ეკლესია ყოველთვის მტკიცედ იცავდა თავის სიმართლეს და მიიჩნევდა, რომ ხატების უარყოფით იწყება მთელი მართლმადიდებლობისა და ქრისტიანობის რღევა. შეიძლება ითქვას, რომ პირველი ხატი მაშინ შეიქმნა, როდესაც ღმერთი ადამიანად მოვიდა. ძე ღმერთი...
იხილეთ სრულად
ეკლესია ყოველთვის მტკიცედ იცავდა თავის სიმართლეს და მიიჩნევდა, რომ ხატების უარყოფით იწყება მთელი მართლმადიდებლობისა და ქრისტიანობის რღევა. შეიძლება ითქვას, რომ პირველი ხატი მაშინ შეიქმნა, როდესაც ღმერთი ადამიანად მოვიდა. ძე ღმერთი თავად არის ხატი ზეციური მამისა. მან ადამიანური ბუნება მიიღო. რა თქმა უნდა, ღმერთის გამოსახვა შეუძლებელია. იგი არ გამოისახება. მას არც დასაწყისი აქვს, არც დასასრული. შეუძლებელია გამოსახვა იმისი, რომელიც არანაირ საზღვრებშ...
სული უნდა შევინახოთ და ყოველნაირად დავიცვათ, რათა ბილწ და ბოროტ აზრებთან არ ჰქონდეს ურთიერთობა. როგორც სხეული სხვა სხეულთან შეერთებისას უწმინდურობით სნეულდება, ასევე იხრწნება სული ბილწი და ბოროტი აზრების შეთვისებით და ამავდროულად ...
იხილეთ სრულად
სული უნდა შევინახოთ და ყოველნაირად დავიცვათ, რათა ბილწ და ბოროტ აზრებთან არ ჰქონდეს ურთიერთობა. როგორც სხეული სხვა სხეულთან შეერთებისას უწმინდურობით სნეულდება, ასევე იხრწნება სული ბილწი და ბოროტი აზრების შეთვისებით და ამავდროულად მასზე თანხმობით. იცოდე, რომ სულში უწმაწური აზრების ქმედებით ფარულად მიმდინარეობს ხრწნა და ცდუნება.
სული უსაზღვროდ ძვირფასია, და ეს სავსებით ნათელია. როცა ქსოვილს ვრეცხავთ, ისეთ საპონს არ ვხმარობთ, რომელიც ქსოვილზე ძვირფასია, არამედ ისეთს, რომელიც იაფია, ან ქსოვილის ღირებულებისა. მაგრამ რით განიბანა და განიწმინდა ადამიანის სული?...
იხილეთ სრულად
სული უსაზღვროდ ძვირფასია, და ეს სავსებით ნათელია. როცა ქსოვილს ვრეცხავთ, ისეთ საპონს არ ვხმარობთ, რომელიც ქსოვილზე ძვირფასია, არამედ ისეთს, რომელიც იაფია, ან ქსოვილის ღირებულებისა. მაგრამ რით განიბანა და განიწმინდა ადამიანის სული? - უფლის სისხლით. რა ღირს უფლის სისხლი? -ფასდაუდებელია. მაშასადამე, ფასდაუდებელია დამიანის სულიც, რომელიც უფლის სისხლით არის განბანილი.
სული ღვთიური შთაბერვაა, იგი ზეციურია და იძულებულია მტვერს შეერიოს; ღვთაებრივი ნათელია ჩაუქრობელი, თუმცა კი მღვიმეშია გამომწყვდეული. ბრძანა სიტყვამ (ღმერთმა) და აიღო ახალშექმნილი მიწის პეშვი, უკვდავი ხელებით გამოძერწა ჩემი ხატება დ...
იხილეთ სრულად
სული ღვთიური შთაბერვაა, იგი ზეციურია და იძულებულია მტვერს შეერიოს; ღვთაებრივი ნათელია ჩაუქრობელი, თუმცა კი მღვიმეშია გამომწყვდეული. ბრძანა სიტყვამ (ღმერთმა) და აიღო ახალშექმნილი მიწის პეშვი, უკვდავი ხელებით გამოძერწა ჩემი ხატება და მასში უხილავი ღვთაებრივი ნაკადი - სული წარმართა, რითაც თავის სიცოცხლესთან წილნაყარი გამხადა.
სულიც, რომელიც ღმერთმა იმგვარად შექმნა, რომ თუ ხშირად არ ისმენს ამაღლებულისა და საკვირველის შესახებ, ძილქუშსა და მცონარებას ეძლევა. და მხოლოდ ამგვარად: კითხვითა და ღირსეულ ამბავთა თხრობით განაგდებს დავიწყებას და ძველ შენობას განაა...
იხილეთ სრულად
სულიც, რომელიც ღმერთმა იმგვარად შექმნა, რომ თუ ხშირად არ ისმენს ამაღლებულისა და საკვირველის შესახებ, ძილქუშსა და მცონარებას ეძლევა. და მხოლოდ ამგვარად: კითხვითა და ღირსეულ ამბავთა თხრობით განაგდებს დავიწყებას და ძველ შენობას განაახლებს.
"სულსა აქვს სიღრმე ფრიადი", - ეს სიღრმე მდგომარეობს გონებრივი სისპეტაკით სულიერ ხედვათა საიდუმლოებაში, რომელიც, აქაცა განწმენდილ, მაღალ საზომზე მყოფ დიდ მამებს, ზესთა გრძნობითი მადლი სულიწმიდის მოვლენით ენიჭებოდა. ხედვიდენ ხედვათა...
იხილეთ სრულად
"სულსა აქვს სიღრმე ფრიადი", - ეს სიღრმე მდგომარეობს გონებრივი სისპეტაკით სულიერ ხედვათა საიდუმლოებაში, რომელიც, აქაცა განწმენდილ, მაღალ საზომზე მყოფ დიდ მამებს, ზესთა გრძნობითი მადლი სულიწმიდის მოვლენით ენიჭებოდა. ხედვიდენ ხედვათა დიდ საკვირველებათა და ასეთი საკვირველებითი ხედვა და გამოცხადება თანდათანობით ღრმავდებოდა მათი შინაგანში დაუსრულებელად, რაზედაც იგივე მაკარი იტყვის: "სულნი უვნებელნი მარადის საწადელისა მიმართ განუძღომელად მიისწრაფვიან და...
უნდა ვიცოდეთ, რომ ყოველ ადამიანს აქვს სული, რომელსაც ჭეშმარიტების შეცნობა სწყურია, შია ჭეშმარიტი სიკეთე. ის, ვინც სხვა ადამიანებს ჭეშმარიტების გზას მიასწავლის, უდიდეს საქმეს აღასრულებს, ღვთისთვის სათნოს, მოყვასისთვის სარგებლობის მ...
იხილეთ სრულად
უნდა ვიცოდეთ, რომ ყოველ ადამიანს აქვს სული, რომელსაც ჭეშმარიტების შეცნობა სწყურია, შია ჭეშმარიტი სიკეთე. ის, ვინც სხვა ადამიანებს ჭეშმარიტების გზას მიასწავლის, უდიდეს საქმეს აღასრულებს, ღვთისთვის სათნოს, მოყვასისთვის სარგებლობის მომტანს და საკუთარი თავისთვის კი მაცხოვნებელს.
სხეულს სული ანიჭებს სიცოცხლეს, სულს კი ღმერთი. მაშასადამე, ჭეშმარიტი ცხოვრებით მხოლოდ ის სული ცხოვრობს, რომელშიც სულიერად მკვიდრობს შემოქმედი ღმერთი მადლის მიერ.