დაწყევლილია კაცი, რომელიც კერპს აკეთებს და დგამს “დაფარულსა შინა” (2 სჯულ. 27, 15); ისიც დაწყევლილია, ვინც ვერცხლისმოყვარების ვნებითაა შეპყრობილი. პირველი უსარგებლო გამონადნობს ეთაყვანება, ეს კი სიმდიდრეზე ოცნებას ატარებს კერპის ს...
იხილეთ სრულად
დაწყევლილია კაცი, რომელიც კერპს აკეთებს და დგამს “დაფარულსა შინა” (2 სჯულ. 27, 15); ისიც დაწყევლილია, ვინც ვერცხლისმოყვარების ვნებითაა შეპყრობილი. პირველი უსარგებლო გამონადნობს ეთაყვანება, ეს კი სიმდიდრეზე ოცნებას ატარებს კერპის სანაცვლოდ.
ეს ქონება უფლისაა, რა გზითაც არ უნდა იყოს შეგროვილი, და თუკი ჩვენ მისგან გლახაკებს მივცემთ, დიდ სიმდიდრეს შევიძენთ. ღმერთმა დაუშვა სხვებზე მეტი გქონოდა არა იმისთვის, რომ სიძვაში, მემთვრალეობაში, ნაყროვანებაში, ძვირფას სამოსელსა და...
იხილეთ სრულად
ეს ქონება უფლისაა, რა გზითაც არ უნდა იყოს შეგროვილი, და თუკი ჩვენ მისგან გლახაკებს მივცემთ, დიდ სიმდიდრეს შევიძენთ. ღმერთმა დაუშვა სხვებზე მეტი გქონოდა არა იმისთვის, რომ სიძვაში, მემთვრალეობაში, ნაყროვანებაში, ძვირფას სამოსელსა და განცხრომის სხვა საგნებში დაგეხარჯა, არამედ იმისთვის, რომ გაჭირვებულთათვის გაგენაწილებინა
“ვერვის ხელეწიფების ორთა უფალთა მონებად” (მთ. 6, 24), ვინაიდან ისინი ურთიერთსაწინაღმდეგო რამეს ქადაგებენ. ქრისტე გვეუბნება: „დაინდე ღატაკი“, მამონა კი ჩაგვაგონებს: „წაართვი მას, რაც გააჩნია“; ქრისტე გვეუბნება: „დახარჯე შენი ქონება...
იხილეთ სრულად
“ვერვის ხელეწიფების ორთა უფალთა მონებად” (მთ. 6, 24), ვინაიდან ისინი ურთიერთსაწინაღმდეგო რამეს ქადაგებენ. ქრისტე გვეუბნება: „დაინდე ღატაკი“, მამონა კი ჩაგვაგონებს: „წაართვი მას, რაც გააჩნია“; ქრისტე გვეუბნება: „დახარჯე შენი ქონება ღარიბებზე“, მამონა კი ჩაგვაგონებს: „ისიც წაართვი, რაც აქვს“.
წმ. ეკლესია ქრისტიანეს, სხვათაშორის ვალად უდებს ლოცვასა და სასულიერო შინარსის წიგნების კითხვას; და მართლაც რომ აუცილებლად საჭიროა ესა ქრისტიანისთვის; მას დიდი, ფრიად დიდი სარგებლობა მოქვს ადამიანისათვის. ლოცვაში, თუ იგი წრფელი, ღრ...
იხილეთ სრულად
წმ. ეკლესია ქრისტიანეს, სხვათაშორის ვალად უდებს ლოცვასა და სასულიერო შინარსის წიგნების კითხვას; და მართლაც რომ აუცილებლად საჭიროა ესა ქრისტიანისთვის; მას დიდი, ფრიად დიდი სარგებლობა მოქვს ადამიანისათვის. ლოცვაში, თუ იგი წრფელი, ღრმა და მხურვალეა, სული მაღლდება, გონება ივლტის ღვთისადმი, გული ივსება სიხარულითა და ადამიანი გრძნობს ღვთის სიახლოვეს. ზეციური მამა დაინახავს თუ არა აღფრთოვანებულ სულს, მისდამი მტოლველსა და მსურველს მასთან შეერთებისა, თავი...
ახალგაზრდა ყმაწვილი ეძებს თავისთვის პატარძალს, გოგონა ეძებს საქმროს. ესაა მიწიერი ცხოვრება, ღვთის კურთხეული. მაგრამ ის სული, რომელსაც გამოირჩევს უფალი და აგრძნობინებს ღმერთის სიყვარული სიტკბოებას, ამქვეყნიურ ამაოებას არაფრად მიიჩნ...
იხილეთ სრულად
ახალგაზრდა ყმაწვილი ეძებს თავისთვის პატარძალს, გოგონა ეძებს საქმროს. ესაა მიწიერი ცხოვრება, ღვთის კურთხეული. მაგრამ ის სული, რომელსაც გამოირჩევს უფალი და აგრძნობინებს ღმერთის სიყვარული სიტკბოებას, ამქვეყნიურ ამაოებას არაფრად მიიჩნევს და არ ეჯაჭვება. მას არ შეუძლია შეიყვაროს მიწიერი; მთელი მისი გონება ზეციურისკენაა.
ვერცხლისმოყვარე კაცი არის თვით უსამართლო, მას არაფერი არ მოუტანია ამქვეყნად და იმდენს ზრუნავს ქვეყნიურ საუნჯეზე, რომ თითქოს ყველაფრის წაღება შეეძლოს ამ ქვეყნიდან.
