უფალი გარდამოვიდა ზეციდან, რათა საქმით ეჩვენებინა ჩვენთვის, რომ ღმრთისთვის არ არსებობს არც ელინი, არც ბარბაროსი, არც იუდეველი. იგი განხორციელდა, რათა აღესრულებინა ყველა ადამიანის ერთობა ღმერში
უფლისაა მთელი დედამიწა, იგი ყველგან მყოფია, მაგრამ უფალი განსაკუთრებით ეკლესიაში უახლოვდება ადამიანს. ეკლესიის საიდუმლოებებში ადამიანი თავისუფლდება სულიერი სიბრმავისგან და სულიერი ცის მარადიულ, უქმნელ ნათელს ჭვრეტს
... ჩვენ გვაბრმავებს აგრეთვე ბოროტება. აკი პირდაპირ წერია სახარებაში: "მოძულე ძმისა თვისისა ბნელსა შინა ვალს". სანამ ჩვენს გულში მტრობას და ბოროტებას აქვს ადგილი, ბრმები ვართ. ბოროტება ადამიანის გულზე დადებული ლოდია. რამდენადაც უნ...
იხილეთ სრულად
... ჩვენ გვაბრმავებს აგრეთვე ბოროტება. აკი პირდაპირ წერია სახარებაში: "მოძულე ძმისა თვისისა ბნელსა შინა ვალს". სანამ ჩვენს გულში მტრობას და ბოროტებას აქვს ადგილი, ბრმები ვართ. ბოროტება ადამიანის გულზე დადებული ლოდია. რამდენადაც უნდა ვიმართლოთ თავი და გავაშავოთ ჩვენი შეურაცხმყოფელი, ამით მაინც ვერ დავმშვიდდებით, პირიქით, ჩვენს გულში თითქოს ცხელი, აზვირთებული, მარილიანი ზღვის დუღილს შევიგრძნობთ. და თუ მივუტევებთ მოძულეს, მივუტევებთ მთელი გულით, საბ...
ბრმები არიან ისინი, ვინც რელიგიაში მხოლოდ წესებს ხედავენ. მათ თავისთავად, ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს. წესები, საეკლესიო მღვდელმსახურება ეკლესიის სიმბოლური ენაა, ის სულიერი არხებია, რომელთა საშუალებით გადმოდის ღმრთის მადლი და ენე...
იხილეთ სრულად
ბრმები არიან ისინი, ვინც რელიგიაში მხოლოდ წესებს ხედავენ. მათ თავისთავად, ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს. წესები, საეკლესიო მღვდელმსახურება ეკლესიის სიმბოლური ენაა, ის სულიერი არხებია, რომელთა საშუალებით გადმოდის ღმრთის მადლი და ენერგია. მაგრამ წესებს არ შეუძლიათ ჩვენი ცხოვრების შეცვლა, მორწმუნედ გახდომა. ამისათვის საჭიროა შეიცვალოს ჩვენი დამოკიდებულება ადამიანების მიმართ, გავხდეთ სხვა ადამიანი, მახარებლის სიტყვით - "ახალი ქმნილება". ცდებიან ისინი,...
ჩვენ მორწმუნეები ვართ, ქრისტიანები, მაგრამ შეიძლება ჩვენც ვიყოთ ბრმები. ადამიანს აბრმავებს ამპარტავნება. იოანე ღმრთისმეტყველის "გამოცხადებაში" სულიწმიდა ამპარტავნებაში ამხელს ლაოდიკიის ეკლესიის ეპისკოპოსს: "შენ ვერ გულისხმა-ჰყოფ, ...
იხილეთ სრულად
ჩვენ მორწმუნეები ვართ, ქრისტიანები, მაგრამ შეიძლება ჩვენც ვიყოთ ბრმები. ადამიანს აბრმავებს ამპარტავნება. იოანე ღმრთისმეტყველის "გამოცხადებაში" სულიწმიდა ამპარტავნებაში ამხელს ლაოდიკიის ეკლესიის ეპისკოპოსს: "შენ ვერ გულისხმა-ჰყოფ, რამეთუ შიშველი და ბრმა ხარ". ამპარტავნება ადამიანს ღმრთისაგან აუცხოებს
ხშირად გვიჩნდება ეჭვი ღმრთის არსბობის შესახებ. ზოგიერთებს აინტერესებთ, არსებობს თუ არა ღმრთის არსებობის დამამტკიცებელი საბუთი. ღმრთისმეტყველნი გვამცნობენ, რომ არსებობს რამდენიმე მტკიცება, უფრო სწორად, რამდენიმე მოწმობა ამის შესახე...
იხილეთ სრულად
ხშირად გვიჩნდება ეჭვი ღმრთის არსბობის შესახებ. ზოგიერთებს აინტერესებთ, არსებობს თუ არა ღმრთის არსებობის დამამტკიცებელი საბუთი. ღმრთისმეტყველნი გვამცნობენ, რომ არსებობს რამდენიმე მტკიცება, უფრო სწორად, რამდენიმე მოწმობა ამის შესახებ:ღმრთის არსებობის ისტორიული დასაბუთება, კერძოდ: ყოველ დროსა და ყველა ხალხში არსბობდა რელიგიური გრძნობა, მუდამ შენდებოდა ტაძრები, საკურთხევლები, აღევლინებოდა ლოცვა. არ არსებობს ტომი, რაც უნდა შორს, მიუვალ ადგილებში ცხოვრ...
ყოველი ჩვენგანის გვერდით დგას მაცდური, დემონი. ჩვენ ყველა თითქოს უფსკრულის პირას, სულიერი საფრთხის წინაშე ვდგავართ. ამპარტავანს ეს ავიწყდება. იგი ჰგავს ავადმყოფს, რომელსაც თავი ჯანმრთელი გქონია. მისი ტრაგედია ისაა, რომ დემონის ძალ...
იხილეთ სრულად
ყოველი ჩვენგანის გვერდით დგას მაცდური, დემონი. ჩვენ ყველა თითქოს უფსკრულის პირას, სულიერი საფრთხის წინაშე ვდგავართ. ამპარტავანს ეს ავიწყდება. იგი ჰგავს ავადმყოფს, რომელსაც თავი ჯანმრთელი გქონია. მისი ტრაგედია ისაა, რომ დემონის ძალაუფლების ქვეშ ექცევა და მისი ყურმოჭრილი მონა ხდება. წმინდანები მრავალგვარი ნიჭით იყვნენ დაჯილდოებული, მაგრამ იცოდნენ, რომ ნიჭი ღმრთისგანაა, საკუთარი თავი კი უღირსად მიაჩნდათ. ჩვენ ყველაფერი ჩვენი გვგონია. ამჟამად აშკარად...
ამაყი ვერც სიმშვიდეს მოიპოვებს, ვერც ბედნიერებას. იგი კოლფლიქტშია გარემომცველ სამყაროსთან - თავისი თავი ჰგონია სამყაროს ცენტრი, და რაკი შეუძლებელია, ეს სხვებსაც დააჯეროს, შინაგანად ნაწყენი და შეურაცხყოფილია. ამაყი პატივს არავის სც...
იხილეთ სრულად
ამაყი ვერც სიმშვიდეს მოიპოვებს, ვერც ბედნიერებას. იგი კოლფლიქტშია გარემომცველ სამყაროსთან - თავისი თავი ჰგონია სამყაროს ცენტრი, და რაკი შეუძლებელია, ეს სხვებსაც დააჯეროს, შინაგანად ნაწყენი და შეურაცხყოფილია. ამაყი პატივს არავის სცემს, რადგან სიამაყე სხვებთან მიმართებით საკუთარი უპირატესობის ცრუ შეგრძნებაცაა. ამაყი მოძალადეა. ძალადობა სხვადასხვა ფორმებსა და მასშტაბებში ვლინდება, ძალზე ხშირად - ოჯახშიც. ჩვენს დროში ოჯახების არამყარობის ერთერთი მიზე...
ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ ძველი ფარისევლები. საეროდ, სახარებაში ჩვენ ჩვენი ყველა კითხვის პასუხს ვიპოვით, თუკი ყურადღებით წავიკითხავთ. პარისევლები მოელოდნენ მესიას, მაგრამ როცა იგი მოევლინა ქვეყანას, არ სცნეს. რატ...
იხილეთ სრულად
ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ ძველი ფარისევლები. საეროდ, სახარებაში ჩვენ ჩვენი ყველა კითხვის პასუხს ვიპოვით, თუკი ყურადღებით წავიკითხავთ. პარისევლები მოელოდნენ მესიას, მაგრამ როცა იგი მოევლინა ქვეყანას, არ სცნეს. რატომ? - მათ, არსებითად არ სჭირდებოდათ მხსნელი, ვერ გრძნობდნენ თავიანთ საერთო საკაცობრიო დაცემას, სინანულის აუცილებლობას. ამიტომაც ქრისტე - სიყვარულისა და სინანულის მქადაგებელი - მათში მხოლოდ გაღიზიანებას იწვევდა, რაც შემდე...
მდაბალი თავის კნინ ადამიანურ ძალებს ღმრთის შემწეობით ივსებს. ამაყი შინაგანად უარყოფს ღმრთის შემწეობას, მუდამ კმაყოფილია საკუთარი თავით, თითქოს არაფერი სჭირდება, ფიქრობს - ჩემი ძალებით, ჩემი ღირსებებით მოვიპოვებ ზეციურ სასუფეველსო....
იხილეთ სრულად
მდაბალი თავის კნინ ადამიანურ ძალებს ღმრთის შემწეობით ივსებს. ამაყი შინაგანად უარყოფს ღმრთის შემწეობას, მუდამ კმაყოფილია საკუთარი თავით, თითქოს არაფერი სჭირდება, ფიქრობს - ჩემი ძალებით, ჩემი ღირსებებით მოვიპოვებ ზეციურ სასუფეველსო. მას ღმერთზე დამოკიდებულების გრძნობა არა აქვს და საკუთარ თავს შესტრფის. ამაყს არ შეუძლია ქრისტიანი გახდეს, რამეთუ ემოციურად და სულიერად უცხოა ქრისტესთვის