ბერის მთელი ცხოვრება მსხვერპლია. წინააღმდეგ შემთხვევაში, რატომ ვხდებით ბერები? თუ ბერი ამ მხრივ მოიკოჭლებს, ის ბერი არაა. ამის მერე რანაირ სულიერ ბრძოლაზე შეიძლება ლაპარაკი? თუ მსხვერპლი არ არის, მაშინ სულიერი ბრძოლისათვის ადგილი ...
იხილეთ სრულად
ბერის მთელი ცხოვრება მსხვერპლია. წინააღმდეგ შემთხვევაში, რატომ ვხდებით ბერები? თუ ბერი ამ მხრივ მოიკოჭლებს, ის ბერი არაა. ამის მერე რანაირ სულიერ ბრძოლაზე შეიძლება ლაპარაკი? თუ მსხვერპლი არ არის, მაშინ სულიერი ბრძოლისათვის ადგილი არ რჩება. და თუ არ არის მსხვერპლი, რამდენიც არ უნდა ეცადოს ბერი, რომ სულიერად იცხოვროს, ყველაფერი ამაო იქნება. წმიდა მთაზე ამბობენ, რომ ამგვარი სულიერი ცხოვრება ბაღის საფრთხობელას ჰგავს: ბერი, რომელიც ასეთ სულიერ ცხოვრებ...
ბერი ზრუნავს საკუთარ ცხოვნებაზე და ყოველთა ცოცხალთა და გარდაცვლილთა ცხონებაზე. ნამდვილი, საღვთო სიყვარული ბერისათვის იფარება საკუთარი სულის ხსნის ტკივილში და მთელი სამყაროს ხსნის ტკივილში. ბერის ღვთისადმი მიძღვნილი სული შეეწევა არ...
იხილეთ სრულად
ბერი ზრუნავს საკუთარ ცხოვნებაზე და ყოველთა ცოცხალთა და გარდაცვლილთა ცხონებაზე. ნამდვილი, საღვთო სიყვარული ბერისათვის იფარება საკუთარი სულის ხსნის ტკივილში და მთელი სამყაროს ხსნის ტკივილში. ბერის ღვთისადმი მიძღვნილი სული შეეწევა არა მხოლოდ თავისი ახლობლების ცხონებას, არამედ – თანამემამულეებისაც.
ბერი – მლოცველია მთელი სამყაროსათვის; იგი ტირის მთელ სამყაროზე და ამაში მდგომარეობს მისი მთავარი საქმე. ვინ აიძულებს მას იტიროს სამყაროსათვის? აიძულებს უფალი იესო ქრისტე, ძე ღვთისა. იგი აძლევს ბერს სულიწმიდის სიყვარულს და ამ სიყვა...
იხილეთ სრულად
ბერი – მლოცველია მთელი სამყაროსათვის; იგი ტირის მთელ სამყაროზე და ამაში მდგომარეობს მისი მთავარი საქმე. ვინ აიძულებს მას იტიროს სამყაროსათვის? აიძულებს უფალი იესო ქრისტე, ძე ღვთისა. იგი აძლევს ბერს სულიწმიდის სიყვარულს და ამ სიყვარულისაგან ბერის გული ყოველთვის მწუხარებს ხალხზე, იმიტომ, რომ ყველა როდი გადარჩება. თვითონ უფალი ისე იყო დამწუხრებული ხალხზე, რომ ხალხისთვის ჯვარზე ეცვა.
დღეს ბრწყინვალე დღეა და მზე ანათებს ქვეყანას, ხვალ ღრუბელმა დაფარა მზე და სასტიკი სეტყვით მოოხრდა ბაღი და ზეგ ისევ განათლდა დღე. ისე ყოველი მოვლენაა მაღლისაგან. მაშ, წმიდანი და ცოდვილნი ცვალებადნი არიან და მხოლომან ღმერთმან უწყის ...
იხილეთ სრულად
დღეს ბრწყინვალე დღეა და მზე ანათებს ქვეყანას, ხვალ ღრუბელმა დაფარა მზე და სასტიკი სეტყვით მოოხრდა ბაღი და ზეგ ისევ განათლდა დღე. ისე ყოველი მოვლენაა მაღლისაგან. მაშ, წმიდანი და ცოდვილნი ცვალებადნი არიან და მხოლომან ღმერთმან უწყის მათი ბოლო აღსასრული.
ბერ–მონაზვნური ცხოვრება ფარული, მადლმოსილი მოწამეობაა. ყოველი სული, ვინც ბერ–მონაზვნურ ცხოვრებას მიუძღვნა თავი, ხანგრძლივი მარტვილობის გზას ირჩევს, უარს ამბობს მიწიერ და ხორციელ სიამოვნებაზე. ჭეშმარიტი ბერის მთავარი ნიშანი – ვინც ...
იხილეთ სრულად
ბერ–მონაზვნური ცხოვრება ფარული, მადლმოსილი მოწამეობაა. ყოველი სული, ვინც ბერ–მონაზვნურ ცხოვრებას მიუძღვნა თავი, ხანგრძლივი მარტვილობის გზას ირჩევს, უარს ამბობს მიწიერ და ხორციელ სიამოვნებაზე. ჭეშმარიტი ბერის მთავარი ნიშანი – ვინც ხსნისთვის ნამდვილ ხელოვნებას მიმართა, – უცნობად დარჩენაა, ე.ი. ნებაყოფლობით დამალვა ბერ–მონაზვნურ უჩინარობაში, სრული გაქრობა იესო ქრისტეს მორჩილებაში.
ბერ–მონაზვნობის და სულიერი ცხოვრების სიხარული რომ განიცადო, მთელი სულით და გულით უნდა ილოცო, ითმინო და დუმდე. ლოცვის გარეშე ძნელია მოთმენაც და დუმილიც. ღვთის წყალობით, ყოველივე ეს განვახორციელე ცხოვრებაში. ასე მკვიდრდება ქრისტე ჩვ...
იხილეთ სრულად
ბერ–მონაზვნობის და სულიერი ცხოვრების სიხარული რომ განიცადო, მთელი სულით და გულით უნდა ილოცო, ითმინო და დუმდე. ლოცვის გარეშე ძნელია მოთმენაც და დუმილიც. ღვთის წყალობით, ყოველივე ეს განვახორციელე ცხოვრებაში. ასე მკვიდრდება ქრისტე ჩვენს გულებში.
ბერ–მონაზვნობა პირველ ფაზაში – ფარული ვნებების გამჟღავნების მეთოდია, შემდეგ კი – სამკურნალო აღზრდის სახე, ბოლოს – ხორციელდება სათნოება და იწმინდება სული.
განკითხვასა ძმისისა დაადუმებს და განაქარვებს გლოვა თვისი უბადრუკებისა, რამეთუ რომელმან ზედმიწევნით იცოდეს თავისის უბადრუკობა, მან დაადუმოს ენა თვისი სხვების განკითხვად, ვინაიდგან საშიშსა გზასა წინამდებარესა სჭვრეტს, რომელიც აღსავს...
იხილეთ სრულად
განკითხვასა ძმისისა დაადუმებს და განაქარვებს გლოვა თვისი უბადრუკებისა, რამეთუ რომელმან ზედმიწევნით იცოდეს თავისის უბადრუკობა, მან დაადუმოს ენა თვისი სხვების განკითხვად, ვინაიდგან საშიშსა გზასა წინამდებარესა სჭვრეტს, რომელიც აღსავსეა საბრხითა.
ბერის საქმე არაა ემსახუროს მსოფლიოს თავისი შრომით, ე.ი. ხელით შრომით. ეს საერო ადამიანების საქმეა (ერისკაცების საქმეა). ერისკაცი ცოტას ლოცულობს, ბერი კი განუწყვეტლივ. ბერების წყალობით დედამიწაზე არასდროს არ წყდება ლოცვა; და ამაშია...
იხილეთ სრულად
ბერის საქმე არაა ემსახუროს მსოფლიოს თავისი შრომით, ე.ი. ხელით შრომით. ეს საერო ადამიანების საქმეა (ერისკაცების საქმეა). ერისკაცი ცოტას ლოცულობს, ბერი კი განუწყვეტლივ. ბერების წყალობით დედამიწაზე არასდროს არ წყდება ლოცვა; და ამაშია სარგებლობა – მთელი ქვეყნიერებისათვის, რამეთუ მსოფლიო დგას ლოცვით.