ლოცვის უნაყოფობის მიზეზად შეგვიძლია ჩავთვალოთ თხოვნის ასრულების უსარგებლობა. მოჰხდება ხოლმე, ჩვენ ვევედრებით უფალს, მოგვანიჭოს ისეთი რამ, რომელიც ჩვენთვის მავნებელი თუ არა, მარგებელი მაინც არა არის. ამგვარი თხოვნა ჩვენი წარმოსდგებ...
იხილეთ სრულად
ლოცვის უნაყოფობის მიზეზად შეგვიძლია ჩავთვალოთ თხოვნის ასრულების უსარგებლობა. მოჰხდება ხოლმე, ჩვენ ვევედრებით უფალს, მოგვანიჭოს ისეთი რამ, რომელიც ჩვენთვის მავნებელი თუ არა, მარგებელი მაინც არა არის. ამგვარი თხოვნა ჩვენი წარმოსდგება იქითგან, რომ მყოფადი ანუ მომავალი არ ვიცით; ამისგამო საგანს ყოვლის მხრივ ვერ განსჭვრეტთ და ის, რაც სუკიერად ზრდისათვის მავნებელია, სასარგებლო გვგონია. ესეთი განუჭვრეტელობა სჩვევია არათუ ჩვეულებრივ ქრისტეანეს, არამედ ღვ...
ყველას, ვისაც მიცვალებულისადმი თავისი სიყვარულის გამოხატვა და რეალური დახმარება სურს, ყველაზე უკეთ ამის გაკეთება მისთვის ლოცვით შეუძლია და განსაკუთრებით კი წირვაზე მოხსენიებით. წირვისას ცოცხლებისა და მიცვალებულებისათვის ამოღებულ ნ...
იხილეთ სრულად
ყველას, ვისაც მიცვალებულისადმი თავისი სიყვარულის გამოხატვა და რეალური დახმარება სურს, ყველაზე უკეთ ამის გაკეთება მისთვის ლოცვით შეუძლია და განსაკუთრებით კი წირვაზე მოხსენიებით. წირვისას ცოცხლებისა და მიცვალებულებისათვის ამოღებულ ნაწილებს უფლის სისხლში ჩააბრძანებენ სიტყვებით: „მიუტევენ უფალო ცოდვანი აქა მოხსენიებულთანი, პატიოსნითა სისხლითა შენითა, მეოხებითა წმიდათა შენთაითა“.
წირვაზე მოხსენიებისას ლოცვზე უმეტესს და უკეთესს ჩვენ მიცვალებულებისათვის...
ყოველი ხორციელი ძველდება სამოსელივით, რადგან დასაბამიდან გადაწყვეტილია: სიკვდილით მოკვდება.
როგორც მწვანე ფოთლებით დაბურული ხიდან ერთი ვარდება, ხოლო მეორე იშლება, ასევეა მოდგმა ხორცისა და სისხლის: ერთი აღესრულება, მეორე კი ი...
იხილეთ სრულად
ყოველი ხორციელი ძველდება სამოსელივით, რადგან დასაბამიდან გადაწყვეტილია: სიკვდილით მოკვდება.
როგორც მწვანე ფოთლებით დაბურული ხიდან ერთი ვარდება, ხოლო მეორე იშლება, ასევეა მოდგმა ხორცისა და სისხლის: ერთი აღესრულება, მეორე კი იბადება.
ყოველი ნაკეთობა ხრწნადია და ქრება, მასთან ერთად კვდება მისი შემქმნელიც.
თ. 13–14
ყოველგვარი ვნება სიკვდილის ხსოვნის წინააღმდგომია. ყოველგვარი ვნება ამ ხსოვნას შეგნების საზღვრებიდან დევნის. სიკვდილის ხსოვნა ბედნიერებისა და ნეტარების მძებნელ ადამიანს ქორწილში შავ ნიღბად ეჩვენება. ქრისტიანისთვის კი სიკვდილის ხსოვ...
იხილეთ სრულად
ყოველგვარი ვნება სიკვდილის ხსოვნის წინააღმდგომია. ყოველგვარი ვნება ამ ხსოვნას შეგნების საზღვრებიდან დევნის. სიკვდილის ხსოვნა ბედნიერებისა და ნეტარების მძებნელ ადამიანს ქორწილში შავ ნიღბად ეჩვენება. ქრისტიანისთვის კი სიკვდილის ხსოვნა, ლოცვასთან შეერთებული, დემონის წინააღმდეგ მიმართული მახვილია. ვიდრე კაცს აღსასრული ახსოვს, ვიდრე სიკვდილის მისტიკური განცდა მის გულს ათრთოლებს, არ შეუძლია სცოდოს, ისევე, როგორც მას, ჭკუათმყოფელს, არ შეუძლია გველის სორ...
შეუძლებელია ღვთისმოსაურად გატარება დღისა, თუ არ ვფიქრობთ, რომ ეს ჩვენი ცხოვრების უკანასკნელი დღეა, და საოცარია, რომ წარმართა შორისაც ითქვა რაღაც – ამდაგვარი იმიტომ, რომ მათაც ივარაუდეს, რომ სიბრძნისმოყვარება სიკვდილზე ფიქრში მდგომ...
იხილეთ სრულად
შეუძლებელია ღვთისმოსაურად გატარება დღისა, თუ არ ვფიქრობთ, რომ ეს ჩვენი ცხოვრების უკანასკნელი დღეა, და საოცარია, რომ წარმართა შორისაც ითქვა რაღაც – ამდაგვარი იმიტომ, რომ მათაც ივარაუდეს, რომ სიბრძნისმოყვარება სიკვდილზე ფიქრში მდგომარეობს.
ჩვენი მიწერი ცხოვრება მომავალ ცხოვრებაში ნეგატივივით გამჟღავნდება: ცრემლი სიხარულად იქცევა, მიწერი სიამენი – მწუხარებად, თავმდაბლობა – დიდებად, სიამაყე – დაცემად, სიმდიდრე – სიღატაკედ, სიღარიბე – სიმდიდრედ, სულიერი სიგლახაკე – სიბ...
იხილეთ სრულად
ჩვენი მიწერი ცხოვრება მომავალ ცხოვრებაში ნეგატივივით გამჟღავნდება: ცრემლი სიხარულად იქცევა, მიწერი სიამენი – მწუხარებად, თავმდაბლობა – დიდებად, სიამაყე – დაცემად, სიმდიდრე – სიღატაკედ, სიღარიბე – სიმდიდრედ, სულიერი სიგლახაკე – სიბრძნედ, მიწერი სიბრძნე – სულიერ სიბნელედ; ის ვინც მიწაზე ყველას მსახური იყო პირველი გახდება, ვინც პირველობასა და ძალაუფლებას ესწრაფვოდა – ბოლო შეიქნება. ქრისტეს ჯვარი, რომელსაც სოფელი სიგიჟედ თვლიდა და თვლის, დიდების ტახტ...
რატომ ჩვენი ნათხოვარი არ გვისრულდება, იმავე იოანე ოქროპირის მოძღვრებით, იმაშია, რომ ყოველთვის არ ვთხოვთ ღმერთს ჩვენთვის სასარგებლო საქმეზე. მივიღებთ, თუ არა მივიღებთ ნათხოვარს, მაინც გულმოდგინედ უნდა ვლოცულობდეთ და ღმერთს მადლობას...
იხილეთ სრულად
რატომ ჩვენი ნათხოვარი არ გვისრულდება, იმავე იოანე ოქროპირის მოძღვრებით, იმაშია, რომ ყოველთვის არ ვთხოვთ ღმერთს ჩვენთვის სასარგებლო საქმეზე. მივიღებთ, თუ არა მივიღებთ ნათხოვარს, მაინც გულმოდგინედ უნდა ვლოცულობდეთ და ღმერთს მადლობას უნდა ვწირავდეთ, არა მხოლოდ მაშინ, როდესაც ნათხოვარი გვისრულდება, არამედ მისი შეუსრულებლობის შემთხვევაშიც. მიტომ, რომ ნათხოვარის მიუღებლობაც, როდესაც იგი ხდება ღვთის ნებითა და განგებით, არა ნეკლებ საკეთილდღეოა ჩვენთვის, ...