სხეულის სიკვდილი ადამიანის სიცოცხლის დასასრული არ არის, არამედ მხოლოდ დასაწყისია ადამიანის პიროვნების ახალი მდგომარეობისა, რომელიც სხეულისაგან ცალკე აგრძელებს არსებობას.
სხეულიდან გასვლისთანავე სული აღმოჩნდება კეთილ და ბოროტ სულთა შორის და, ჩვეულებისამებრ, იგი მიისწრაფვის იმათკენ, რომელნიც მისთვის სულიერად მახლობელნი არიან, ხოლო თუკი სხეულში ყოფნის დროს იგი ზოგიერთი მათგანის გავლენის ქვეშ იყო, მაშ...
იხილეთ სრულად
სხეულიდან გასვლისთანავე სული აღმოჩნდება კეთილ და ბოროტ სულთა შორის და, ჩვეულებისამებრ, იგი მიისწრაფვის იმათკენ, რომელნიც მისთვის სულიერად მახლობელნი არიან, ხოლო თუკი სხეულში ყოფნის დროს იგი ზოგიერთი მათგანის გავლენის ქვეშ იყო, მაშინ სხეულიდან გასვლის შემდეგაც იგი მათზე დამოკიდებული დარჩება, რაც არ უნდა საძაგელნი აღმოჩნდნენ ის სულები შეხვედრისას.
სხეულთან განშორების შემდგომ სულები უქმად არ არიან და არც ცნობიერებას კარგავენ; ამას ადასტურებს სახარების იგავი მდიდარსა და ლაზარეზე (ლუკ. 16. 22–28)... მიცვალებულთა სულები არათუ თავიანთ ცნობიერებას, არამედ განწყობასაც არ კარგავენ,...
იხილეთ სრულად
სხეულთან განშორების შემდგომ სულები უქმად არ არიან და არც ცნობიერებას კარგავენ; ამას ადასტურებს სახარების იგავი მდიდარსა და ლაზარეზე (ლუკ. 16. 22–28)... მიცვალებულთა სულები არათუ თავიანთ ცნობიერებას, არამედ განწყობასაც არ კარგავენ, ანუ – იმედს, შიშს, სიხარულს, მწუხარებას და ნაწილობრივ უკვე განიცდიან იმას, რასაც საყოველთაო განკითხვაზე მოელიან... სულები უფრო ცოცხალნი ხდებიან, უფრო მოშურნედ განადიდებენ ღმერთს. და მართლაც, თუკი ჩვენი გონების შესაძლებლ...
ლოცვას აქვს ძალა და ეს იარაღია. ლოცვა გატყორცნილი ისარივითაა - ის აუცილებლად ესობა ბოროტს, მაგრამ ისინი ამით არ ნადგურდებიან და აუცილებლად განახორციელებენ საპასუხო დარტყმას, და აქ მორწმუნემ უნდა იცოდეს, როგორ დაიცას თავი. ბერები ს...
იხილეთ სრულად
ლოცვას აქვს ძალა და ეს იარაღია. ლოცვა გატყორცნილი ისარივითაა - ის აუცილებლად ესობა ბოროტს, მაგრამ ისინი ამით არ ნადგურდებიან და აუცილებლად განახორციელებენ საპასუხო დარტყმას, და აქ მორწმუნემ უნდა იცოდეს, როგორ დაიცას თავი. ბერები საპასუხო დარტყმებს ასკეტიზმით - მარხვით, მღვიძარებით, ლოცვების საუკუნოვანი მწყობრი სისტემით იგერიებდნენ, ერისკაცებს კი ზოგადად ასეთი პირობები და შესაძლებლობები არ გააჩნიათ, ამიტომ ერისკაცებმა ზუსტად უნდა იცოდნენ, რამდენი ...
ლოცვა მტკიცე უნდა იყოს, ქანანეველი ქალის მსგავსი, რომ იგი შესმენილ იქნეს ღვთის მიერ. ამინ, ამინ (ე. ი. ჭეშმარიტად) გეტყვი თქვენ: რაზეც მამასა ჩემსა შეთხოვთ ჩემი ხელით, მოგეცემათ თქვენ. აი ქალი ქანანეველი თხოვს უფალს, რათა მისი ეშმ...
იხილეთ სრულად
ლოცვა მტკიცე უნდა იყოს, ქანანეველი ქალის მსგავსი, რომ იგი შესმენილ იქნეს ღვთის მიერ. ამინ, ამინ (ე. ი. ჭეშმარიტად) გეტყვი თქვენ: რაზეც მამასა ჩემსა შეთხოვთ ჩემი ხელით, მოგეცემათ თქვენ. აი ქალი ქანანეველი თხოვს უფალს, რათა მისი ეშმაკეული ქალი განკურნოს. მაგრამ ქრისტე პირველად უყურადღებოდ ტოვებს მის თხოვნას. მაშინ მოციქულები მისნი თხოვენ მის მაგიერ, რათა გაანთავისუფლოს იგი. მაგრამ აქაც უფალი უარით უპასუხებს და ამბობს: მე მოვლინებული ვარ მარტო დაღუპ...
ლოცვა არის სწრაფვა უფლისაკენ რწმენით, სასოებითა და სიყვარულით. იმისათვის, რომ ჩვენ გვქონდეს ლოცვა, გულით ვლოცულობდეთ, ეს სამი უდიდესი სათნოებაა საჭირო - რწმენა, სასოება, ანუ იმედი, და სიყვარული. ოღონდ, რწმენა უნდა იყოს ქრისტიანული...
იხილეთ სრულად
ლოცვა არის სწრაფვა უფლისაკენ რწმენით, სასოებითა და სიყვარულით. იმისათვის, რომ ჩვენ გვქონდეს ლოცვა, გულით ვლოცულობდეთ, ეს სამი უდიდესი სათნოებაა საჭირო - რწმენა, სასოება, ანუ იმედი, და სიყვარული. ოღონდ, რწმენა უნდა იყოს ქრისტიანული და არაამქვეყნიური, სასოება, ანუ იმედი, ასევე ქრისტიანული უნდა იყოს და არაამქვეყნიური. ქრისტიანულსა და ამქვეყნიურ რწმენას, სასოებასა და სიყვარულს შორის ისეთი დიდი განსხვავებაა, როგორც სამოთხესა და ჯოჯოხეთს შორის
ურწმუნოებს ეშინიათ სიკვდილის, რადგანაც მასში სიცოცხლის განადგურებას ხედავენ. მრავალ მორწმუნეს ეშინია სიკვდილის, რადგანაც თვლის რომ უნდა აღასრულოს თავისი საქმე ამქვეყნად: ფეხზე დააყენოს შვილები, ანდა დაამთავროს დაწყებული საქმე. თვი...
იხილეთ სრულად
ურწმუნოებს ეშინიათ სიკვდილის, რადგანაც მასში სიცოცხლის განადგურებას ხედავენ. მრავალ მორწმუნეს ეშინია სიკვდილის, რადგანაც თვლის რომ უნდა აღასრულოს თავისი საქმე ამქვეყნად: ფეხზე დააყენოს შვილები, ანდა დაამთავროს დაწყებული საქმე. თვით ზოგიერთი წმიდანიც კი შიშს განიცდიდა სიკვდილის ჟამს. როდესაც ანგელოზნი დაეშვნენ, რათა მიეღოთ სული წმიდა სისოისა, ეს ზეციური ადამიანი ევედრებოდა, რომ ცოტა ხნით კიდევ დაეტოვებინათ ამ ცხოვრებაში, რათა შესძლებოდა, მოენანიებ...
უსაზღვრო და უნუგეშო იქნებოდა გარდაცვლილ ახლობლებზე ჩვენი მწუხარება, ღმერთს რომ ჩვენთვის მარადიული სიცოცხლე არ მოეცა. ჩვენი ცხოვრება უმიზნო იქნებოდა სიკვდილით რომ მთავრდებოდეს. რაღა სარგებელი ექნებოდა მაშინ სათნოებებსა და კეთილ საქ...
იხილეთ სრულად
უსაზღვრო და უნუგეშო იქნებოდა გარდაცვლილ ახლობლებზე ჩვენი მწუხარება, ღმერთს რომ ჩვენთვის მარადიული სიცოცხლე არ მოეცა. ჩვენი ცხოვრება უმიზნო იქნებოდა სიკვდილით რომ მთავრდებოდეს. რაღა სარგებელი ექნებოდა მაშინ სათნოებებსა და კეთილ საქმეებს; მაშინ მართალი იქნებოდა, ვინც ამბობს: „ვჭამოთ და ვსუათ, რამეთუ ხვალე მოვსწყდებით!“ მაგრამ ადამიანი უკვდავებისათვის შეიქმნა და ქრისტემ თავისი აღდგომით გახსნა ზეციური სასუფევლისა და საუკუნო ნეტარების კარნი მათთვის, ვ...
