ამპარტავნება – უგუნური ვნებაა, რომელიც თუ ადამიანს დაეუფლება, შთააგონებს აზრს, რომ თითქოს ის ბევრად უკეთესია, ვიდრე – სინამდვილეში და რომ სხვები მასზე სწორედ იმას ფიქრობენ, რაც თავად ჰგონია. ამიტომაც, ამაყი ადამიანი საკუთარი თავის...
იხილეთ სრულად
ამპარტავნება – უგუნური ვნებაა, რომელიც თუ ადამიანს დაეუფლება, შთააგონებს აზრს, რომ თითქოს ის ბევრად უკეთესია, ვიდრე – სინამდვილეში და რომ სხვები მასზე სწორედ იმას ფიქრობენ, რაც თავად ჰგონია. ამიტომაც, ამაყი ადამიანი საკუთარი თავის გარდა არავისზე ფიქრობს. როგორც ობობაა აბლაბუდის ცენტრში, ასევე ასეთი კაცი თავის თავს ყველაფრის სათავეში წარმოიდგენს. ისევე, როგორც ობობა ქსოვს ქსელს საკუთარი თავისაგან, ისევე ამპარტავანი ადამიანი, როდესაც ფიქრობს ან აკე...
ბრწიყვალე ქრისტეს აღდგომა ყოველ ქრისტეანში, მორწმუნეში და სარწმუნოებას მოკლებულში ერთნაირად იწვევს განსაკუთრებულ სიამოვნებას, მხიარულების და კმაყოფილების გრძნობას. რით აიხსება ასეთი მოვლენა? რასაკვირველია, არა წითელი კვერცხის შეღე...
იხილეთ სრულად
ბრწიყვალე ქრისტეს აღდგომა ყოველ ქრისტეანში, მორწმუნეში და სარწმუნოებას მოკლებულში ერთნაირად იწვევს განსაკუთრებულ სიამოვნებას, მხიარულების და კმაყოფილების გრძნობას. რით აიხსება ასეთი მოვლენა? რასაკვირველია, არა წითელი კვერცხის შეღებვით, რომელიც მხოლოდ ბავშვებს უხარებს სულსა და გულს, არამედ მიზეზი ასეთი მოვლენისა იმ ღრმა საფუძვლიან აზრში იმარხება, რომ ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომა უტყუარი თავდებია ყველა ადამიანის მკვდრეთით აღდგომისა, რომელმაც ქრისტეს მ...
ადამიანის მომავალი სიცოცხლის დასადასტურებლად შეგვიძლია მოვიყვანოთ მაგალითები თვით უტყვი ბუნებიდან. მთელ დუნიაზე ისეთ საგანს, გინდა მოვლენას ვერ შეხვდებით, რომ იგი ისპობოდეს. სამარადისოდ ჰქრებოდეს, როგორი უმნიშვნელოც არ უნდა იყოს ი...
იხილეთ სრულად
ადამიანის მომავალი სიცოცხლის დასადასტურებლად შეგვიძლია მოვიყვანოთ მაგალითები თვით უტყვი ბუნებიდან. მთელ დუნიაზე ისეთ საგანს, გინდა მოვლენას ვერ შეხვდებით, რომ იგი ისპობოდეს. სამარადისოდ ჰქრებოდეს, როგორი უმნიშვნელოც არ უნდა იყოს იგი. არ არის წარსული, რომელიც არ ამზადებდეს მომავალს; არ არის ბოლო რომელსაც არ მიყავდეს ახალ საწყისამდე; ყოველი განსაკუთრებული ცოცხალი არსება, მის ჩვეულ კუბოში ჩასვლის, გინათუ სიკვდილის შემდეგ, იქიდან ამოდის სრულიად განახ...
დიახ, ამპარტავნება ბრმაა, საკუთარი თავის შეცნობა არ ძალუძს. იგი ეშმაკის ნაშიერია. მისგან იშვება: მრისხანება, ცილისწამება, განძვინება, პირფერობა, სიძულვილი, წინააღდგომა სიტყვით და დაუმორჩილებლობა. ის მტკიცედ იცავს საკუთარ შეხედულებ...
იხილეთ სრულად
დიახ, ამპარტავნება ბრმაა, საკუთარი თავის შეცნობა არ ძალუძს. იგი ეშმაკის ნაშიერია. მისგან იშვება: მრისხანება, ცილისწამება, განძვინება, პირფერობა, სიძულვილი, წინააღდგომა სიტყვით და დაუმორჩილებლობა. ის მტკიცედ იცავს საკუთარ შეხედულებას, ძნელად მორჩილებს სხვას, არ იღებს შენიშვნას, ხოლო თვითონ აძლევს სხვებს შენიშვნებს, დაუფიქრებლად ლაპარაკობს, არა აქვს მოთმინება, სიყვარული, კადნიერად შეურაცხყოფს სხვას, ისწრაფვის ძალაუფლების მოსაპოვებლად. ამპარტავანთ ღ...
ბრძოლის მიზეზი დევს არა გონებაში, როგორც ასეთში, არამედ სიამაყეში ჩვენი სულისა. სიამაყისგან ძლიერდება წარმოსახვების მოქმედება, მორჩილებით კი იგი წყდება. სიამაყე „იჭაჭება“ შექმნას თავისი სამყარო, მორჩილება კი ღებულობს ცხოვრებას ღმე...
იხილეთ სრულად
ბრძოლის მიზეზი დევს არა გონებაში, როგორც ასეთში, არამედ სიამაყეში ჩვენი სულისა. სიამაყისგან ძლიერდება წარმოსახვების მოქმედება, მორჩილებით კი იგი წყდება. სიამაყე „იჭაჭება“ შექმნას თავისი სამყარო, მორჩილება კი ღებულობს ცხოვრებას ღმერთისაგან.
ბოროტს სჩვევია უფრო მეტად სიკეთის მიზეზით აცთუნოს ცხონების მსურველნი და მოღვაწეებს გული აღუმაღლოს. ჩააგონებს და არწმუნებს, რომ დიდ საზომს არიან მიწევნულნი, მერე კი დასცემს, რადგან ღმრთის წინაშე ამპარტავნებაზე საძაგელი არაფერია, და...
იხილეთ სრულად
ბოროტს სჩვევია უფრო მეტად სიკეთის მიზეზით აცთუნოს ცხონების მსურველნი და მოღვაწეებს გული აღუმაღლოს. ჩააგონებს და არწმუნებს, რომ დიდ საზომს არიან მიწევნულნი, მერე კი დასცემს, რადგან ღმრთის წინაშე ამპარტავნებაზე საძაგელი არაფერია, და არც სიმდაბლეზე პატიოსანია რაიმე.
ახლა ეს ვაჩუენოთ, ამპარტავნებით ანგელოსისაგან როგორ განშორებული ხარ. ანგელოსნი, რომელნიც მათის ბუნებით კეთილნი ანგელოსნი არიან, ურთიერთარს მოყუასობა აქუს, ვითარცა იტყვის ისაია ანგელოსთათვის: „ღაღადებდა მოყუასი მოყუასისა მიმართ“; ...
იხილეთ სრულად
ახლა ეს ვაჩუენოთ, ამპარტავნებით ანგელოსისაგან როგორ განშორებული ხარ. ანგელოსნი, რომელნიც მათის ბუნებით კეთილნი ანგელოსნი არიან, ურთიერთარს მოყუასობა აქუს, ვითარცა იტყვის ისაია ანგელოსთათვის: „ღაღადებდა მოყუასი მოყუასისა მიმართ“; თორემ ურთიერთარს არ ამპარტავნებენ. შენ შენის ბუნების კაცზედ ამპარტავნებ და მაღლობ. ანგელოსი უფლისა ბრძანებულს ყოვლად სიმდაბლით აღასრულებს და კაცს მცუელად მსახურებს, – შენ ამპარტავნებით შენის უფლის იესოს ბრძანებულს მოყუას...