განსაცდელებთან ბრძოლის ყველაზე უებარი წამალი კი სწორედ ამის ხსოვნაა - ხსოვნა გარდაცვალებისა. გარდაცვალება, როგორც გითხარით, არის არა დასასრული, არამედ მარადისობაში გამავალი კარიბჭე. ამიტომ ხსოვნა გარდაცვალებისა ამასთანავე არის ხსო...
იხილეთ სრულად
განსაცდელებთან ბრძოლის ყველაზე უებარი წამალი კი სწორედ ამის ხსოვნაა - ხსოვნა გარდაცვალებისა. გარდაცვალება, როგორც გითხარით, არის არა დასასრული, არამედ მარადისობაში გამავალი კარიბჭე. ამიტომ ხსოვნა გარდაცვალებისა ამასთანავე არის ხსოვნა იმ სიდიადეში შესვლისა, რომელიც თითოეულ ჩვენგანს ელოდება. მაგრამ ჩვენ ასევე უნდა გვქონდეს ხსოვნა საშინელი სამსჯავროსი და იმისაც, რომ ჩვენ შეიძლება დავიღუპოთ. ყოველივე ამის ხსოვნა აფერმკრთალებს, აცამტვერებს ყოველგვარ პ...
ჩვენი თავმოყვარეობა ყოველივე ბოროტების ძირია. გულღრძოობა, შური, სიძულვილი და მსგავსი ვნებები იმალებიან, იბადებიან და აღმოცენდებიან თავმოყვარეობის შინაგანი პირიდან. რის გამოა ადამიანი ცუდი? იმის გამო, რომ ივიწყებს, მის ზემოთ რომ ღმ...
იხილეთ სრულად
ჩვენი თავმოყვარეობა ყოველივე ბოროტების ძირია. გულღრძოობა, შური, სიძულვილი და მსგავსი ვნებები იმალებიან, იბადებიან და აღმოცენდებიან თავმოყვარეობის შინაგანი პირიდან. რის გამოა ადამიანი ცუდი? იმის გამო, რომ ივიწყებს, მის ზემოთ რომ ღმერთია.
ჩვენ ვიცით, რომ ბოროტს არა აქვს არსი, არც სხვა რამ დასაბამი, თუ არ გონიერ ქმნილებათა დაცემისა, ცთუნებისა, რომლებმაც ბოროტად გამოიყენეს ღმერთისაგან მონიჭებული თავისუფალი ნება.
ყოველნაირად ეცადე ადამიანთა მიმართ ბოროტებისაგან სული განიწმიდო. რამეთუ თუკი ადამიანების მიმართ ბოროტებას დაიგროვებ, იგროვებ შხამს, რომელიც ადრე თუ გვიან შენში ადამიანს მოკლავს.
მთელი ძალისხმევით აღზარდე საკუთარ თავში სიკეთე ადამი...
იხილეთ სრულად
ყოველნაირად ეცადე ადამიანთა მიმართ ბოროტებისაგან სული განიწმიდო. რამეთუ თუკი ადამიანების მიმართ ბოროტებას დაიგროვებ, იგროვებ შხამს, რომელიც ადრე თუ გვიან შენში ადამიანს მოკლავს.
მთელი ძალისხმევით აღზარდე საკუთარ თავში სიკეთე ადამიანების მიმართ, მეტად დაატანე ძალა შენს გამშრალ სულს და წყლის წვეთებივით ყოველთვის გამოადენ სიკეთეს, მტრების გამართლებას, ეს კი ნიშნავს, რომ სიკეთით მათზე სულიერად გაიმარჯვებ.
ყოველი მანკიერება ბოროტებაა და სულისათვის მავნებელი, მაგრამ განსაკუთრებით მქისე და დამღუპველია თავის მართლება და კამათის სიყვარული. სწორედ ამიტომაც არის, რომ ეშმაკი გაიძულებს წინააღუდგე, შეეკამათო თავის გასამართლებლად, ვინაიდან იც...
იხილეთ სრულად
ყოველი მანკიერება ბოროტებაა და სულისათვის მავნებელი, მაგრამ განსაკუთრებით მქისე და დამღუპველია თავის მართლება და კამათის სიყვარული. სწორედ ამიტომაც არის, რომ ეშმაკი გაიძულებს წინააღუდგე, შეეკამათო თავის გასამართლებლად, ვინაიდან იცის, რომ თუ დაითმენ და არ იმართლებ თავს, გამართლებული იქნები უფლისაგან.
ალბათ, დადგება დრო, როდესაც ჩვენ ყველანი დავიხოცებით, მოვკვდებით, სულით შევიყრებით ღვთის წინაშე, გაგვასამართლებს უფალი... ასე იქნება განკითხვის დღესაც გადაიშლება ჩვენი ცხოვრების წიგნი, ჩვენ ვინატრებთ, რომ მიწა გასკდეს და დავეფაროთ...
იხილეთ სრულად
ალბათ, დადგება დრო, როდესაც ჩვენ ყველანი დავიხოცებით, მოვკვდებით, სულით შევიყრებით ღვთის წინაშე, გაგვასამართლებს უფალი... ასე იქნება განკითხვის დღესაც გადაიშლება ჩვენი ცხოვრების წიგნი, ჩვენ ვინატრებთ, რომ მიწა გასკდეს და დავეფაროთ, მაგრამ ეს არ მოხდება შიშველი კეთილ საქმეთაგან დავდგებით და მივცემთ პასუხს ჩვენს უფალს. იქ ჩვენი ცრემლი, სინანული აღარაფერს აღარ მოგვიტანს.
და თუ იკითხო:
- სიკვდილი რაი არს, ანუ რის არსებისაგანი არს?
მე გითხრა შენ: სიკვდილი ვითარცა არარაი არს და განმაქარვებელი ჩვენი არს, სიკვდილი არსება უჩინო არს და ხილულისა არსებისა ჩვენისა უჩინო მყოფელი არს; სიკვდული უხორცო არ...
იხილეთ სრულად
და თუ იკითხო:
- სიკვდილი რაი არს, ანუ რის არსებისაგანი არს?
მე გითხრა შენ: სიკვდილი ვითარცა არარაი არს და განმაქარვებელი ჩვენი არს, სიკვდილი არსება უჩინო არს და ხილულისა არსებისა ჩვენისა უჩინო მყოფელი არს; სიკვდული უხორცო არს და ხორცთა ჩვენთა დამადნობელი არს და სულთა ჩვენთა წარმტაცებელი არს; სიკვდილსა ძარღვი არა ასხენ და ნაწევართა ჩვენთა დამხსნელი არს; სიკვდილსა ძვალნი არა აქვს და ძვალთა ჩვენთა განმაშიშვლებელი არს; სიკვდილი უხმო და უსიტყვო არს და...
გადარჩენა ასე იწყება: ადამიანმა უნდა დაუტეოს თვისი ნება და გულისხმისყოფა და შეიქმნება ღმრთის ნებისა და ზრახვის აღმასრულებელი. ღმრთის ნებას ვერ შევიცნობთ გულისხმისყოფის გარეშე, და ეს უნდა ხდებოდეს არა საკუთარი, არამედ იმათი განსჯის...
იხილეთ სრულად
გადარჩენა ასე იწყება: ადამიანმა უნდა დაუტეოს თვისი ნება და გულისხმისყოფა და შეიქმნება ღმრთის ნებისა და ზრახვის აღმასრულებელი. ღმრთის ნებას ვერ შევიცნობთ გულისხმისყოფის გარეშე, და ეს უნდა ხდებოდეს არა საკუთარი, არამედ იმათი განსჯის საფუძველზე, ვისაც საამისო ცოდნაც აქვს და გამოცდილებაც, სხვაგვარად ხსნა შეუძლებელია: ისიც კი, რაც ჩვენ სიკეთედ მიგვაჩნია, ყოველთვის არ არის კეთილი, ან იმის გამო, რომ უდროოდ აღესრულება, ან კიდევ იმიტომ, რომ არ გვჭირდება.
