საყვარელო, ღმერთი გაყენებს სხვისის მონის განკითხვისაგან და გიბრძანებს: "ჩემი არს შურის გება, და მე მივაგოთ მათ"; მოციქული გაყენებს: "შენ ვინ ხარ, რომელი განიკითხავ?" უნდა ვსცნათ: თუ ცოდვის გამოძიება გნებავს, - აქ დიდს ცთომასა და უ...
იხილეთ სრულად
საყვარელო, ღმერთი გაყენებს სხვისის მონის განკითხვისაგან და გიბრძანებს: "ჩემი არს შურის გება, და მე მივაგოთ მათ"; მოციქული გაყენებს: "შენ ვინ ხარ, რომელი განიკითხავ?" უნდა ვსცნათ: თუ ცოდვის გამოძიება გნებავს, - აქ დიდს ცთომასა და უგუნურებაშიდ ხარ; შენ ცოდვად რად გამოეძიებ? რად გამოეძიებ? რა მისაგებელი შეგიძლია? ცოდვისათვის ჯოჯოხეთს ვერ მისცემ და ვერ ეთყვი: "წარვედით ჩემგან, წყეულნო, ცეცხლსა მას საუკუნესა"; უცოდველობისათვის სასუფეველს ვერ მისცემ და...
ვინც ეს სოფელი თავისი ცოდვების ტვირთის ჩამოსახსნელად დატოვა, ქალაქგარეთ საფლავებთან მჯდომარეს ემსგავსება. მან არ უნდა შეწყვიტოს მხურვალე და ცეცხლივით მწველი ცრემლი და გულის ფარული გლოვა, ვიდრე არ იხილავს იესოს, რომელიც მოვა მასთან...
იხილეთ სრულად
ვინც ეს სოფელი თავისი ცოდვების ტვირთის ჩამოსახსნელად დატოვა, ქალაქგარეთ საფლავებთან მჯდომარეს ემსგავსება. მან არ უნდა შეწყვიტოს მხურვალე და ცეცხლივით მწველი ცრემლი და გულის ფარული გლოვა, ვიდრე არ იხილავს იესოს, რომელიც მოვა მასთან, რათა სისასტიკე მისი გულიდან ლოდივით გადააგოროს და ლაზარეს მსგავსად შეკრული მისი გონება ცოდვის სახვეველისგან გახსნას, როდესაც უბრძანებს თავის ანგელოზებს: განხსენით ეგე ვნებათაგან (იოან. 11, 44) და უტევეთ, რომ ნეტარი უვნ...
თუ ვინემ ჩვენს შორის (ბერთა შორის, მთარგმ.) სულიერად ელამი აღმოჩნდება, ის ნუ მოითხოვს ძმებისაგან ბრმა მორჩილებას, რათა მათთან ერთად არ გადაეშვას უფსკრულში, წერილის სიტყვისაებრ: „ბრმაი ბრმასა თუ წინა–უძღვინ, ორნივე მთხრებლსა შთაცვი...
იხილეთ სრულად
თუ ვინემ ჩვენს შორის (ბერთა შორის, მთარგმ.) სულიერად ელამი აღმოჩნდება, ის ნუ მოითხოვს ძმებისაგან ბრმა მორჩილებას, რათა მათთან ერთად არ გადაეშვას უფსკრულში, წერილის სიტყვისაებრ: „ბრმაი ბრმასა თუ წინა–უძღვინ, ორნივე მთხრებლსა შთაცვივიან“ (მათ. 15. 14).
თუკი მონაზონი ცხარეა ხასიათით და ფიცხი, ენას კი ვერაფრით ითოკავს, შფოთის ატეხვამდე უჯობს სარტყელი მოიხსნას, სამონაზვნო შესამოსელი განიძარცვოს, ფსკვნილი გადადოს და მხოლოდ მაშინღა იწყოს თავისი სიმართლის მტკიცება. ასე თუ მოიქცევა, არ...
იხილეთ სრულად
თუკი მონაზონი ცხარეა ხასიათით და ფიცხი, ენას კი ვერაფრით ითოკავს, შფოთის ატეხვამდე უჯობს სარტყელი მოიხსნას, სამონაზვნო შესამოსელი განიძარცვოს, ფსკვნილი გადადოს და მხოლოდ მაშინღა იწყოს თავისი სიმართლის მტკიცება. ასე თუ მოიქცევა, არასოდეს იკადრებს უკადრისი და სალანძღავი სიტყვების ფრქვევას.
მონაზვნებისთვის ცხოვრების მთავარი მიზანი ღმერთთან ერთობის მიღწევაა, ეს არის ჩვენი სურვილების საზღვარი. როდესაც ადამიანი ღმერთს შეუერთდება და მის გულში უფალი დაივანებს, მაშინ მას აღარაფერი სჭირდება – სულში საერთოდ ქრება სიცარიელე. ...
იხილეთ სრულად
მონაზვნებისთვის ცხოვრების მთავარი მიზანი ღმერთთან ერთობის მიღწევაა, ეს არის ჩვენი სურვილების საზღვარი. როდესაც ადამიანი ღმერთს შეუერთდება და მის გულში უფალი დაივანებს, მაშინ მას აღარაფერი სჭირდება – სულში საერთოდ ქრება სიცარიელე. ამასთან მას არც ცხოვრებისათვის აუცილებელი რაიმე ნივთიერი აკლია. ეს კიდევ ერთი დადასტურებაა იმისა, თუ როგორ უყვარს ღმერთს თავისი მორჩილი.
ღმერთთან ასეთი მჭიდრო ერთობის საშუალება არის ლოცვა. აქ ჩვენ მხოლოდ ხატების წინ ლოცვ...
მე ვიცნობ ბერებს, რომლებიც ახლოს არიან ღმერთთან და ღვთისმშობელთან. უფალი ისე ახლოსაა ჩვენთან; ახლოსაა, ვიდრე ჰაერი, რომლითაც ჩვენ ვსუნთქავთ. ჰაერი გაივლის ჩვენი სხეულის შიგნით და აღწევს გულამდე, უფალი კი ცხოვრობს ადამიანის თვით გუ...
იხილეთ სრულად
მე ვიცნობ ბერებს, რომლებიც ახლოს არიან ღმერთთან და ღვთისმშობელთან. უფალი ისე ახლოსაა ჩვენთან; ახლოსაა, ვიდრე ჰაერი, რომლითაც ჩვენ ვსუნთქავთ. ჰაერი გაივლის ჩვენი სხეულის შიგნით და აღწევს გულამდე, უფალი კი ცხოვრობს ადამიანის თვით გულში.
მთელი მონაზვნური ცხოვრების არსი სამი უმთავრესი სახით გამოიხატება: ან განშორებით უნდა იმყოფებოდეს და განმარტოებით მოღვაწეობდეს, ან ვინმე ერთთან თუ ორთან დაყუდებით, ან საძმოში იმყოფებოდეს მოთმინებით.
მას, ვინც ბერული ხარისხი შეიმოსა, უნდა ახსოვდეს, რომ სადღესასწაულოდ და ნებაყოფლობით დადო აღთქმა ანგელოზთა და კაცთა კრებულის წინაშე, თვით უფლის თანდასწრებით, რომ მზად არის ყოველი კეთილი საქმის აღსასრულებლად. მას მართებს მტკიცედ დაი...
იხილეთ სრულად
მას, ვინც ბერული ხარისხი შეიმოსა, უნდა ახსოვდეს, რომ სადღესასწაულოდ და ნებაყოფლობით დადო აღთქმა ანგელოზთა და კაცთა კრებულის წინაშე, თვით უფლის თანდასწრებით, რომ მზად არის ყოველი კეთილი საქმის აღსასრულებლად. მას მართებს მტკიცედ დაიმარხოს გონებაში ეს დღე, როდესაც აღთქმის სიტყვებს წარმოთქვამდა. ამის ხსოვნა, მოიცავს რა მოღვაწის გულსა და გონებას, წარმოშობს მოშურნეობას კეთილ საქმეთა აღსასრულებლად და განაგდებს ყოველგვარ სიმძიმეს და მცონარებას. იმისთვის,...