ციტატები
ციტატები სიბრძნე, გამონათქვამები, ამონარიდები
მასვი, მაჭამე, მალხინე, დრო გამატარებინეო
მასვი, მაჭამე, მალხინე, დრო გამატარებინეო,..
რას ქვია!
ეს ცხოვრება უნდა გაიარო შემოქმედებაში, შრომაში, პატივისცემაში, გაგებაში, მეგობრობაში, ერთობაში... აი, ამ გზას გაივლი? - სადღეგრძელოებიც კარგი იქნება
უფალი მოითხოვს წმინდა და სათნო გულს. ეს ხომ თქვენი მიზანიცაა! ამისკენ მიმართეთ მთელი თქვენი შრომა.
გულს, ვნებიანი აზრები, გრძნობები და სურვილები აუწმინდურებს. მაშ, ყურადღება მიაპყარით თქვენს გულს და როგორც კი შეამჩნევთ მასში რაიმე ვნებიან მოძრაობას, მყის აღკვეთეთ იგი. ამის საუკეთესო საშუალებაა იესოს ლოცვა. ასეთ შრომას შინაგანი ბრძოლა ეწოდება. მის გარეშე ვერ განიწმინდებით და ვერ გახდებით უფლისათვის სათნო.
გარეგნული მოღვაწეობის - განმარტოების, მარხვის, მღვიძარების, ლოცვის, სულიერი კითხვის გარეშე შინაგან ბრძოლაში წარმატების იმედი ნუ გექნებათ. თავდაუზოგავად მისდიეთ ამასაც. ძალა, რომლითაც გაწევთ ამ შრომას, სულის ცხონების ძლიერი წადილია. ეს წადილი ყველაფერში, რასაც ჯეროვნად მივიჩნევთ, ცოცხალ, ენერგიულ მოქმედებას მოითხოვს იმ იმედით, რომ ღვთის მადლი მუდამ შეგვეწევა. შრომა დიდია, მაგრამ ძალაც არანაკლები.
მოშურნეობა ჩვენგან, ხოლო მადლიანი შემწეობა კი ღვთისაგან. ესაა მთელი განწყობილება, რომელსაც ესწრაფვით. შედეგი რა იქნება?
თავგანწირული სიყვარული ღვთისა და და ღვთის გულისათვის ყველა ცოცხალი არსებისა. [გვ. 80]
„და ნუცა სცემთ ადგილს ეშმაკსა“ (ეფეს. 4. 27). რას ნიშნავს ეს სიტყვა ძმაო? ეს იმას ნიშნავს, რომ ნუ მისცემთ მაცთურს, ანუ ეშმაკს იმისთანა შემთხვევას და მიზეზს, რომლითაც მას შეეძლოს მიახლება თქვენდამი და წარწყმედა თქვენიო. მართლა, ეშმაკი, ანუ სულიერი მტერი ჩვენი, იმ ზომად გვაცთუნებს ჩვენ, რა ზომადაც თვითონ ჩვენ მივსცემთ მას მიზეზებს. მიზეზად ის მიიღებს ყოველსა ჩვენსა ცუდსა მიდრეკილებასა, უკრძალველობასა, დაუდევნელობასა. ზოგიერთი კაცი, ანუ უგუნურებით, ანუ ფარისევლობით, ყოველსა თვისსა ცოდვასა ეშმაკს მიაწერს: „ეშმაკმა მაცთუნა, მტერმა შემაცდინაო“. გარნა, მოციქულის სიტვებიდგან სჩანს, რომ ჩვენ თვითონ ვაძლევთ მას შემთხვევას და მიზეზს, რომ გვაცთუნოს მან. ეშმაკი გიყურებს შენ და გამოსცდის რით ხარ შენ ცუდი, რომელნი ცუდნი თვისებანი და მიდრეკილებანი ჰსუფევენ შენს შორის. თუ დაგინახა, რომ ანგარი კაცი ხარ, მაშინ იმ ანგარებით მრავალ ცოდვაში ჩაგაგდებს; თუ შეგატყო, რომ გულფიცხელი ხარ, მაშინ იგი ამ კერძოით მოგეკიდება და დაგღუპავს. გარნა, უმეტესად ყოვლისა, კაცი თავის გულში მაშინ აძლევს ადგილს ეშმაკსა, როდესაც იგი არის უქმი, არ უყვარს შრომა და მუშაობა.
თემა: ეშმაკი, დემონიავტორი: წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე)
წყარო: ქადაგებანი გაბრიელ ეპისკოპოსისა - II ტომი
ჩვენ მოგმართავთ განათლებულო ქრისტეანენო! როგორ შეგიძლიათ თქვენ რომ აერიდოთ ფიზიკურ შრომას, როდესაც ყოვლად წმიდა ქალწული მარიამი, ეს უმაღლესი და უსრულესი მაგალითი ქრისტეანი ქალებისა, ასე ბევრს შრომობდა თავის ხელით. აბა, ყური მიუგდეთ რას გვეუბნება ჩვენ ძველი გადმოცემა ღვთისმშობლის ქვეყნად მუშაობის შესახებ, "ყოველდღე რამდენიმე ხნით იგი ხელსაქმეში ვარჯიშობდა, ასე რომ მისი ძის დროს მას შეეძლო კიდეც ხელსაქმით თავი ერჩინა. განა უფლის კვართიც არ შეკერილა, არამედ მთლიანად ღვთისმშობლის საკუთარიუ ხელით არის მოქსოილი (იხ. სვინაქსარი 21 ნოემბრის) მამით მეფის (დავითის) შთამომავალი და დედით მღვდელმთავრის ტომიდან წარმოშობილი, ყოვლად წმიდა ქალწული მარიამი არ თაკილობდა, არ ერიდებოდა ჩვეულებრივ ქალის სამუშაოს და საკუთარი ხელის ნაშრომით ემსახურებოდა უზენაესი ღვთის ტაძარს; იგი არ თვლიდა ხელსაქმეს მისი ღირსების დამამცირებელ საქმედ.
თუ თქვენ, საყვარელნო, მართლაც განათლებაში ფეხი გიდგიათ, ჭკვიანები და კეთილშობილნი ხართ, მაშინ ნუ აერიდებით ფიზიკურ შრომას და ეცადეთ ყოველთვის საკუთარი შრომით მოიპოოთ თქვენი საზრდო საშუალებანი. ამინ.
რისთვის სთქვა უფალმან: „ ხოლო თქვენ ეძიებდით პირველად სასუფეველსა ღვთისასა და სიმართლესა მისსა და ესე ყოველი შეგეძინოს თქვენ“? ანუ რა სახით შეიძლება, რომელ ოდესცა კაცი გულსმოდგინედ ეძებს სასუფეველსა ღვთისასა და სიმართლესა მისა, მაშინ ამ სოფლის ცხოვრებაც გაუადვილდება მას და შეიქმნება უჯობესი? დიდი და მიუცილებელი კავშირი არის, ძმანო, ორთა ამა საგანთა შორის: პირველად, ეს უეჭველია, და ყოველმან კაცმან იცის, რომელ კაცის ამ ქვეყანაზედ კმაყოფილება და კეთილმდგომარეობა დამოკიდებული არს თვით მის ჭკუაზედ, შრომაზედ და მეცადინეობაზედ; გარნა კაცის შრომა და მეცადინეობა არაოდეს არ იქმნება ნაყოფიერ და სასარგებლო, უკეთუ იმ კაცს არა აქვს გულში ღვთის სასუფეველი, ესე იგი არა აქვს დამშვიდებული, კეთილი და მართალი ხასიათი. გარეგანი წარმატება და ნაყოფიერება კაცის შრომისა ყოველთვის დამოკიდებული არის შინაგანსა მისსა თვისებასა ზედა. კაცის ბედნირების დამარღვეველი მიზეზი არის ცოდვა, ვნება, უსამართლობა. როგორ შეიძლება, რომ ის კაცი იყოს წარმატებული და ბედნიერი, რომელსაც თვითონაც ცუდი ხასიათი აქვს და ჰსცხოვრებს კაცთა შორის, ცუდის ხასიათისა მექონეთა?
თემა: კეთილი საქმეები, ღვაწლი, თავმდაბლობაავტორი: მამა ვალენტინი მორდასოვი
წყარო: მოძღვრის ძალზე სასარგებლო რჩევები მრევლისათვის
ვინც მადლის შემწეობის ძიების შემდეგ მას შეიგრძნობს, უნდა განიმსჭვალოს აუცილებებლი გამოსწორების სურვილით. მაგრამ მისი სისავსისა და სრულყოფილებისათვის ახლა დამატებით იჩენს თავს გაცნობიერებული სურვილი - გონება მოითხოვს, ადამიანი კი თავს აიძულებს, ასეთ სურვილს მოსამზადებელი შრომით შეეგებოს. ასევე ჩნდება თანაგრძნობის სურვილი, რომელიც მადლის აღმგზნები ზემოქმედებით ჩაისახება. და ბოლოს, აღიძვრის მოქმედების სურვილი: ახლავე დაიწყოს დაცემული ყოფიდან წამოდგომა და მანამდე განახორციელოს ეს, სანამ მადლითაა აღფრთოვანებული.
ამიტომ ყველაფერი მოიშორე, რაც ამ ახალდანთებულ კოცონს აქრობს და ყველაფერი შემოიკრიბე, რასაც მისი გამოკვება და ცეცხლად გადაქცევა შეუძლია. განმარტოვდი, ილოცე და დაფიქრდი, როგორ უნდა გააგრძელო გზა. ცხოვრების ის წესი, საქმიანობა და შრომა, რომელიც იცი, რომლითაც თავს აიძულებდი და ცდილობდი მადლი მოგეძია, ყველაზე სასურველია, რათა შენში დაწყებული მადლის ზემოქმედება გახანგრძლივდეს. მათგან ყველაზე საუკეთესო განმარტოება, ლოცვა და ფიქრია. განმარტოებაში უფრო გონებამოკრებილი იქნები, ლოცვა ღრმა გექნება, ხოლო აზროვნება ნამდვილი.
ჭეშმარიტი სითბო ღბთის საჩუქარია, მაგრამ არსებობს ნატურალური სითბოც, პირადი ძალისხმევის ან თავისუფალი განწყობის ნაყოფი. ისინი ისევე შორს დგანან ერთმანეთისაგან, როგორც ცა და დედამიწა. თუ რომელია თქვენში, ეს ჯერ არ ჩანს, შემდგომში კი გამომჟღავნდება. თულკი აზრებმა დაგღალეს, არ გნებდებიან ღვთის წინაშე დგომისას, ეს ნიშანია იმისა, რომ თქვენი სითბო ღვთისაგან კი არაა, არამედ საკუთარია...
ღვთისაგან ბოძებული სითბოს თავდაპირველი ნაყოფი აზრების მოკრეფისა და მუდამ ღვთისაკენ მიმართვის უნარია. ამ დროს ის ხდება, რაც შეემთხვა სისხლმდინარე ქალს: "დასცხრა წყარო იგი სისხლისა მისისა..." ხოლო ჩვენს შემთხვევაში, ცხრება აზრების დინება.
თუ გაგვაჩნია ბუნებრივი სითბო, ჩავთვალოთ ის ერთგვარ შემამზადებელ საფეხურად ღვთიური სითბოს მისაღებად. ამავე დროს, მტკივნეულად განვიცადოთ ღვთის მოქმედების სიმწირე ჩვენს გულში და ტკივილით ვევედროთ უფალს მოუწყინებლად: "მოწყალე მექმენ! ნუ გარე მიიქცევ პირსა შენსა ჩემგან!.. გამოაჩინე ნათელი პირისა შენისა!.." და გავაძლიეროთ სხეულის დათრგუნვა კვეაში, ძილში, შრომასა და მათ მსგავს ღვაწლში. და მაინც, მთავარია, მთლიანად ჩავბარეთ ღმერთს.
ჩვენში კი, საყვარელნო, ფიზიკური შრომა არა იშვიათად სათაკილოდ მიაჩნიათ. სამართლიანია განა ასეთი დამოკიდებულება ფიზიკურ შრომისადმი? მეცნიერული განათლება განა აძლევს უფლებას ადამიანს, რომ უგულებელყოს მან ხელოსნობა და სხვადასხვა სამეურნეო თუ საოჯახო სამუშევრები, საჭირო და აუცილებელი ადამიანისათვის სამარდღეო ცხოვრებაში? ან როგორი შრომა ჩაითვლება დამამცირებლად ადამიანის ღირსებისათვის? ფრიად სამოძღვრებელ მაგალითს ამ შემთხვევაში გვაძლევს ჩვენ მისი სახით, წმ. მოციქული პავლ. მან ფართო განათლება მიიღო: სწავლობდა საღმრთო სჯულს და სხვადასხვა მეცნიერებას, ებრაულს და ბერძნულს. მაგრამ ამავე დროს მისმა მშობლებმა სიყრმიდანვე შეასწავლეს მას ადგილობრივი ხელობაც, სახელდობრ, მატყლისაგან კარვების კეთება, რომელსაც მაშინ დიდი გამოყენება ჰქონდა, როგორც კარგ შემოსავლიან წყაროს. ამრიგად, ღრმა განათლება მოციქულის მაღალი წოდება, განუწყვეტელი ქადაგება სხვადასხვა ადგილებში, სულიერი შრომა, ეს ყოველივე არ აბრკოლებდა წმ. მოციქულს, რომ ხელობა დაეტოვებინა და ფიზიკური შრომა არარად ჩაეთვალა, როგორც ადამიანისათვის დამამცირებელი საქმიანობა საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.
მოძღვრის აზრის მორჩილებაა მთავარი
მორჩილება არ ნიშნავს მხოლოდ მორჩილების საქმეს. მოძღვრის აზრის მორჩილებაა მთავარი, ამიტომ სულიერ ღვაწლში მოძღვრის რჩევას უნდა დაემორჩილო. არც ერთი ბრძოლა მოძღვრის გარეშე არ წამოიწყო. ძველად მორჩილები მოძღვარს წყლის ყოველი ყლუპის დალევასაც კი ეკითხებოდნენ. მას ყველაფერი უნდა სცოდნოდა, რომ მორჩილები საკუთარი ღვაწლით არ მოხიბლულიყვნენ და მათ შრომას ფუჭად არ ჩაევლო.
თემა: მორჩილება, ღვაწლი, სულიერი ბრძოლა, რჩევის მიღებაავტორი: ბერი ეფრემ ფილოთეველი (არიზონელი)
წყარო: მამობრივი დარიგებანი