დიახ, საყვარელნო, ჩვენ სულიერად მკვდრები ვართ; და უფალი ხშირად თვისი ყოვლად შემძლებელი ცხოველი სიტყვით აღგვძრავთ ჩვენი ცოდვილიანთ მკვდარი ძილისაგან. ჩვენს სულს ხშირად ეს მისი ყოვლადგამომაცოცხლებელი სიტყვა ახლაც, ვით ნაინელ ჭაბუკს,...
იხილეთ სრულად
დიახ, საყვარელნო, ჩვენ სულიერად მკვდრები ვართ; და უფალი ხშირად თვისი ყოვლად შემძლებელი ცხოველი სიტყვით აღგვძრავთ ჩვენი ცოდვილიანთ მკვდარი ძილისაგან. ჩვენს სულს ხშირად ეს მისი ყოვლადგამომაცოცხლებელი სიტყვა ახლაც, ვით ნაინელ ჭაბუკს, ისევ აღადგენს მას დაძაახილზე. ეს მორწმუნენო ასე ხდება: დავუშვათ, რომ ერთი ჩვენთაგანი მოშურნე და ვერცხლისმოყვარეა; მეორე, - ამაყი, პატივმოყვარე, დიდობიდ მოყვარული; მესამე, - ლოთობას, უქმად სიარულს, სიზარმაცეს, სიცრუეს არ...
ასეთია ჩვენი დაცემული და უცნაური ბუნება: მას არ უყვარს, რომ მისი სისუსტის შეგნება გამოაჩინოს და გამოამჟღავნოს, და ყოველთვის საკუთარ ბრალს მის გარეშე ეძებს და თითქოს ხედავს. ამაყი ვერ ითმენს დამცირებას, და თუ სიამაყემ მიიყვანა იგი ...
იხილეთ სრულად
ასეთია ჩვენი დაცემული და უცნაური ბუნება: მას არ უყვარს, რომ მისი სისუსტის შეგნება გამოაჩინოს და გამოამჟღავნოს, და ყოველთვის საკუთარ ბრალს მის გარეშე ეძებს და თითქოს ხედავს. ამაყი ვერ ითმენს დამცირებას, და თუ სიამაყემ მიიყვანა იგი დაბალ, უგცარო მდგომარეობამდე, ამაში იგი სხვებს ადანაშაულებს, დიდობის მოყვარული დაუმსახურებელ პატივს ეძებს, და როდესაც მას ვერ აღწევს, სხვებზე ჯავრდება. შურიანს საკუთარი მისი შურიანობა ტანჯავს, არ ასვენებს და ა.შ. ამასობა...
ამიტომაც ნაადრევად ნუ განიკითხავთ, ვიდრე არ მოვა უფალი, რომელიც ნათელს მოჰფენს ბნელში დაფარულს და გამოამჟღავნებს გულის ზრახვებს, და მაშინ თვითეულს მიეგება ქება ღმრთის მიერ.
თ. 3–4.
ამიტომ თავს ვერ იმართლებ, ვინც უნდა იყო, კაცო, რომელიც განსჯი; ვინაიდან მსჯავრით, რომლითაც სხვას განსჯი, შენსავე თავს განსჯი; რადგანაც იმასვე სჩადიხარ, რისთვისაც განსჯი.
ხოლო ჩვენ ვიცით, რომ არის მსჯავრი ღმრთისა, ჭეშმარიტებისამებრ...
იხილეთ სრულად
ამიტომ თავს ვერ იმართლებ, ვინც უნდა იყო, კაცო, რომელიც განსჯი; ვინაიდან მსჯავრით, რომლითაც სხვას განსჯი, შენსავე თავს განსჯი; რადგანაც იმასვე სჩადიხარ, რისთვისაც განსჯი.
ხოლო ჩვენ ვიცით, რომ არის მსჯავრი ღმრთისა, ჭეშმარიტებისამებრ, ყველა ამგვარი საქმის მოქმედთა მიმართ.
თ. 1–2
რომაელთა მიმართ ეპისტოლე პავლე მოციქულისა
თავი ავარიდოთ ავისმეტყველებას, ამ უდიდეს და სამწუხაროდ, ძალზე გავრცელებულ ცოდვას; მომაბეზრებელი ბუზებივით ნუ მივეტანებით სხვის ჭრილობებს; უმჯობესია, მივბაძოთ გონიერ ფუტკარს, რომელიც ყოველთვის ყვავილებზე ჯდება.
ვერ მოვასწარი კეთილმსახური ღვაწლის დაწყება და უკვე მზვაობრობით დავსნეულდი. ვერ მოვასწარი კარიბჭეში შესვლა და უკვე შინაგან საკურთხეველზე ვოცნებობ. ჯერ ღმრთის სათნო ცხოვრება არ დამიწყია და უკვე ჩემს ახლობლებს ვამხილებ. ჯერ ვერ გავიგ...
იხილეთ სრულად
ვერ მოვასწარი კეთილმსახური ღვაწლის დაწყება და უკვე მზვაობრობით დავსნეულდი. ვერ მოვასწარი კარიბჭეში შესვლა და უკვე შინაგან საკურთხეველზე ვოცნებობ. ჯერ ღმრთის სათნო ცხოვრება არ დამიწყია და უკვე ჩემს ახლობლებს ვამხილებ. ჯერ ვერ გავიგე, რა არის ჭეშმარიტება და სხვების მოძღვრობა მწადია. სულო ჩემო! ღმერთმა ყველაფერი მოგანიჭა – აზრი, გონება, ცნობა, განსჯა; შეიცანი რა არის შენთვის სასარგებლო. როგორ ოცნებობ სხვებისთვის ნათლის გადაცემაზე, როცა თვითონ წყვდია...
