პირველქმნილი ცოდვის წინაპრებიდან შთამომავლობაზე გადაცემის გზა თავისი არსით შეუვალი იდუმალებითაა მოცული. „არაფერია უფრო ცნობილი, ვიდრე ეკლესიის სწავლება პირველქმნილ ცოდვაზე, ამბობს ნეტარი ავგუსტინე, მაგრამ არაფერია უფრო იდუმალი შემ...
იხილეთ სრულად
პირველქმნილი ცოდვის წინაპრებიდან შთამომავლობაზე გადაცემის გზა თავისი არსით შეუვალი იდუმალებითაა მოცული. „არაფერია უფრო ცნობილი, ვიდრე ეკლესიის სწავლება პირველქმნილ ცოდვაზე, ამბობს ნეტარი ავგუსტინე, მაგრამ არაფერია უფრო იდუმალი შემეცნებისთვის.“
საკუთარი თავის წინაშე ვაღიაროთ, ძმანო ჩემნო, რომ ღვთის თვალში მთელი ჩვენი სული დაავადებულია და ჭრილობებით ისეა დაფარული, როგორც იობის სხეული იყო დაფარული წყლულებით და მატლების მიერ იყო შეჭმული. როდესაც ცოდვა ადამიანზე ბატონობას იწ...
იხილეთ სრულად
საკუთარი თავის წინაშე ვაღიაროთ, ძმანო ჩემნო, რომ ღვთის თვალში მთელი ჩვენი სული დაავადებულია და ჭრილობებით ისეა დაფარული, როგორც იობის სხეული იყო დაფარული წყლულებით და მატლების მიერ იყო შეჭმული. როდესაც ცოდვა ადამიანზე ბატონობას იწყებს, მაშინ ეს ადამიანი ცოდვის შედეგით - სიკვდილით ისჯება. რამდენჯერ ვიმსახურებდით ამ სასჯელს ყველა იმ ცოდვის გამო, რომელიც ჩვენ დაგვეუფლა? მომაკვდინებელ ცოდვას მეყსეულად რომ შეეძლოს ჩვენი ჯოჯოხეთში ჩაგდება, უკვე რამდენგ...
როცა ვინმე ძაღლს ქვას ესვრის, ძაღლი, იმის ნაცვალად, რომ ეცეს იმას, ვინც ქვა ესროლა, ქვას მივარდება და უღრენს. ჩვენც ასე ვიქცევით. მაცდური ვინმეს მოგვიგზავნის, რომ მან სიტყვით ან საქმით გვაცდუნოს, და ჩვენც, იმის მაგივრად, რომ იმას ...
იხილეთ სრულად
როცა ვინმე ძაღლს ქვას ესვრის, ძაღლი, იმის ნაცვალად, რომ ეცეს იმას, ვინც ქვა ესროლა, ქვას მივარდება და უღრენს. ჩვენც ასე ვიქცევით. მაცდური ვინმეს მოგვიგზავნის, რომ მან სიტყვით ან საქმით გვაცდუნოს, და ჩვენც, იმის მაგივრად, რომ იმას ვეცეთ, ვინც ქვა გვესროლა, ე. ი. ცდუნებას, ვუღრენთ ქვას - მოყვასს, რომელიც მტერმა გაოიყენა იარაღად.
როცა ადამიანში ცოდვის ბუნება განქარდება, მის სულს ღმერთი ეცხადება და განწმედს სხეულთან ერთად. ხოლო თუკი მის სხეულში კვლავაც ბატონობს ცოდვა, მაშინ ადამიანს არ ძალუძს ღმერთის დანახვა, რადგან მისი სული იმგვარი სხეულითაა შემოსილი, რომ...
იხილეთ სრულად
როცა ადამიანში ცოდვის ბუნება განქარდება, მის სულს ღმერთი ეცხადება და განწმედს სხეულთან ერთად. ხოლო თუკი მის სხეულში კვლავაც ბატონობს ცოდვა, მაშინ ადამიანს არ ძალუძს ღმერთის დანახვა, რადგან მისი სული იმგვარი სხეულითაა შემოსილი, რომელშიც ნათელი არ არის, ნათლის გარეშე კი შეუძლებელია ღმერთის ხილვა და შეცნობა.
როგორც შესცოდა ადამმა ცუდი სურვილის გამო, ისევე მოკვდა ცოდვით: „რამეთუ საგზალი ცოდვისაი სიკუდილი არს“ (რომ. 6, 23); რამდენადაც განეშორა სიცოცხლეს, იმდენად მიუახლოვდა სიკვდილს, რამეთუ ღმერთი სიცოცხლეა, ხოლო სიცოცხლის დაკარგვა სიკვდ...
იხილეთ სრულად
როგორც შესცოდა ადამმა ცუდი სურვილის გამო, ისევე მოკვდა ცოდვით: „რამეთუ საგზალი ცოდვისაი სიკუდილი არს“ (რომ. 6, 23); რამდენადაც განეშორა სიცოცხლეს, იმდენად მიუახლოვდა სიკვდილს, რამეთუ ღმერთი სიცოცხლეა, ხოლო სიცოცხლის დაკარგვა სიკვდილი. ამიტომაც ადამმა თვად განიმზადა სიკვდილი ღმრთისაგან განშორებით, თანახმად საღმრთო წერილისა: „რამეთუ, აჰა ესერა, რომელთა განიშორნეს თავნი თვისნი შენგან, იგინი წარწყმდენ“ (ფს. 72,27).
როგორც გველი ვერ გამოიცვლის ტყავს, თუ ვიწრო ხვრელში არ გაძვრა, ასევე ჩვენც ძველ, ცოდვისადმი მიდრეკილ მანკიერებებს და ძველი ადამიანის ცოდვის სამოსს ვერ გავიძარცვავთ, თუ არ ვივლით მარხვისა და თავდადების გზით.
სიწრფელით და ჭეშმარიტებით გამოისყიდება ცოდვა, უფლის მოშიშებით ბოროტებისგან თავს დაიხსნის კაცი.
თუ უფალს მოსწონს კაცის გზები, მტრებსაც კი შეარიგებს მასთან.
თ. 15-16
ღვთის სიმართლე მოითხოვს, რომ ცოდვილი თავისი ცოდვების გამო დაისაჯოს. და თუკი ცოდვილი აუცილებლად დაისჯება, მისთვის უკეთესია დაისაჯოს აქ და მადლიერებით ითმინოს დროებითი სასჯელი, ვიდრე მომავალ საუკუნეში უსასრულოდ დაიტანჯოს.
ღვთის მადლით ბოძებული წყალობა, საკუთარი ცოდვილიანობის მთელი სისავსით შეგრძნება და გაცნობიერებაა, რაც ყველა დანარჩენ წყალობას აღემატება. ეს სულს ამ წყალობათა მისაღებად ამზადებს. რადგან სულს არ ძალუძს ამ „საჩუქრის“ მიღება, სანამ სულ...
იხილეთ სრულად
ღვთის მადლით ბოძებული წყალობა, საკუთარი ცოდვილიანობის მთელი სისავსით შეგრძნება და გაცნობიერებაა, რაც ყველა დანარჩენ წყალობას აღემატება. ეს სულს ამ წყალობათა მისაღებად ამზადებს. რადგან სულს არ ძალუძს ამ „საჩუქრის“ მიღება, სანამ სულის სიგლახაკის ნეტარ მდგომარეობაში არ შევა.