სხვა წყარო - ციტატები, გამონათქვამები

კაცის ცხონება, როგორც ვთქვით, პირველ რიგში მის საკუთარ ნებაზეა დამოკიდებული. გოლგოთაზე ქრისტესთან ერთად ორი ავაზაკი გააკრეს ჯვარს. ერთი გმობდა იესუს, მეორემ შეინანა და შეევედრა მხსნელს: „მომიხსენენ, უფალო, სასუფეველსა შენსა“. პასუ... იხილეთ სრულად

კი მაგრამ, ვინღა ცხონდება? იკითხავს ვინმე, როცა წარმოიდგენს თვითგამოსწორების მთელ სირთულეებს. ამგვარ შეკითხვაზე მაცხოვრის პასუხით ვუპასუხებთ: კაცთაგან შეუძლებელ არს ესე, ხოლო ღმრთისა მიერ ყოველივე შესაძლებელ არს (მთ. 19, 25–26).

განიკითხება არა საქმენი, არამედ გული. რატომ გული? რადგანაც მასში იკითხება ჩვენი სულის სახე, როგორც ხელოვანის - მის შემოქმედებაში. სინდისის ხმოვანებაც და მგრძნობელობაც მასში მოიძიებს სამყოფელს. ამ რიგად, გარდაცვალება არ არის მთავარ... იხილეთ სრულად

უფლის განსაზღვრა ადამიანთა ხვედრის შესახებ სიმბოლურად გამოიხატება წიგნის სახით, რომელშიც უფალი როგორც ყოვლის მცოდნე და ყოვლად მართალი მსაჯული, ადამიანების ყოველგვარ ქმედებებს იწერს. ეს სიმბოლური სახეები წმინდა წერილებში ხშირად გამ... იხილეთ სრულად

უფალმა ჯვარზე თავისი თავით შეგვცვალა. ეკლესიის საიდუმლოებებში სულიწმიდა ადამიანის სულს ახალი ცხოვრებისათვის მასთან შეერთების მეშვეობით ამზადებს (ამისათვის მისი მზადყოფნის მიხედვით). ცხოვრება – ეს დიადი ჯილდოა, თანამედროვე ადამიანი... იხილეთ სრულად

სათნოებითა და ქრისტიანული სიყვარულით შესრულებული ყველა საქმე – წმიდა წიგნების კითხვა, კეთილი აზრები და განზრახვანი, სასარგებლო საუბრები, წმიდა მორჩილება, ცდუნებისა და მწუხარების ჟამს მადლიერება, მაწყინართა შენდობა – ყოველივე ეს ლო... იხილეთ სრულად

რომელია ხსნის დამკვიდრების ჭეშმარიტი გზა: რა მდგომარეობაშიც უნდა ცხოვრობდეს ადამიანი, ვისაც სწამს ქრისტე მაცხოვრის დამსახურებანი, მისი ღვთიური მადლის შეწევნით შეუდგება ცხონების უმოკლეს გზას, თუ წმიდა მამათა მაგალითს მიჰყვება. და თ... იხილეთ სრულად

მონანიება–სატანისაგან გარიდება და ქრისტესკენ მიქცევა – მართლმადიდებლური სწავლებით ცხონების ათვლის წერტილს წარმოადგენს. იგი მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ მიწერი ცხოვრებისათვის, არამედ მარადისობისათვისაც. ეს არჩევანი ნათლობის საიდუმლოში... იხილეთ სრულად

იგი გრძნობაა მართალი, რომელიც კატასავით დღე მუდამ არა სჩხავის და მზეთუნახავად დაბინავებულია გულში.

კაცი, რომელიც უგულოა, რომელსაც გული ტრფიალებისა და სიყვარულისთვის დახშული აქვს, ის კაცი კი არ არის, ნახევარკაცია, მოკლებული იმ ღვთაებურს ნიჭსა და მადლსა, რასაც სიყვარულს ეძახიან.