მიწიერი ეკლესია შეუძლებელია მიწიერი სტრუქტურის გარეშე. ეკლესიიდან ამოვარდნას – ფაქტობრივს, როგორიცაა მისი იგნორირება, ან დეკლარაციულს, როგორიცაა განხეთქილება, ადამიანი მადლის და აქედან გამომდინარე ცხონების საშუალებების დაკარგვასთა...
იხილეთ სრულად
მიწიერი ეკლესია შეუძლებელია მიწიერი სტრუქტურის გარეშე. ეკლესიიდან ამოვარდნას – ფაქტობრივს, როგორიცაა მისი იგნორირება, ან დეკლარაციულს, როგორიცაა განხეთქილება, ადამიანი მადლის და აქედან გამომდინარე ცხონების საშუალებების დაკარგვასთან მიჰყავს. ეკლესიის გარეთ, ღმერთთან ჭეშმარიტი, მადლიანი ურთიერთობა სრულიად შეუძლებელია. ეკლესიის გარეთ შესაძლოა მხოლოდ ინტელექტუალური და ემოციური აღფრთოვანება, სუბიექტური რელიგიური განცდები, მაგრამ არა რეალური მყოფობა ღვ...
გული კაცისა კარიბჭეა, რომლითაც მას სულის მისთვის უცნობ ნაწილში შესვლა შეუძლია. ეს ის „გამონათებაა“, რომლის საშუალებითაც წამიერად შეუძლია ზეციური ეკლესიის მშვენიერების, ადამის მიერ დაკარგული და ქრისტეს მიერ კაცთათვის დაბრუნებული სა...
იხილეთ სრულად
გული კაცისა კარიბჭეა, რომლითაც მას სულის მისთვის უცნობ ნაწილში შესვლა შეუძლია. ეს ის „გამონათებაა“, რომლის საშუალებითაც წამიერად შეუძლია ზეციური ეკლესიის მშვენიერების, ადამის მიერ დაკარგული და ქრისტეს მიერ კაცთათვის დაბრუნებული სამოთხის ხილვა. გზა ჯოჯოხეთიდან სამოთხისაკენ გულზე გაივლის, მაგრამ ჩვენი ცოდვიანი, ვნებიანი გული დახშუალია და დაკეტილია. ვნებები, წადილი, გულისთქმა დუღან მასში. ისინი აბრკოლებენ, ატრიალებენ გულისთქმებს და ადამიანის სული რა...
ჩვენი მიწერი ცხოვრება მომავალ ცხოვრებაში ნეგატივივით გამჟღავნდება: ცრემლი სიხარულად იქცევა, მიწერი სიამენი – მწუხარებად, თავმდაბლობა – დიდებად, სიამაყე – დაცემად, სიმდიდრე – სიღატაკედ, სიღარიბე – სიმდიდრედ, სულიერი სიგლახაკე – სიბ...
იხილეთ სრულად
ჩვენი მიწერი ცხოვრება მომავალ ცხოვრებაში ნეგატივივით გამჟღავნდება: ცრემლი სიხარულად იქცევა, მიწერი სიამენი – მწუხარებად, თავმდაბლობა – დიდებად, სიამაყე – დაცემად, სიმდიდრე – სიღატაკედ, სიღარიბე – სიმდიდრედ, სულიერი სიგლახაკე – სიბრძნედ, მიწერი სიბრძნე – სულიერ სიბნელედ; ის ვინც მიწაზე ყველას მსახური იყო პირველი გახდება, ვინც პირველობასა და ძალაუფლებას ესწრაფვოდა – ბოლო შეიქნება. ქრისტეს ჯვარი, რომელსაც სოფელი სიგიჟედ თვლიდა და თვლის, დიდების ტახტ...
ყოველგვარი ვნება სიკვდილის ხსოვნის წინააღმდგომია. ყოველგვარი ვნება ამ ხსოვნას შეგნების საზღვრებიდან დევნის. სიკვდილის ხსოვნა ბედნიერებისა და ნეტარების მძებნელ ადამიანს ქორწილში შავ ნიღბად ეჩვენება. ქრისტიანისთვის კი სიკვდილის ხსოვ...
იხილეთ სრულად
ყოველგვარი ვნება სიკვდილის ხსოვნის წინააღმდგომია. ყოველგვარი ვნება ამ ხსოვნას შეგნების საზღვრებიდან დევნის. სიკვდილის ხსოვნა ბედნიერებისა და ნეტარების მძებნელ ადამიანს ქორწილში შავ ნიღბად ეჩვენება. ქრისტიანისთვის კი სიკვდილის ხსოვნა, ლოცვასთან შეერთებული, დემონის წინააღმდეგ მიმართული მახვილია. ვიდრე კაცს აღსასრული ახსოვს, ვიდრე სიკვდილის მისტიკური განცდა მის გულს ათრთოლებს, არ შეუძლია სცოდოს, ისევე, როგორც მას, ჭკუათმყოფელს, არ შეუძლია გველის სორ...
ქრისტეს აღდგომით სიკვდილი ჩვენთვის მარადისობაში დაბადებად და ჭეშმარიტი ცხოვრების საწყისად იქცა. გქონდეს სიკვდილის უნარი ამქვეყნიურისათვის – ეს ხელოვნებაა ცხოვრებისა.
სიკვდილის ხსოვნის მეორე მტერი მრავალსიტყვაობაა – შეფარული ამპარტავნების ერთ–ერთი გამოვლინება. უფალი წმინდა წერილში ამბობს: „ვის ზედა მოვიხილო, არამედ ანუ მდაბალსა ზედა და მყუდროსა (მდუმარესა)“ (ესაია 66,2). ჭეშმარიტად ასეა: ღვთისა...
იხილეთ სრულად
სიკვდილის ხსოვნის მეორე მტერი მრავალსიტყვაობაა – შეფარული ამპარტავნების ერთ–ერთი გამოვლინება. უფალი წმინდა წერილში ამბობს: „ვის ზედა მოვიხილო, არამედ ანუ მდაბალსა ზედა და მყუდროსა (მდუმარესა)“ (ესაია 66,2). ჭეშმარიტად ასეა: ღვთისათვის ესოდენ სათნო თავმდაბლობა და მოკრძალება მდუმარებასთან არის შეუღლებული. მრავალსიტყვაობა ლოთობის მსგავსი ვნებაა: ადამიანს ისე იმონებს, რომ ის თავისივე ენის ერთგვარი დანამატი ხდება.
სიკვდილის ხსოვნა უპირველესი ასკეტური წესია. წმ. პავლე მოციქული წერს: „და ნუ დაითვრებით ღვინითა, რომლითა არს სიბილწე“ (ეფ. 5.18), ანუ სიძვა. ამქვეყნიური სიმდიდრე და სიამე იგივე ღვინოა, რომელიც თუმცა კი ათრობს, მაგრამ კაცს ჭეშმარიტ ...
იხილეთ სრულად
სიკვდილის ხსოვნა უპირველესი ასკეტური წესია. წმ. პავლე მოციქული წერს: „და ნუ დაითვრებით ღვინითა, რომლითა არს სიბილწე“ (ეფ. 5.18), ანუ სიძვა. ამქვეყნიური სიმდიდრე და სიამე იგივე ღვინოა, რომელიც თუმცა კი ათრობს, მაგრამ კაცს ჭეშმარიტ სიხარულს არ ანიჭებს. ამ „ღვინოშიცაა“ სიძვა: სული – სასძლო ქრისტესი, მისთვის უცხო მატერიალურსა და მიწიერზე მიტმასნებით ღალატობს ღმერთს და ქვეყანასთან მრუშობს.
სიკვდილის ხსოვნა თავიდან საშინელი გვეჩვენება, მაგრამ როცა ადამიანი მას ეჩვევა, გრძნობს, რომ ეს ხსოვნა მას ამასოფლის მონობისაგან, ვნებების ბორკილებისაგან, დამთრგუნველი აზრებისაგან ათავისუფლებს, რომლებიც მას ტვირთივით აწევს. იგი ამ ...
იხილეთ სრულად
სიკვდილის ხსოვნა თავიდან საშინელი გვეჩვენება, მაგრამ როცა ადამიანი მას ეჩვევა, გრძნობს, რომ ეს ხსოვნა მას ამასოფლის მონობისაგან, ვნებების ბორკილებისაგან, დამთრგუნველი აზრებისაგან ათავისუფლებს, რომლებიც მას ტვირთივით აწევს. იგი ამ ხსოვნის სიყვარულს იწყებს, ის ბრძენ და ერთგულ მეგობრად წარმოუდგება, რომელიც მზადაა მწუხარებაში ანუგეშოს იგი და რაც ყველაზე მთავარია, სიკვდილის ხსოვნა ადამიანს ასწავლის, რომ მიმადლებული სიცოცხლის ჭეშმარიტი აზრი არა მიწიერ ...
სამი რამ არის ადამიანისათვის უცნობი: როდის მოკვდება, სად და რა ბედი ეწევა სიკვდილის შემდგომ. ამიტომ ადამიანი სიკვდილს ყოველთვის უნდა მოელოდეს და მუდამ ახსოვდეს, რომ დღევანდელი დღე შესაძლოა მისი ბოლო დღე აღმოჩნდეს. ამიტომაც სწორედ ...
იხილეთ სრულად
სამი რამ არის ადამიანისათვის უცნობი: როდის მოკვდება, სად და რა ბედი ეწევა სიკვდილის შემდგომ. ამიტომ ადამიანი სიკვდილს ყოველთვის უნდა მოელოდეს და მუდამ ახსოვდეს, რომ დღევანდელი დღე შესაძლოა მისი ბოლო დღე აღმოჩნდეს. ამიტომაც სწორედ დღევანდელი დღეა ხსნისა. უფალი ცოდვილს შეჰპირდა, რომ მიუტევებდა, თუ ის მთელი გულით შეინანებდა, მაგრამ მას სინანულისათვის ზუსტად განსაზღვრული დრო არ აღუთქვამს, რამეთუ ადამიანური სულის მზაკვრობა უწყოდა.
საეკლესიო ლოცვებში ჩვენ საგანგებოდ ვითხოვთ, რომ ჩვენი ცხოვრების აღსასრული იყოს ქრისტიანული და ვცდილობთ სინანულისა და წმ. საიდუმლოს მეშვეობით მომზადებულნი შევხვდეთ მას. სიკვდილისათვის მთელი ცხოვრება უნდა ვემზადოთ, მაგრამ განსაკუთრე...
იხილეთ სრულად
საეკლესიო ლოცვებში ჩვენ საგანგებოდ ვითხოვთ, რომ ჩვენი ცხოვრების აღსასრული იყოს ქრისტიანული და ვცდილობთ სინანულისა და წმ. საიდუმლოს მეშვეობით მომზადებულნი შევხვდეთ მას. სიკვდილისათვის მთელი ცხოვრება უნდა ვემზადოთ, მაგრამ განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანია, არ დავკარგოთ ის ძვირფასი დღეები, საათები და წუთები, როცა ადამიანი დედამიწას ეთხოვება და მარადიოსობაში მიდის. „რაშიც მოგისწრებთ, იმაშივე განგსჯით“, – ამბობს უფალი. „სიკვდილის დღე გაცილებით დიდია, ვიდ...
