შეუძლებელია მონაზვნობა მორჩილების გარეშე, როგორც სიცოცხლე სუნთქვის გარეშე; მორჩილება - ეს მონაზვნის სუნთქვაა. მორჩილების გარეშე მონაზონი ოდნავ თუ განსხვავდება ერისკაცისაგან.
წმიდა მამები ასწავლიდნენ: "მადლი იმ გზით ბრუნდება, რა გზითაც დატოვა მან ადამიანი". ჩვენ ყველანი დავეცით ადამში ღვთისადმი მისი ურჩობით, ამიტომ ჩვენი ცოდვების საფუძველი - ჩვენი გახრწნილი, ურჩი ნებაა. მისი გამრთელება მხოლოდ მორჩილები...
იხილეთ სრულად
წმიდა მამები ასწავლიდნენ: "მადლი იმ გზით ბრუნდება, რა გზითაც დატოვა მან ადამიანი". ჩვენ ყველანი დავეცით ადამში ღვთისადმი მისი ურჩობით, ამიტომ ჩვენი ცოდვების საფუძველი - ჩვენი გახრწნილი, ურჩი ნებაა. მისი გამრთელება მხოლოდ მორჩილებითაა შესაძლებელი, ეკლესიისადმი, იერარქიისადმი, სულიერი ხელმძღვანელებისადმი მორჩილებით. მათი სახით ქრისტეს ვემორჩილებით. მორჩილება თავმდაბლობას ბადებს. სიმდაბლე მადლს ადამიანის სულში მოქმედების საშუალებას აძლევს და მაშინ ა...
ჭეშმარიტად სულიერი ცხოვრება მხოლოდ მორჩილებაზე შეიძლება იყოს დაფუძნებული და ეს საფუძველი მუდმივად უნდა ღრმავდებოდეს და მტკიცდებოდეს. მხოლოდ მორჩილ გულში მოქმედებს ღმერთი, მხოლოდ მორჩილისათვის ავლენს თავის ძალას. მამებს აქვთ აფორიზ...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტად სულიერი ცხოვრება მხოლოდ მორჩილებაზე შეიძლება იყოს დაფუძნებული და ეს საფუძველი მუდმივად უნდა ღრმავდებოდეს და მტკიცდებოდეს. მხოლოდ მორჩილ გულში მოქმედებს ღმერთი, მხოლოდ მორჩილისათვის ავლენს თავის ძალას. მამებს აქვთ აფორიზმი: "ღმერთი გამგონეს უგონებს".
ისწავლო ქრისტესმიერი მორჩილება - ეს არის უდიდესი სიკეთე; ადვილი და საამოა მორჩილების დროს ცხოვრება. მხოლოდ მორჩილს ეცხადება უფალი სულიწმიდით; თუ არ ვიქნებით მორჩილი, ღმერთს ვერ ვიხილავთ. მორჩილება არის ნათელი, რომელშიც ჩვენ შეგვიძ...
იხილეთ სრულად
ისწავლო ქრისტესმიერი მორჩილება - ეს არის უდიდესი სიკეთე; ადვილი და საამოა მორჩილების დროს ცხოვრება. მხოლოდ მორჩილს ეცხადება უფალი სულიწმიდით; თუ არ ვიქნებით მორჩილი, ღმერთს ვერ ვიხილავთ. მორჩილება არის ნათელი, რომელშიც ჩვენ შეგვიძლია დავინახოთ ნათელი - ღმერთი. უფალმა მასწავლა მე, ვამყოფო თავი ჯოჯოხეთში და არ წარვიკვეთო სასო. ასე ხდება მორჩილი ჩემი სული, მაგრამ ეს კიდევ არ არის ნამდვილი მორჩილება, რომლის აღწერა შეუძლებელია. როცა სული მიდის ღმერთი...
ნუ ხარობ შენი მტრის დაცემით და მისი წაბორძიკებით ნუ ილხენს შენი გული,
თორემ უფალი დაინახავს და ბოროტებად შერაცხავს, თავის რისხვას შენზე მოაქცევს.
თ. 24-25
მაშ, დიდი ბრძენი იგი არის, ვინცა მარადის თავის შინაგან ცუდ-თვისებასა და ნაკლულევანებასა იკვლევს და ასწორებს, რომლითგან განთავისყფლებას ეძიებს და ისწრაფის საღმრთო მაღალ ხარისხს აღსავალად. რა ეშველება ზვაობას? მოძღვარო, შენ გეკითხებ...
იხილეთ სრულად
მაშ, დიდი ბრძენი იგი არის, ვინცა მარადის თავის შინაგან ცუდ-თვისებასა და ნაკლულევანებასა იკვლევს და ასწორებს, რომლითგან განთავისყფლებას ეძიებს და ისწრაფის საღმრთო მაღალ ხარისხს აღსავალად. რა ეშველება ზვაობას? მოძღვარო, შენ გეკითხები, რა ეშველება ამპარტავნობას? მაგრამ რა უნდა მითხრა, რომ არ არის საშველი ამისი, თუ არა მხოლოდ ღმერთი.
ქვეყანა, ეს სიბრძნეა ღვთისა და ცხოვრება მას შინა გამოსაცდელია და სავაჭრო კაცისა, რომელიც შეადგენს ღმრთის მცნების მორჩი...
მთავარი სიბრძნე - სიბრძნის მოხვეჭაა; ყოველ მოსახვეჭელთაგან ცოდნა უნდა მოხვეჭო. დააფასე იგი და აგამაღლებს; პატივს შეგმატებს, თუ გულში ჩაიკრავ (სიბრძნე სოლომონისა 4, 7-8).
რატომ მოიწყინეთ? თქვენ ხომ ღვთისა ხართ, უფალმა თავისთან მოგიხმოთ. თქვენ ხომ ზეციური მამისაკენ მიდიხართ მის სავანეში, ზეციურ ნეტარებაში დასამკვიდრებლად! - და ამ დროს მოიწყინეთ?
უნდა გალობდეთ: "განათლდი! განათლდი! სულო განახლე...
იხილეთ სრულად
რატომ მოიწყინეთ? თქვენ ხომ ღვთისა ხართ, უფალმა თავისთან მოგიხმოთ. თქვენ ხომ ზეციური მამისაკენ მიდიხართ მის სავანეში, ზეციურ ნეტარებაში დასამკვიდრებლად! - და ამ დროს მოიწყინეთ?
უნდა გალობდეთ: "განათლდი! განათლდი! სულო განახლებულო!" თქვენ კი ლამის ტირიხართ, თითქოსდა ტყუილად გაისარჯეთ. არც ერთი თქვენი საქმე ფუჭად არ ჩაივლის. უფალი ყველაფერს შეიწირავს და ასმაგად მოგიზღავთ.
უსაქმურობის ნაყოფი მოწყინებაა (მიმომწვილველობა), რომელშიც სულიერი ცხოვრების ყველა მასწავლებელი სულისათვის უდიდეს საფრთხეს ხედავს, ადამიანი, რომელზედაც მოწყინება ბატონობს, რაიმე კარგის და დადებითის დანახვის ყოველგვარ შესაძლებლობასა...
იხილეთ სრულად
უსაქმურობის ნაყოფი მოწყინებაა (მიმომწვილველობა), რომელშიც სულიერი ცხოვრების ყველა მასწავლებელი სულისათვის უდიდეს საფრთხეს ხედავს, ადამიანი, რომელზედაც მოწყინება ბატონობს, რაიმე კარგის და დადებითის დანახვის ყოველგვარ შესაძლებლობასაა მოკლებული; მისთვის ყველაფერი უარყოფითისა და პესიმისტურისკენ მიდის. ესაა ჭეშმარიტად ეშმაკის ბატონობა ჩვენზე, იმიტომ რომ ეშმაკი უპირველს ყოვლისა ცრუა. ის ღმერთისა და სამყაროს შესახებ სიცრუეს ეუბნება ადამიანს, ის წყვდიადი...
