სიკვდილის ხსოვნა თავიდან საშინელი გვეჩვენება, მაგრამ როცა ადამიანი მას ეჩვევა, გრძნობს, რომ ეს ხსოვნა მას ამასოფლის მონობისაგან, ვნებების ბორკილებისაგან, დამთრგუნველი აზრებისაგან ათავისუფლებს, რომლებიც მას ტვირთივით აწევს. იგი ამ ...
იხილეთ სრულად
სიკვდილის ხსოვნა თავიდან საშინელი გვეჩვენება, მაგრამ როცა ადამიანი მას ეჩვევა, გრძნობს, რომ ეს ხსოვნა მას ამასოფლის მონობისაგან, ვნებების ბორკილებისაგან, დამთრგუნველი აზრებისაგან ათავისუფლებს, რომლებიც მას ტვირთივით აწევს. იგი ამ ხსოვნის სიყვარულს იწყებს, ის ბრძენ და ერთგულ მეგობრად წარმოუდგება, რომელიც მზადაა მწუხარებაში ანუგეშოს იგი და რაც ყველაზე მთავარია, სიკვდილის ხსოვნა ადამიანს ასწავლის, რომ მიმადლებული სიცოცხლის ჭეშმარიტი აზრი არა მიწიერ ...
სიკვდილის ხსოვნა უპირველესი ასკეტური წესია. წმ. პავლე მოციქული წერს: „და ნუ დაითვრებით ღვინითა, რომლითა არს სიბილწე“ (ეფ. 5.18), ანუ სიძვა. ამქვეყნიური სიმდიდრე და სიამე იგივე ღვინოა, რომელიც თუმცა კი ათრობს, მაგრამ კაცს ჭეშმარიტ ...
იხილეთ სრულად
სიკვდილის ხსოვნა უპირველესი ასკეტური წესია. წმ. პავლე მოციქული წერს: „და ნუ დაითვრებით ღვინითა, რომლითა არს სიბილწე“ (ეფ. 5.18), ანუ სიძვა. ამქვეყნიური სიმდიდრე და სიამე იგივე ღვინოა, რომელიც თუმცა კი ათრობს, მაგრამ კაცს ჭეშმარიტ სიხარულს არ ანიჭებს. ამ „ღვინოშიცაა“ სიძვა: სული – სასძლო ქრისტესი, მისთვის უცხო მატერიალურსა და მიწიერზე მიტმასნებით ღალატობს ღმერთს და ქვეყანასთან მრუშობს.
და რაჟამს ილოცვიდეთ, ნუ მრავლისმეტყუელ ხართ, ვისარცა-იგი ორგულნი, რამეთუ ჰგონებედ და იტყვედ, ვითარმედ მრავლისმეტყველებითა მათითა ისმინოს მათი. კაცო, რაისათვის შურები, რომლისა სასყიდელი არა მოგაქუს, ანუ რაისათვის სთესავ, რომელი-იგი...
იხილეთ სრულად
და რაჟამს ილოცვიდეთ, ნუ მრავლისმეტყუელ ხართ, ვისარცა-იგი ორგულნი, რამეთუ ჰგონებედ და იტყვედ, ვითარმედ მრავლისმეტყველებითა მათითა ისმინოს მათი. კაცო, რაისათვის შურები, რომლისა სასყიდელი არა მოგაქუს, ანუ რაისათვის სთესავ, რომელი-იგი არა მომკად გიც? ანუ რაისა ეძიებ, რომელსა ვერ მიმთხუევად ხარ?
ხოლო ჩუენდა არა ჯერ-არს მსგავსებაი მათი, არამედ ესრე გუასწავებს თვით იგი თავადი უფალი და იტყვის: "ხოლოთქუენ, რაჟამს ილოცვიდეთ, ესრე თქვით: მამაო, ჩვენო, რომელ...
სხეულებრივი სიკვდილის შემდეგ, ჩვენი პირველი ცოდვისათვის რომ გვეწია სასჯელად, ჩვენი სხეული შესაბამის დროს და დადგენილი წესით აღდგენილ იქნება თავის თავდაპირველ სიმტკიცეში და ამ სიმტკიცეს საკუთარი ნებელობის ძალისხმევით კი არ მოიპოვებ...
იხილეთ სრულად
სხეულებრივი სიკვდილის შემდეგ, ჩვენი პირველი ცოდვისათვის რომ გვეწია სასჯელად, ჩვენი სხეული შესაბამის დროს და დადგენილი წესით აღდგენილ იქნება თავის თავდაპირველ სიმტკიცეში და ამ სიმტკიცეს საკუთარი ნებელობის ძალისხმევით კი არ მოიპოვებს, არამედ ღმერთის მიერ გაძლიერებულ სულთან ხელახალი შეერთების გზით. თავის მხრივ, სულიც თავისი ნებელობით კი არ გაძლიერდება, არამედ – ღმერთის მიერ, რომლითაც იგი დასტკბება. ამიტომაც სული უფრო სრულყოფილი ცხოვრებით ჰგიებს სხეუ...
სულებს ყოველივე ახსოვთ, რაც აქ იყო, როგორც მამები ამბობენ, სიტყვებიც, საქმეებიც, ფიქრებიც და ამათგან არაფრის დავიწყება მაშინ არ შეეძლებათ. ხოლო ფსალმუნში რომ არის ნათქვვამი: „მას დღესა შინა წარწყმდიან ყოველნი ზრახვანი მისნი“ (ფს. ...
იხილეთ სრულად
სულებს ყოველივე ახსოვთ, რაც აქ იყო, როგორც მამები ამბობენ, სიტყვებიც, საქმეებიც, ფიქრებიც და ამათგან არაფრის დავიწყება მაშინ არ შეეძლებათ. ხოლო ფსალმუნში რომ არის ნათქვვამი: „მას დღესა შინა წარწყმდიან ყოველნი ზრახვანი მისნი“ (ფს. 145.4) – აქ იგულისხმება ის, რომ წარწმდიან ამქვეყნიური ზრახვები (ფიქრები) – შენებაზე, ქონებაზე, მშობლებზე, შვილებზე, ყოველგვარ საქმიანობასა და სწავლაზე. ეს ყველაფერი ქრება, როგორც კი სული სხეულიდან გადის, ხოლო რაც სულმა ს...
სიკვდილი უკვდავებაა იმ ადამიანთათვის, რომელთაც იციან შემოქმედი ღმერთი, უცნობელთა და ურწმუნოთათვის კი სიკვდილი ნამდვილად მოკვდომა და დაღუპვაა. ამიტომ ჩვენ ყველაზე მეტად სულიერი დაღუპვისა უნდა გვეშინოდეს, რაც არის კიდეც ღმერთის უცნო...
იხილეთ სრულად
სიკვდილი უკვდავებაა იმ ადამიანთათვის, რომელთაც იციან შემოქმედი ღმერთი, უცნობელთა და ურწმუნოთათვის კი სიკვდილი ნამდვილად მოკვდომა და დაღუპვაა. ამიტომ ჩვენ ყველაზე მეტად სულიერი დაღუპვისა უნდა გვეშინოდეს, რაც არის კიდეც ღმერთის უცნობლობა და ურწმუნოება. ეს უნდა იყოს ყველაზე შესაზარი და საშინელი ადამიანის სულისათვის.
არაფრით არ შეიძლება ლოცვის ჩაგდება სახლში, რადგან ამით ჩვენ ვკარგავთ შესაძლებლობას, რომ უფალს შევხვდეთ. უფალი მოდის მაშინ, როცა მას ეს სურს. არა ისე და მაშინ, როცა შენ გსურს. შენ ფიქრობ: აი, მე მივალ, როცა მომინდება, და მაშინ შევხ...
იხილეთ სრულად
არაფრით არ შეიძლება ლოცვის ჩაგდება სახლში, რადგან ამით ჩვენ ვკარგავთ შესაძლებლობას, რომ უფალს შევხვდეთ. უფალი მოდის მაშინ, როცა მას ეს სურს. არა ისე და მაშინ, როცა შენ გსურს. შენ ფიქრობ: აი, მე მივალ, როცა მომინდება, და მაშინ შევხვდები უფალს. ასე არ გამოვა. ის მოდის მაშინ, როცა მას სურს, და შენგან ითხოვს ყოველჟამიერ მზადყოფნას. ამგვარი ორმხრივი მიმართება, ამგვარი დამოკიდებულება სიყვარულის კანონის შესაბამისობაშია. და თუკი შენ უდარდელად ხარ, არ გაქ...
სხეულის სიკვდილი ადამიანის სიცოცხლის დასასრული არ არის, არამედ მხოლოდ დასაწყისია ადამიანის პიროვნების ახალი მდგომარეობისა, რომელიც სხეულისაგან ცალკე აგრძელებს არსებობას.
