თუ არ გამოიყენა თავისი მახვილი გონება სიკეთისთვის კაცმა, ეს უფლება თავისთავად ეძლევა ეშმაკს. თუ სულიერად არ შრომობს, ადამიანი რყვნის სიკეთეს და ბოროტებას, მაშინ ეშმაკი კი არა – ადამიანი აკეთებს. ვთქვათ, ვიღაც გონიერია, მაგრამ გონე...
იხილეთ სრულად
თუ არ გამოიყენა თავისი მახვილი გონება სიკეთისთვის კაცმა, ეს უფლება თავისთავად ეძლევა ეშმაკს. თუ სულიერად არ შრომობს, ადამიანი რყვნის სიკეთეს და ბოროტებას, მაშინ ეშმაკი კი არა – ადამიანი აკეთებს. ვთქვათ, ვიღაც გონიერია, მაგრამ გონებით არ მუშაობს, ზარმაცობს. თუ გონება არ ამუშავა, მერე რა, რომ გონება აქვს?
თუ გონება სულიერი სწავლებისას ჩვენთან არ არის, ე.ი. თუ დაფანტულია, სრულიად გამოუსადეგარია ჩვენთვის, დროსაც ამაოდ ვკარგავთ და თავსაც ვაწვალებთ, ვერაფერს ვერ ვიმახსოვრებთ და ვემსგავსებით სტამბის მუშას, რომელსაც შრიფტისთვის საღებავის...
იხილეთ სრულად
თუ გონება სულიერი სწავლებისას ჩვენთან არ არის, ე.ი. თუ დაფანტულია, სრულიად გამოუსადეგარია ჩვენთვის, დროსაც ამაოდ ვკარგავთ და თავსაც ვაწვალებთ, ვერაფერს ვერ ვიმახსოვრებთ და ვემსგავსებით სტამბის მუშას, რომელსაც შრიფტისთვის საღებავის წასმა დავიწყნია, საბეჭდავი მანქანა კი ტყუილად რახრახებს, ვერაფერს ბეჭდავს.
თუ ფხიზლად არ ვართ, გონებას ვკარგავთ (დემონი გვტაცებს), და ვრჩებით სხეულის ამარა, გონების გარეშე, გამოყეყეჩებული, და შემდეგ, როცა გონს მოვეგებით, გონება დახავსებული აღმოჩნდება, და მასში ეშმაკი ადვილად აჩაღებს ცეცხლს, თვითონ დახტის...
იხილეთ სრულად
თუ ფხიზლად არ ვართ, გონებას ვკარგავთ (დემონი გვტაცებს), და ვრჩებით სხეულის ამარა, გონების გარეშე, გამოყეყეჩებული, და შემდეგ, როცა გონს მოვეგებით, გონება დახავსებული აღმოჩნდება, და მასში ეშმაკი ადვილად აჩაღებს ცეცხლს, თვითონ დახტის ამ ცეცხლის გარშემო და დამცინავად ხარხარებს. გონება რომ არ დავკარგოთ, საჭიროა განუწყვეტლივ შევიწოვოთ ქრისტეს ტკბილი სახელი. მხოლოდ ასე მივაღწევთ წარმატებებს. ვინაიდან გონების არქონა გვამსგავსებს უპატრონო სახლს, რომელსაც ...
რა მადლია ქვეყანაზე, რომ ყველა სხვა მადლი იქიდამ გამოდიოდეს, როგორც სხივები მზისაგან? მწამს და ვაღიარებ, რომ ამმისთანა მადლი - მადლია სიბრალულისა. მადლსაც სიმართლისას, პატიოსნებისას, სიყვარულისას, ნუგეშცემისას, ერთმანეთის განკითხვ...
იხილეთ სრულად
რა მადლია ქვეყანაზე, რომ ყველა სხვა მადლი იქიდამ გამოდიოდეს, როგორც სხივები მზისაგან? მწამს და ვაღიარებ, რომ ამმისთანა მადლი - მადლია სიბრალულისა. მადლსაც სიმართლისას, პატიოსნებისას, სიყვარულისას, ნუგეშცემისას, ერთმანეთის განკითხვისას, შეწყნარებისას, შენდობისას, - დასაბამად, სათავედ სიბრალულის მადლი აქვს. თუ გებრალება, უსამართლობას ვერ უზამ; თუ გებრალება, უნამუსოდ ვერ მოექცევი; თუ გებრალება, გეყვარება კიდეც; თუ გებრალება, ნუგეშსაცა სცემ; თუ გებრა...
მამაო ჩვენო
ყოველივე ჭეშმარიტისა ქოისტიანობის პირველი დასამტკიცებელი და შესაწყნარებელი, ყოველთავე უწყით, ესე არს ორი ესე: პირველად, სარწმუნოება მართალი და მეორედ, საქმენი კეთილნი, ვითარცა დასწერს. მაგრამ ეს საუფო ლოცვა ვინათ...
იხილეთ სრულად
მამაო ჩვენო
ყოველივე ჭეშმარიტისა ქოისტიანობის პირველი დასამტკიცებელი და შესაწყნარებელი, ყოველთავე უწყით, ესე არს ორი ესე: პირველად, სარწმუნოება მართალი და მეორედ, საქმენი კეთილნი, ვითარცა დასწერს. მაგრამ ეს საუფო ლოცვა ვინათგან უფალმან იესომ წმიდასა სახარებასა შინა დაგვიწერა, ვითარმედ "რაჟამს ილოცვიდეთ, ესრეთ ჰსთქუათ: მამაო ჩვენო..." ეს დიახ, მტკიცედ მისაღებელი და შესაწყნარებელი არის. ამისთვის პირველად წინას სიტყვასა ამას დაგვარიგებს და გვიბრძანე...
ის, ვინც თავის გონიერებას საღმრთო საქმეზე კი არა – ცბიერებაზე ხარჯავს, საკუთარ თავს ეშმაკს გადასცემს. მისთვის უმჯობესი იყო, საერთოდ დაეკარგა გონება, რომ საშინელი სამსჯავროს დღეს დანაშაულის შემამსუბუქებელი მდგომარეობა ჰქონოდა.
მარად იღვიძებდით, რათა გონება დაიცვათ, რამეთუ უკვდავი სულის სიცოცხლეცა და სიკვდილიც გულმოდგინებასა და უდებებაზეა დამოკიდებული.
ყველაფერი გონების წარმოსახვითი ნაწილიდან იწყება. არ არსებობს ისეთი ცოდვა ან სათნოება, რომ მისი ამოსავალ...
იხილეთ სრულად
მარად იღვიძებდით, რათა გონება დაიცვათ, რამეთუ უკვდავი სულის სიცოცხლეცა და სიკვდილიც გულმოდგინებასა და უდებებაზეა დამოკიდებული.
ყველაფერი გონების წარმოსახვითი ნაწილიდან იწყება. არ არსებობს ისეთი ცოდვა ან სათნოება, რომ მისი ამოსავალი არ იყოს გონების წარმოსახვითი ნაწილი. მაშასადამე, გადარჩენის წმიდა მიზანი ამ გონიერი საწყისის კეთილად დაცვით მიიღწევა.
სულიერი სიფხიზლის მთავარი მნიშვნელობა ვნებიანი წარმოსახვებისაგან გონების სუფთად დაცვასა და ეშმაკის ყ...
მაშ ასე, გონება სულის იკონომოსია, რომელსაც მოაქვს საკვები – ის, რასაც შენ აძლევ მას. როცა გონება სიმშვიდეშია და შენ მას იმ კეთილს აძლევ, რაც მას უნდა, იგი ამას გულში ჩაუშვებს. თავიდან იგი იწმინდება იმ ცრურწმენათაგან, რომლებზეც ამს...
იხილეთ სრულად
მაშ ასე, გონება სულის იკონომოსია, რომელსაც მოაქვს საკვები – ის, რასაც შენ აძლევ მას. როცა გონება სიმშვიდეშია და შენ მას იმ კეთილს აძლევ, რაც მას უნდა, იგი ამას გულში ჩაუშვებს. თავიდან იგი იწმინდება იმ ცრურწმენათაგან, რომლებზეც ამსოფლად იყო დამოკიდებული, თავისუფლდება ყოფითი საზრუნავისაგან და, განუწყვეტლივ წარმოთქვამს რა ლოცვას, სრულიად აღარ მიმოიტაცება. და მაშინ ხვდები, რომ იგი განიწმინდა. რადგან უკვე აღარ იდრიკება უკეთურისა და უწმინდურისაკენ, რომ...
მაშ ასე, როცა შენ გონებას აწვდი რაიმე კარგს, იმას რაც მოსწონს, მას ძალა ემატება, ისევე, როგორც სხეულს – კარგი საკვებისგან, რომელსაც იღებს. მაგრამ როცა აძლევ მხოლოდ იმას რაც შენთვის ხელმისაწვდომია, მაშინ ნაცვლად განათლებისა, იგი ბნ...
იხილეთ სრულად
მაშ ასე, როცა შენ გონებას აწვდი რაიმე კარგს, იმას რაც მოსწონს, მას ძალა ემატება, ისევე, როგორც სხეულს – კარგი საკვებისგან, რომელსაც იღებს. მაგრამ როცა აძლევ მხოლოდ იმას რაც შენთვის ხელმისაწვდომია, მაშინ ნაცვლად განათლებისა, იგი ბნელდება; ასევე, როცა ის იღლება, დასვენებას ითხოვს.