთ სრულად
სულიერი ხედვის განვითარების მთელი პროცესი, შეიძლება შემდეგ ეტაპებად დავყოთ:
1. საკუთარი შეცოდების დანახვა;
2. საკუთარი ცოდვიანობის შეცნობა;
3. დაცემის დანახვა, რომლითაც მოცულია ადამიანის მთელი არსება;
4. დაცემულ სულთა სამყაროს გახსნა და მათი შესწავლა ჩვენი საკუთარი ვნებების მაგალითზე, მათთან ბრძოლის, სულების მიერ გადმოცემული განზრახვებისა, ოცნებების და შეგრძნებების გზით (ანუ დაცემული სულების გრძნობადი შეცნობა ირიბად და არა უშუალოდ);
5. მიწიერი ცხ...
